Peucedanea.) LXXX. UMBELLIFERJE. 919 
«d 1968. Ledeb. Ie. Fl. Ross. t. 105, 181, 199, 305, 306, 308, 309. Sibi. Fl. Grac.t 271.— 
Genus vastum, sat naturale sed haud semper facile a finitimis rite limitandum. A Zerula differt 
sipiuz petalis magis inflexis acumine magis depresso apiceque 2-dentato, fructus ala nunc angustiore 
crassiore margine acutiore, nunc dilatata tenuique sed margine nerviformi tenuiore v. inconspicuo, et 
presertim vittis vallecularibus sepissime solitariis; Tores etiam sepe albi, quod in. Feru/a nunquam 
Observatur. Occurrunt tamen species a Perwsla nune habitu, nune floribus, v. fructus forma v. 
vittis segre distinguendse. Species contra, ala lata teuui donate, facile cum .4ngelicis nonnuilis 
eonfunduntur, i 
Quoad stirpes Europeas Asiaticasque, Peucedani species plerwque in sectiones tres a plurimis 
botanicis ordinantur, nempe : 1. JZupeucedanum, involucro nullo v. oligophyllo, fructus ala crassius- 
eula v. angusta ; 2. Cervaria (CEnvAxiA, Gerín. Fruct.i. 90. t. 21), involucri bracteis co, fructus 
*la sepius crassiuscula v. angusta; et 3. Selinoides, involucri bracteis oo, fructus ala lata tenui; et 
genera sequentia & variis auctoribus proposita v.in his sectionibus includuntur, v. illis addenda 
videntur in genere characteribus datis limitato ; 
OnrosrLINUM, Bieb. Fl. Taur. Cauc. ii. 209, species Pewcedami e variis sectionibus includit, 
quorum petala ob coatam magis impressam distinctius emarginata sunt. 
PrEROsELINUM, Reichb. Fl. Germ. Exs. 453, ab auctore ab Oreoselino distinguitur, vittis commis- 
suralibus in media commissura nec ejus margines versus sitis. 
ParruBiA, Bess. Enum. Pl. Volhyn. 55; DC. Prod. iv. 175. (CARoszLINUM, Griseb. Spicil. FI. 
JRumel; i. 374 ; ScnrossEnna, Vukit. in Gistr. Bot. Wochenbl. vii. (1857) 350), species uuica Europee 
austro-orientalis, distinguitur vittis ad valleculas 2-3-nis nec solitariis, et idcirco a Fenzlio ad Fere- 
lam ducitur. Fructus forma tamen omnino Eupeucedani et species rectius a Kochio, Reichenbachio 
filio aliisque ad Peucedanum revocatur. Species Indica (Palimbia ramosissima, DO.) habitu ab illa 
toto celo diversa, vittas habet ad valleculas solitarias. 
— TuyssrzniNUM, Hoffm. Umb. Gen. 153 (Peucedanum sylvestre, DO. Prod. iv. 179; P. palustre, 
Reichb. f. Ic. Fl. Germ. t. 1966), a .Peucedano Kochio aliisque separatur ob vittas commissurales 
. pericarpio inclusas nec superficiales. Vittz tamen in omnibus Umbelliferis pericarpio includuntur; 
in P. sylvestri vero ob exocarpium quam in plerisque Pewcedanis magis opacum, ad superficiem 
haud apparent. 
TxNIOPETALUM, Vis. FI. Dalm. iii. 49 (Peucedani sect. Reichb. f. Ic. Fl. Germ. t. 1957, 1958), 
differt petalis plus minus distincte vittatis, quod hinc inde in pluribus Umbelliferis observatur, et 
pericarpio crassiusculo. 
: TxNIOPETALUM, Bunage, Hel. Lehm. in. Mem. Sav. Eír. Acad. Petersb. vii. 303, genus ect ad 
P. alsaticum, Linn., propositum, et ex auctore a Peucedano differt fructu, ut in Angelica, commissura 
hiante-4-alato. In rostris tamen speciminibus ale laterales ante dehiscentiam arcte contigure sunt ut, 
in aliis Peucedanis etsi exsiccatione etiam ante maturitatem facillime solvuntur. XANTHOSELINUM, 
Schur, Enum. Pl. Transsylv. 264, est genus ad eandemi speciem constitutum, 
MACROSELINUM, Schur, Enwm. Pl. Transsylv. 266, est sectio Selinoides, DC. ad generis dignita- 
tem auctum. : 
AsETHUM, Linn. Gen. n. 364, species includit 3, quarum 2 adhue in DO. Prod. iv. 185 servantur, 
inter se habitu et foliis similes sed quoad fructus formam diversissimas. 4. fwniculum, Linn., est 
Feniculum, Adans., DC. ; 4. segetum, Linn., DC., est Rídolfia, Moris, supra ad Carum relatum, et 
. species typica 4. graveoleus, Linn., DO., Reichb. f. Ic. Fl. Germ. t. 1968 (carpellis nimis convexis ?), 
fruetus offert omnino Peucedani sect. Eupeucedani. 4. S0wa, Roxb.; Wight, Ic. t. 572, ab hae 
specie parum diversa est.  ' 
| — QurznATORIA, Linn. Gen. n. 359; DC. Prod. iv. 183; Boiss. Voy. Hisp. t. 74, et auct. recent., 
- species Peucedani includit plurimas, prsesertim latifolias, quibus calycis dentes obsoleti. In Eupeu- 
ToMxMasrNIA, Bertol. Fl. Hal. iii. 414; Reichb. f. Ic. Fl. Germ. t. 1967, genus naturalissimum ex 
Boissiero, invalidissimum ex Reichenbachio filio, apud DC. sectionem Peucedani 4ngelicoidem con- 
stituit, nobis a sectione Selinoide parum diversa videtur dentibus calycinis magis evolutis et habitu 
foliisque iis Amgelice similibus. Fructus etiam alis tenuibus exsiccatione facillime etiam ante 
maturitatem solutis transitum offert ad 4ngelicas orientali-Asiaticas A. anoma/e, Moxim., affines. 
T. Koischyi, Boiss. (Walp. Rep. v. 881), foliis fere Opopanacis et fructus jugis valde prominulis, 
potius ad Peucedani species Ferulee affines pertinet. — Heraclewn diversifolium, Wall. Catal. n. 574, 
videtur vera Peucedani species e sectione Angelicoidi. : 
PasrINACA, Linn. Gen. n. 362; DC. Prod. iv. 188; Reichb. f. Ic. Fl. Germ. t. 1981 ad 1983, & 
Pewcedano olim distincta fuit calycis dentibus obsoletis et involucris involucellisque nullis. Hodie 
