920 LXXX. UMBELLIFERJE. [.Peucedanea- 
vero species plures calycis dentibus obsoletis inter Peucedanma recipiuntur et involucra in diversis 
speciebus plus minus evoluta v. omnino desunt et distinctio generica inter Pastinacam sativam, 
varietatibusque suis v. speciebus affinibus, P. Fleischmanni, etc. e& Peucedanum omnino evanescit. 
Fructus nobis omnino idem videtur ac: in P. Cervaria et P. Oreoselino, nec habitus longe differt. 
Malabaila, contra, rectius a Boissiero pro genere proprio recensiri videtur. : 
OnwOSOLENIA, Tausch. in. Flora, 1834, 948, est, species humilis Cretica a Siebero ut videtur 
recte Peucedano adscripta. Habitu a speciebus minoribus Pas//nace affinibus non longe recedit et 
fructus maturus omnino sectionis Eupecedani. : 
PorvovRTUs, Schlecht, Linncea, xvii. 126 (Enoci vrRIS, Fenzl, Ill. Pl. Syr. 71. t. 19),a Fenzlio 
ipso in End. Gen. Suppl. 4. iii. 9, et a Boissiero, 4nn. Sc. Jat. ser. 8. i. 311, ad Peucedanum refertur. 
Sectio fructus in icone citata minime eucedano. convenit, sed evidenter ad specimen immaturum 
delineata est, et species rite a Boissiero ad vicinitatem P. orientalis ducitur. 
DiPLOTZNIA, Boiss. in Ann. Sc. Nat. ser. 3. i. 808 (PugvRoTANIA, Hohenack. in Pl. Kotsch. Ezs.), 
planta Polyeyrto simillima, differt stylopodiis conicis basi immarginatis et vittis intrajugalibus plus 
minus conspieuis. Disci tamen margo in diversis Peucedani speciebus magis minusve evolvitur et 
vitte intrajugales hinc inde in aliis speciebus apparent. Ceterum tota caterva specierum Peucedani 
P. orientali affinium, habitu pluribusque characteribus potius Ferulam sectionis Ferulaginis quam 
Peucedanum referunt ; vittee tamen ad valleculas constanter solitarie magneeque videntur. His in- 
. eluduntur Ferula Meyeri, Ledeb.; Bunge, Rel. Lehm. in Mem. Sav. Etr. Acad. Petersb. vii. 307 
(SonawTHUSs, Ledeb. Fl. Alt. i. 844, et Ic. Fl. Ross. t. 82) ; F. caspica, Bieb. ; et F. nuda, Spreng., 
a Bungeo, l. c. quoad fructum definite ; F. Schair, Borszez. Pharm. Ferul. in Mem. Acad. Petersb. 
1860, t. 6, 7, 8, plereque alie a Ledeburio primum sub Pewcedano descriptz, et in Ic. Fl. Ross. 
depicts, in postero tamen ia Flora Rossica ad Ferulam revocata. ; 
Ororpra, Lindl. Bot. Rcg. 1839, Misc. 66; Walp. Rep. v. 921; ab auctore accurate descripta 
est, sed fructus in specimine suo certe immaturus formam perfectam non ostendit. Est verisimiliter 
Peucedani species, Polycyrtis affinis, foliis fere Opopanacis. . 
De Xanhogalo, Lallem., confer supra, sub Ferula. 
| Species 12, boréali- Americans, hucusque ad Peucedanum relate (incluso EvroPno, Nutt. in Journ. 
cad. Philad. vii. 27, non ejusd. in DC. Prod.), vix accurate sub sectionibus Europeeis militant ; 
nonnulli quoad fructus formam et habitum sequo fere jure ad Feru/am v. ad Peucedanum referendzm, 
et in P. feniculaceo, Nutt., affinibusque nonnullis, vitte ad valleculas ssepe 2-3-n;. Plerzque foliis 
tenuiter dissectis e& umbellulis compaetis habitu peculiari gaudent. 
TiEDMANNIA, DC. Prod. iv. 187, e£ Mem. Omb. 51. £. 12, e& ARCHEMORA, DC. Prod. iv. 188, ef- 
Mem. Omb. 52; Torr. Fl. N. York, t. 37, quoad characteres florales et carpicos, cum. Peucedanis 
Europeeis, quorum calycis dentes conspicui et fructus ale latiuscule, omnino conveniunt. , In priore 
folia ad petiolos elongatos transverse septatos reducta, et vittz commissurales ssepius 2; in A4rche- 
mora folia segmentis paucis aucta sunt, et vittte commissurales sepius 4-6. NNEUROPHYLLUM, Torr. 
et Gr. Fl. N. Am. i. 612, fructu maturo examinato, recte a. Chapmannio, Fl. S. U. States, 165, ad 
Archemoram ternatam, Nutt., ducitur. 
EvRvPrERA, JVutt. in Torr. et Gr. Fl. N. Amer. 1.629, cum sectione A4ngelicoide ( Tommasinia) 
Peucedani in omnibus convenit. 
Species 22, sustro- Africans, Sond. in Fl. Cap. ii. 553, 559 (Peucedanum et Bubon), omnes glabrs 
et stepissime rigidre, series formant 3, habitu paullulum diversas: 1. Ewpeucedanum, herbs perennes, 
basifoliate, habitu et characteribus Zupeucedanis Europseis subconformes; 2. Cynorhiza, herbm 
radice (v. rhizomate ?) crassa, foliis omnibus radicalibus characteribus fere sectionis Europses Seli- 
-^oidis (CxNogHIZA, Eckl. et Zeyh. Enum. Pl. Afr. Austr. 350) ; 3. Bubon, caule basi lignoso v. 
altius fruticoso foliis rigidis, fructu -Eupewcedani. (BuBoN, Koch in Nov. 4ct. Nat. Cur. xii. 95. 
-DC. Prod. iv. 184. — Linn. Spec. 364, quoad B. Galbanum, non ejusd. Gen. Pl. .Bot. Mag. t. 2489. 
Jaeq. Hort. Vind. ii. t. 86. DmEGEA, Eckl. et Zeyh. Enum. PI. Afr. Austr. 3850; SCIOTHAMNUS, 
Endl. Gen. 780.) Character Bubonis, Linn. Gen. n. 350, e B. Macedonico, specie nunc ad Seselin 
relata, eductus est. Sonder in Fl Cap. ii. 559, Bubona speciebus fruticosis Peucedani distinxit 
fructus margine angustiore, margo tamen B. Galbani, Linn., latior est quam in P. pungente aliisque 
inter species Capenses et quam in P. palustri -Eupeucedanisque nonnullis Europeis. Witte in specie- 
bus fruticosis intra juga v. fere sub jugis insertse haud raro observantur, vix minores quam quz ad 
valleculas site sunt. dude 
ALYVARDIA, Fenzl in Flora, 1844. 312, e? in. Endl. Gen. Suppl.iv. pars iii. 9 (SrTEGANOTENIA, 
Hochst. in Flora, 1844, Besond. Beil. 4; Walp. Ann. ii. 706), species includit 3 v. 4 ex Africa tro- 
pica alte frutescentes v. arboreas, ceterum inüorescentia et floribus P. Galbano affines, fructu tamen. 
late alato sectionis Cynorrhize. 
