Menispermacee.] ADDENDA ET CORRIGENDA. 961 
A Paniculz laxo, fl. * ramosissims, graciles, fl. 9 ampliores minus ramosm. Flores secus 
ramos solitarii, pedicellati. 
.. Species 1, peninsule Malayanz et Archipelagi Indici incola. fiers in 4nn. Nat. Hist. Ser. 3. 
xiii. 487, qui species 3, nostro sensu haud distinctas enumerat. Fructus nuper in herb. Griffithiano 
examinatus valde diversus est ab illo F. hematocarpe, Hook. f. et Thorns., quie genus Z'ematocarpam, 
Miers, sistit. Ovula 2 in quoque carpello ovarii observavit Griffithius, altero perfecto, altero inferiore 
minore mox aborüente, quod etiam nobis in nonnullis carpellis occurrere, in aliis tamen ovulum 
unicum tantum invenimus. ; 
8. Calycocarpum, adde: 
Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 9. xiii. 130. 
9. Anamirta ; character antherarum sic emendetur : antherm oo, in vertice columne 
sessiles, confertz, rima transversa dehiscentes, ante dehiscentiam 4-lobulatz, 4-locellatze. 
Lin.9 insere; Asim tropics incole. Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 8. xiv. 49. G ynccii carpella 
. ex Miersio sepius 4—5, staminodía lorum 9 10; in speciminibus nostris iterum examinatis semper 
carpella 3 (ut in ione Baueriana in Endl. Atakta), et staminodia 9 invenimus. 
10. Coscinium, adde: — 
Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 8. xiii, 195. 
ll. Anomospermum, adde : 
Miers in Ann. Nat. Hist. Ser, 8. xiv. 101. — EicM. in Mart. Fl. Bras. Menisp. 169. 1. 37, 88. 
ELARRHENA, JMiers in Ann. Nat. Hist. Ser. 3. xiii. 194, est Anomospermum grandifolium, Eichl. 
in Mart. Fl. Bras. Menisp. 169. t. 37, species a cseteris Anomospermis diversa inflorescentia, petalis 
minus incrassatis et antherarum forma, sed floribus 9 fructibusque ignotis characteres haud sufficere. 
videntur ad genus condendum. 
19. Abuta,adde: 
... Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 3. xiv. 254, 259 (Abuta et Anelasma).  EicM. in Mart. FL, Bras. 
M enisp. 172. 1. 39 ad 42. : 
36.. 13. Tiliacora, adde - 
Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 9. xiv. 252. 
15. Limacia, adde: : 
Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 3. xiv. 368, 865 (Hypserpa et Limacia). 
16. Cocculus, in charactere foliorum insere : rarius subpeltata, e£ adde: : ; 
Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 3. xix. 19 (Cocculus), 24 (Nephiroica), 27 (Holopeira), et 84 (Diplo- 
clisia). * : 
Cocculi species 2, &b Eiohlero in Mart. Fl. Bras. Menisp. 183, descripte, adhue dubie congeneres 
sunt, in altera enim flores d soli noti sunt, et in altera nec flores nec fructus suppetebant. 
ADENOCHETON, Penzl, in Flora 1844, 312, est Coceulus Lezba, DC., ex Muell. Arg. in DC. Prod. 
Xv. pars ii. 1258. : ; 
. Szzwxnn, F. Muell. Fragm. Phyt. Austral. iv. 158, v. Cocculus Sel»ynii, F. Muell. l. c., planta 
Australiana eujus flores d &oli noti sunt, habitum ostendit Cocculi, a quo separatur ob stamina et 
interdum petala numero accreta, quod irregulariter nec ut videtur constanter accidit, in uno flore 
stamina 6 invenimus, in altero 7, in tertio 10, quorum 8 interiora parva semiabortiva ; species 
floribus 9 fructibusque ignotis, melius inter Coceulos retinenda videtur. 
LrGNEPHORA, Miers in Ann. Nat. Hist. Ser. 8, xiv. 88, est Cocculus. Moorei, F. Muell. Fragm. 
Phyt. Austr. i.162, a Benthamio in Fl. Austral i. 56, ad Pericampylum incanum, Miiers, relata. 
Buic speciei foliis inflorescentia et characteribus fere omnibus simillima est, sed styli (ut in P. incano 
reflexi) dilatati undulati integri v. breviter lateque lobati, et drups majores, immature magis car- 
nosse, endocarpio minus indurato levioreque. Styli lobi tamen in speciminibus Asiaticis Pericampyli 
incani variant longiusculi tenuesque v. breviores latioresque, et drupse in speciminibus paucis Java- 
nieis vix minores quam in C. Moorei. Albumen pareum videtur. Species ceterum a P. incano dis- 
tincta videtur et cum Pericampylo ineuno (C. incano, Colebr.) melius ad Coceulum restituenda 
^ videtur, 
17. Pericampylus, adde : : 
Miers in Ann. Nat, Hist. Ser. 3. xiv. 969.— Genus ad Cocculum reducendum videtur. Styli in di-. 
versis speciebus Cocculi diversi sunt; pulamen ex utroque latere inirusurn processubus in diversis 
VOL. ]. | : 39 
