MONOGRAPHIA MELIACEARUM ARCHIPELAGI IXDICI. 55 
Aghia ancolam mq. Fl. Suppl. I. p. 197, 5 06. 
Aglaia eximia miq. ibid, (formae). 
Aglaia m eciosa {et var. hepatica) teysm. et Bi^Em Cat. Flort. tog. p. 211, «rf m . umm 
LllTl H ha6C SPeCieS ' qUae et, ' am 6 B, ' DUKI diaSn ° Si ' ^ P™*» »«■ "^-entiam pro, 
sus erronea est hand cognosc, potest. Per totum ut videtur Archipelagus distributa, in diversis insulis paullo 
d.versa esse v.detu, Indumentum duplex est: lepides crassae orbicular rubiginosae, 8 il TO .e*p.H e «ent„, va- 
negatae, pilos stellatos (lepidibus mox partim deciduis) pallidos dein albidos primum fere occultantes. In »»,- 
c.mmibus ^avamcs authentic petioli commune, i5_.-ped.le, eodem indumento obdncti, praesertim inter fo- 
l.ola teret.-tetragom;/^ vulgo 6-7-iuga cum impari approximate, praeter infima passim subaherna omnia 
oppos.ta, petwhlu .-!■ (l8ri8S j me 4) lin . , 0Ilgjs ^^ ^.^ ^^ ^ ^ 
lmter maequ.li emarginella rarius obtusa aeutave lanceolata acuta, costulis utrinque 15-20, novella 1, 
rhacni rublgineo-lepMota et subtus rufule argenteo-obducta deinde et cinerea ex lepidibus superstitibus et 
pilis stellatis nunc magis evolutis arctissime et aequaliter implexis, inferiora vulgo minora latiora, terminale 
obovato-oblongum vel oblanceolatum, 4-9 poll, longa, Ij-fere 2 poll. lata. Panicnlae pcdunadi, usque 8 
poll, longis suffultae, pyramidatae, pedunculo breviores, ramis inferioribus usque ter ramosis, ramis spicifloris 
stnotis. Flares inter congeneres maiusculi, inferiores glomeruli, superiores solitarii. Baccae ceraso paullo ma- 
lores. Seminum testa molli-coriacea endopleurae adhaerens; cotyledones superpositae dimidiato-ellipsoideae, fa i< - 
bus planis contiguis. — Praeter hanc formam in lava vulgarem sequentes adhuc cognovi: 
a. angustata; foliolis circiter 6-iugis subsessilibus e basi acuta vel subacuta lanceolatis subacuminatis, inferio- 
ribus minoribus, 2 poll., reliquis 3—5 poll, longis, J-J latis, costulis utrinque 10—25, subtus gilvo-obductis. 
b. eximia (A. eximia et A. ancolam Miq.); foliolis 9— 10-iugis plerisque oppositis, brevi-petiolulatis, e basi 
leviter inaequali rotundata vel emarginata anguste aequilato-lanceolatis subacuminatis, costulis utrinque 12—22, 
subtus pallide gilvo-obductis, longioribus usque 5J- poll, longis, J — 1^ latis. 
c. borneensis; foliolis pauciiugis, v. c. triiugis, lanceolatis acute acuminatis, ima basi attenuatis supra petiolu- 
lum obsoletissime emarginellis, subtus argentato-obductis, 7 — 9 poll. longis, 2 latis. 
d. microphylla; foliolis vulgo 6-iugis, inferioribus ellipticis, reliquis elliptico-oblongis breviter acuminatis, basi 
aequali obtusis, coriaceis, supra glabris, subtus totis argenteo obductis (pilis albis, lepidibus ilavidis raris), %\ 4J 
poll, longis. 
e. latifolia; foliolis inferioribus plerisque alternis, omnibus latioribus anguste vel obverse oblongis vel obovato- 
oblongis, basi lata subaequali, pilis stellatis paginam inferam obtegentibus tenuissimis, 8 — 9 poll, longis, i\ — Z\ 
latis ; panicula pedalis pedunculo longior. — Insignis varietas, sed quum florum nullum discrimen invenerim, 
speciei titulo vix enumeranda. 
f. superba (A. superba zippel. kerb); petiolis totis usque tripedalibus, foliolis utplurimum 8-iugis cum im- 
pari, brevi-petiolulatis, e basi lato-rotundata vix inaequali supra petiolulum leviter emarginella bmceolato-oblongis 
brevi-apiculatis obtusisve, costulis utrinque 18 — 22, subtus pilis stellatis lepidibusque sublucide gilvo-obductis, 
7 — 13 poll, longis, 3 — 2 latis; infiorescentia speciei magna. — Insignis etiam varietas, cuius duas formas legit 
zippeui's, unam foliolis brevioribus latioribusque, quam illo nomine insignivit, alteram foliolis magis lanceolatis 
longioribus quam A. argenteam salutavit. — Exemplaria illis similia e Sumatra reportavit korthals. 
g. Avpoleuca? {A. hypoleuca Mia. Fl. Suppl. I. p. 197, 507), foliolis bi-iugis cum impari raro uniiugis sub- 
sessilibus obverse oblongis vel sublanceolatis plerisque acuminatis, subtus argenteo-obductis, indumento subtilis- 
simo. — Specimen sterile, non nisi dubitanter hue refero. 
Quinam sit formarum harum omnium valor, an constantes sint in illis diversis regionibus, an pro parte ab 
aetatis et stationum difierentiis etiam pendeant, ab autoptis explorandum. 
Formam vulgarem in lava legerunt keinwahdt, blume, prope Pakintara, Savarna van hassei.t (qui arbo- 
rem fructu eduli dicit), in sylvis m. Dieng waitz, prope Savarna hasskari,, in Krawang korthals, alibique 
teysmann, de vriese ; Saltern sund. vel Fanglar vocatur. E Sumatra exemplaria iavanicis similia reportavit kort- 
hals. — Var. a in Iavae occidentalis regioue montana 3—6000' legit iunghuhn. — b. in Snmatrae prov. Ang- 
kola in regione sylvatica iunghuhn, in prov. Palembang ad Ogan-oeloe teysmann. — c. in Borneo auslrali distr. 
Bahay korthals. — d. in Fara, colitur in hort. bogor. — e. in Snmatrae prov. Angkola superiore, in regione 
sylvatica iunghohn, in prov. Doekoe korthals. — /. in Nova Guinea zippelus. — g. in Snmatrae prov. Pria- 
man diepenhorst. 
32. Aglaia ANGirSTiFOLiA miq. Ramuli (cylindrici) petioli folioloramque nervi cum infiores- 
centia densissime saturato-rufo-stellato-tomentosi; folia elongata; foliola 7— 10-iuga cum impari, brevis- 
sime petiolulata, c basi ima leviter inaequali subanriculatim minute emarginata elongato-lanceolata 
attenuato-acuminata, subtus praesertim in costa costulisque teneris erecto-patulis stellato-rufa; paniculae 
14* 
