DE CINCHONAE SPECIEBUS QUIBUSMM, 
ADIECTIS IIS QUAE IN IAVA COLUNTUR, 
F. A. GUIL. MIQUEL. 
CINCHONA LINN. 
Hums generis species unam in alteram continua quasi serie transire nullosque esse certos singular™ characteres 
ut a quibusdam auctoribus perhibetur, haud credo. De hoc genere enim idem valet quod de aliis magnis Rubia- 
cearum generibus, de Galio, Psychotria, Pavetta, Uncaria, Lasiantho, quorum species variabiles sibique saepe 
similes, nihilominus, si attenta mente explorantur, characteribus certis deflniri possunt. Hac in re eadem viget 
methodus, qua nostra aetas in universa Botanica systematica uti solet. Lubens tamen fateor, multis adhuc dubiis 
vexari Ginchonae specierum cognitionem, nee id mirum videri potest, si perpendas earn iimiti exemplaribus saepe 
parum idoneis, figuris baud accuratis, rel., quo factum est ut species incomplete cognitae haud ab omni parte inter 
se comparari possint. Hisce accedit quod viri qui non nisi in corticibus officinalibus discemendis versati vol in 
alcaloideis eliciendis et praeparandis ocenpati, incaute botanicorum provinciam suscipientes erroribus eo magis ansam 
dedennt, quum generis species e corticibus distinguere etiam conati sint. Similes autem cortices e speciebus diversis, 
et diversi e specie eadem vel affinibus colliguntur, neque absoluti etiam sunt corticum characteres anatoraici, qui 
in eadem specie diversi sunt non solum pro aetate, sed etiam pro maiore minoreve lucis et caloris solique forsan 
efficacitate. Nee nomina vemacula ad species discernendas sufficiunt. — Moneudum iusuper opera duo maiora de 
Cinchonae speciebus nostra tempore edita, suis haud carere mendis. In wkddeli.ii v. c. opere Histoire des Quin- 
quinas delineationes optimas descriptionibus haud ab omni parte propter manca specimina completis et essentiales 
notas proferentibus illustrari potuisse, facile intelligitar. Splendida pavonii Nueva Quinologia, ab Howard edita, 
figuras exhibet certo quidem accurate a fitschio ad pavonii exemplaria sicca delineatas, hae tabulae autem coloribus 
pictae sunt nisi omnia me fallunt arbitrariis, forte ad solas descriptiones, ubi de florum colore v. c. puniceo, roseo, 
albido caet. serrao est, electis. In genere adeo difficili autem bonae icones tantum elaborari posunt, postquam characteres 
essentiales accuratiori studio probe cognitos habeamus. Ipse Howard autem nee adiutor quidam botanicus exemplaria sicca 
examinasse videtur et adumbrationes a cl. pa von scriptae, olim certe optimae, in hoc opere repetitae tantum sunt. 
1. Cinchona Causaya wedd. Hist. d. Quinquinas p. 30, tab. HI etIV, demta var. Josephiana 
(quae haud coiistans varietas sed forma tantum). 
Genuinae speciei arbuscula iam ante plures aunos in Iavara introducta est, Parisiis emta, probabiliter e seminibus a 
Doct. weddeli, advectis educata. Insuper e seminibus ab hasskaklio allatis enata est haec species, eiusque 
exemplaria iunghdhn pro C. C. var. JosepUana wedd. habuit. Alia plura e seminibus a sohuhkraft e 
Bolivia missis recentiori tempore provenerunt. In lava nunc culta, florens et capsulifera, ab originalibus exem- 
plaribus non differtf e surculis propagata citoque florens foliis constanter angustioribus donata est. Petioli 
1 — l' s poll, longi; folia e basi attenuata clliptico-lanceolata usque anguste lanceolata, apice obtusa, 7—9 
poll, longa, 2 — Z\ lata, costulis utrinque 8 suboppositis et alternis, subtus in nervis et ad axillas paullo 
densius pubentia vel subglabra (quod teste van gorkom in eodem individuo observatur), et ad axillas costularum 
et ad axillas venarum e costulis ortarum scrobiculata. Folia minora <t — 5.! poll longa, fere spatliulata esse 
solent. Exemplarmm maiortm slerilium folia obovato-oblonga subcuueiformia, apice lato-rotundata, peliolo 
