134 PHOLUSIO FLORAE IAPONICAK 



5. Daphne iaponica sieb. et zucc. Abh. I. c IV. 3, p. 11)9. meissn. /. c. excl. syn. thunb. 



Specimen ab auctoribus determinatum non habemus, sed ramus prostat a pieeot in Nippon cum superiore lectus, 

 ultrapedalis, foliis omnino superiori conformis, sed pedunculi breves ex omnibus axillis laterales, eodem modo 

 pilosi et iisdem bracteis muniti, cum diagnosi plane congruens, sed flores omnes desunt. Comparata autem 

 descriptione et comparatis speciminibus B. odorae in quibus praeter fasciculum florum terminalem laterales 

 etiam adsunt, banc speciem pro superioris lnsu haberem. 



6. Daphne kiusiana miq. Ramuli glabri; folia sparsa brevi-peliolata anguste elliptico-oblonga 

 usque elliptica utrinque acuta subcoriacea subobtectivenia; flores terminales fasciculati brevissime pe- 

 dicellati bracteati, bracteis lato-lanceolatis acutis glabris vel interioribus pubescentibus; calycis (fla- 

 vescentis) cum pedicello extus appresse pubescentis tubus teres circa ovarium tumidulus, limbi lobi 

 sublanceolati tubo paullo breviores; antherae superiores exsertae; ovarium ovoideum glabrum. 



CI. siebold pro B. odorae varietate habuit, sed addidit: //difl'ert corollis pallide flavescentibus." Ipse primum 

 pro B. sinensi fere habuissem nisi differret calycis indumento tenuiore et minus denso et magnitudine 

 multo minore, nee non colore; a D. odora calycis indumento, lobis angustioribus et longioribus, bracteis non 

 ciliatis discernitur. Folia etiam non adeo ad ramorum apicem conferta, minus coriacea et in universum magis 

 elliptica, breviora et latiora. — D. papyracea wall, teste meissnero D. sinensi affinior; in speciminibus ab hoo- 

 kero lectis alia calycibus pubescentibus alia glaberrimis instructa, haec forsan ad B. odoram, ilia ad nostram 

 vel ad sinensem referenda, unde sequeretur nostras species etiam in India superiore crescere. — Essentialem 

 characterem quo B. sinensis a B. papyracea distincta sit baud reperi. An coniungendae ? — Nostra itaque 

 inter B. odoram et B. sinensem quasi medium tenere videtur, ab utraque foliorum forma et florum colore distin- 

 guenda. Ramuli atque ramificatio uti in B. odora. Folia etiam passim versus ramulorum apicem conferta, 

 rarius oblongo-lanceolata plerumque fere elliptica utrinque acuta vel apice protractiora, haud firma, sed in 

 sicco membranaceo-coriacea, supra lucida, subtus lucidula, venis erecto-patulis exsiccatione subdistinctis, 4 — 2J- 

 saepe circiter 3 poll, longa, 8 — 5 lin. lata. Flores 3 lin. circiter longi. Antherae superiores J- exsertae, in- 

 feriorum apices ad faucem pertingentes. Ovarium ovoideum glabrum, apice fere in brevem stylum contractum, 

 stigmate capitellato. — In montibus altioribus ins. Kiusiu detexit siebold, m. Iunio cum drupis rubris, cul- 

 tamque m. Ian. — Martii liorentein in horto bot. Desimae observavit. — Satis simile est exemplar drupiferum 

 (sed folia paullo latiora) quod prope Nangasaki legit oldham n. 661; et exemplar a sieboldo advectum 

 Jama lindja iap. dictum, foliis maioribus, 3 — 3^ poll, longis, 1 — 1| latis. 



WICKSTROEMIA ENDL. 



§ 1. Euwickstroemia meissn. 



1. Wjckstroemia iaponica miq. Stell&ta iaponica sieb. in Verh. Batav. Genootsch. XII. p. 

 22. meissn. /. c. p. 550. Passerina sieb. et zucc. Abh. I. c. p. 200. 



Huic generi, uti recte suspicatus est eel. meissnerus, banc speciem adscribnidam esse, selae hypogynae, quam- 



vis saltern 2 reperi, praesentes docent. Descriptioni a siebold et zuccarini /. c. datae haec addo: ramuli 



gracillimi tenues ; folia brevissime petiolata, inferiora maiora subovata apice contractiora sed ipso obtusula, 



basi subrotundata, subcuneata vel acuta, membranacea, subtus glauca, costulis teneris rarius perspicue exsertis 



atque venosis utrinque 4 — 8 vulgo 6, maxima 2J- poll, longa, 1^ lata, pleraque minora, praesertim superiora 



quae duplo et ultra minora. Pedunculi exserti graciles tenues apice contracto-racemoso-paucitlori, quasi capitulo 



terminati. Calycis tubus gracillimus tenuis, lobis tubo multoties brevioribus. Ovarium brevi-stipitatum ellipsoi- 



deum apice et ad latera parcius paucipilosum, stylo distincto brevi, stigmate capitellato. Setae hypogynae 2, 



in flore filiformi-lineares flavescentes ovario breviores, serius ovario grossificante magis compresso-lineares, ut 



videtur apice suberosulae. Fructus ellipsoidei utrinque acuti laeves glabri, inaturi calyce haud involucrati 



(uti cl. zuccarini /. c. statuit). — Siebold et Buerger detexerunt, Ki Ganpi iap. dictam, m. Sept. fl.; in 



regionibus montosis prope oppidulum Kamijo et in valle prope oppidum Ookf bu ins. Nippon : pierot ; prope 



Nangasaki: textor et mohniee. 



Observ. Habitu et setis tantum 2 a congeneribus equidem recedit, sed reputans W. viridiflorae meissn. et 

 W. nutanti champ, setas 4 geminatim coalitas competere, nostram huic generi adscribere non dubitavi. — Zuc- 

 carini /. c. p. 201 hanc W. virgatae similem statuit, profecto equidem scriptionis sphalmate, sequentem in 

 mente habeus. 



§ 2. Biplomorpha meissn. 



2. Wickstroemia canescens meissn. /. c. p. 547. Daphne canescens wall, forma r/la- 

 brior: W. virgata meissn. /. c. Biplomorpha canesceneet B. virr/afa c. A. meyer. — Far. Ganpi miq., 



