PRAEFATIO. III 
Cosmibuenam nuncupaveramus : quae , inquam , fundamenta fuslus quoque explicata sunt 
in QLiinologiae Supplemento ^ quod inneunte anno M. DCGCI. in lucem prodiit. 
Quoniam vero Cosmibuenae obtusifoliae in secundo Volumine sub nomine Cmchonae 
grandiflorae descriptae nonnullas fructificationis partes additae sunt , ut facilius et lu- 
culentius appareant discrimen inter Cosmibuenae et Cinchonarum fructificationem, et utrius- 
que Generis generica dissimilitudo ; Cosmibuenae obtusifoliae Iconem in hoc Volumine 
iteramus sub eodem numero CIC VIII , quem illo loco tenuit. Cumque adeo hominum sa- 
luti conferat Cinchonarum illustratio ; e re visum est addere in hoc Volumine duarum Cin- 
chonae Specierum icones et descriptiones , quas postmodum e Peruvia a D, Tafalla ac- 
cepimus. 
Inscrulmus etiam Cinchonae lanceolatae iconem , quam in priori Tomo ob fruc- 
tuum defectum omisimus, ut differentia constet inter hanc Speciem et Cinchonam an- 
gustifoliam nostram , seu C. Tunitam D. Lopez , quae D. Mutis Quina naranjada ^ hoc 
est C. aurantii coloris audit, cujusque iconem in Ruizii Quinologiae Supplemcnto expres- 
simus (i), utque Botanici animadvertant errorem , quem D. Franciscus Antonius Zea hu- 
manitus admisit , cum eas pro Varietatibus reputavit , sententiae D. Mutis praeceptoris sui 
acquiescens , qui asseverat , quatuor tantum Species exsistere Cinchonarum officinaliumy 
ceteras autem meras Varietates esse : quod neque ullo rationum pondere adstruxit, neque ip- 
sarum Specierum aut Varietatum , ut ipse appeliat , descriptiones dedit : nos vero in me- 
morato Supplemento demonstravimus , omnes Species magis ob efHcacitatem in Medici- 
na commendatas , penitus diversas esse a quatuor Sanctaefidensibus Speciebus ; de quibus 
D. Mutis illud tantummodo asserere posset , eas scilicet quatuor in ilia regione officinales 
esse ; nam cum nunquam Loxae , Jaen de Bracamoros , reliquosve Quitensis guberna- 
tionis , neque ceteros Peruviae montes peragraverit ^ in quibus praestantiores Cinchonae 
sponte proveniunt , ejus opinio nullam ad suadendum vim habere potest. 
Jam jam ad finem properabat hujus Voluminis editio , cum ad manus nostras perve- 
nit quaedam Dissertatio de febribus perniciosis intermittentibus , Parisiis d C. Alibert 
in lucem emissa. In ea transcriptum fere Commentarium de Cinchonis aurantiaca , rubra, 
lutea et alba legimus , quem D. Franciscus Antonius Zea ex Ephemeridibus compilavit , et 
Historiae Natur. Annalibus Matritensibus inseruit ^ simulque deprehendimus Cincho- 
(i) Animadversio D. Pavon : Cum D. Ruiz in sua 
Quinologia uullam illarum septem Cinchonae Specierura 
difFerentiam specificam , sed tantiim completam singularum 
descriptionem dederitjmirum videridebet ,D. Wahl hujus- 
modi Species discernere non potuisse , atque adeo ad D. Ca- 
vanilles scripsisse, ut hic in Annalibus hist. natur. num. xo. 
fag. ly. prodidit his verbis , quae latine reddita sic so- 
nant. „Quidam Ruizii Tractatus de Cinchonae Genere in 
„ sermonem Germanicum conversus est ; sed Oedipum 
„ esse necesse est ad Species discernendas." Wahlius in 
Efistola , quam fenes tne servo. 
Haec assertio D. Wahl fidem tunc , et indulgentiam 
mereretur , dummodo leviter et perfunctorie Quinologiam 
legisse existimetur ; aliter enim vix credibile est , Claris- 
simum Virum discrimen non eruisse ex diflPerentiis spe- 
cificis , quas Botanico ex descriptionibus elicere facilli- 
mum fuit. Ego quod ad me attinet , fateri ingenue de- 
beo , me ut primum D. Ruizii librum evolvi , discrimen 
septem Specierum animadvertisse ; mihique persuadeo , 
idem accidisse ceteris Botanicis tam hispanis , quam exte- 
ris , qui in suis scriptis illum Tractatum commendarunt, 
quique ut pote Opus hominum saluti utilissimum , et in suo 
geuere unicum in suos sermones vernaculos converterunt. 
Addendum quoque videtur , Qulnologlam a Medicis, 
Chirurgis et Pharmacopoeis cum plausu exceptam fuisse, 
simulque 4 Corticis peruviani Collectoribus et Mercatori- 
bus, ob notiones valde proficuas, quas continet, et ob pers- 
picuitatem , qua quaecumque ad historiam , collectionem 
et piantae commercium spectant,fideliter et diligenter pers- 
cripta sunt. 
Ceterum ipse ego , qui certe Oedipus non sum,di- 
vinare audeo et asserere , septem e decem Speciebus, quas 
D. Wahl de Genere Cinchonae Tractatus comprehendit, 
hujus Generis non esse Species ; qucmadmodum etiam rc- 
cognovi , unicam Speciem a D. Cavanilles Cinchonae phi- 
lijjpicae nomine evulgatam ad Cinchonae Genus non per- 
tinere. Denique conjectura quoque assequimur ,D.Cavani- 
lles eo quod in hujus Operis secundi Tomi Praefatione hoc 
postremum indicavimus , ideo D. Cavanilles in praedictis 
Annalibus D. Wahl Epistolae eflfata transcripsisse ; quae 
non in Ruizii descriptioncs recidunt , sed potius D. Wahl 
non satis recte illas intellexisse coarguunt. 
Quamobreni confido , eorum impugnationes , qui Rui- 
zii Quinologiam non rationibus , scd cavillationibus in- 
fringere conati sunt , judicium doctiorum , quod meren- 
tur , subituras. 
