IV PRAEFATIO. 
narum descrlptlones, et Icones eidem Commentarlo a D. Allbert additas exOpere D. Wahl, 
et e Flora Peruviana desumptas esse ; atque adeo nlhil novl ibi Invenirl^ quod supradlctum 
Commentarium , a nobis solidissimis rationibus in Quinologiae Supplemento impugnatum , 
perficlat. 
Verum enlmvero taciti nullo modo praeterlre possumus , in memorata Dissertatione 
pag- 228 novum D. Zea effatum xt^znn \ Ruizium scilicet^ Pavon, uti testatur C. 
Alibert , saefe injidos in eis ^quae referunt^ esse^ et Botanicos ea caute, et ^rudenter kge^ 
re oprtere, Ad hoc assertum , seu gravissimum convicium comprobandum addit in Anno- 
mionc , Ruizium imferfectissimam Myroxyli peruiferi descriptiomm evulgasse ^ idque 
uno fundamento adstruit , qudd cum illa arbor constanter sit dichotoma y Ruizius tamen 
ejusdem ramos fere korizonta/iter frotendi asserat. Sed neque arbor^neque Myroxyli 
Ruizii rami , quorum Specimina plura spectandi cupidis ostendere possumus , sunt dicho- 
tomi : et quamquam dichotomi essent , non videmus quid obstet , ne horlzontalem aut aliam 
quamlibet directionem servent^ Id Clar. Alibert non vidisse , satls mlrari non possumus. 
Interea tamen spes est, C. Alibert sententiam mutaturum et calumniam , qua nos D. Zea 
in Ephemeridibus gallicis invadere conatur , recogniturum simul ac Qulnologiae Supplemen- 
tum evolverit , quod quidem eo consillo illi mittendum curamus ; ex quo etlam animad- 
vertet , de Cinchonls Botanice nihll hactenus scriptum fuisse , quod fidem mereatur prae* 
ter evulgata a nobis , quibus ex Ipsls arboribus ramos , flores et fructus evellere licuit ^ et 
ifl locis natalibus describere et dellneare. 
Ad difFerentlas plantarum nostrorum Generum specificas ellciendas elsdem partibus, 
ac in prlma Specle , in rellquls slngulorum Generum Speciebus usi sumus : quod adeo ne- 
cessarlum est , etsi non parum difficile , praesertim in Generlbus ex multis Speciebus cons- 
tantlbus , ut aliter se gerenti plures Specles fictitias et ex unicae Speciei individuis in di- 
verso solo et diverso tempore observatls lectori objicere proclive sit ^ uti factitatum vi- 
demus in quibusdam Operibus, praeclpue in Tractatibus plantarum speciminum exslccato- 
rum ope penltus conflatis. 
QliIs enim dubitet , Characteres specificos hujus , vel illius Speciei stirpium ex eisdem 
partibus desumptos unicos esse methodicos , qui ad faciliorem et certlorem earum dlstinc- 
tionem conferunt , quamquam tyronibus fortasse obscuriores videantur , quam differentiae 
e diversis partibus depromptae? Enimvero si ad primae Speciei alicujus Generis dilFerentiam 
folia , et inflorescentiam adhibuerls ; ad secundae autem folia, caulem et stlpulas ; perver- 
sissimus difFerentialis Character inde emerget , cum in primo deessent duae alterius notae, 
atque in hoc iliius una, inflorescentla scillcet, deslderaretur : et quoniam ejusdem partis 
comparatlo deficiat in hujusmodi difFerentils ; non mirum est , tyrones saepe hallucinari. 
In novis Generibus praeter Characterem genericum naturalem adjecimus notas dissen- 
tientes , in omnibus suis Speciebus animadversas ; continuo additae sunt notae , quibus a 
Generibus magis affinibus dlstinguuntur ; iisque succedit Character differentialls e notis 
insignioribus omnium fructificationum partium in Characteris generici parte contentis,et 
in eodem fusius explicatis , ut facillus pateat discrimen illius Generis et affinium. Ad ex- 
tremum exposuimus habitum, modo duabus aut pluribus Speciebus Genus constet, ut 
quasi compendiario omnium earum habitum Botanicis praeberemus. 
In Speciebus cum novis, tum cognitis post earum descriptionem, regni, provinciae, loci 
natalis , et soli notitiam , ubi plantae crescunt , atque temporis , quo eas florentes exploravi- 
mus, usus viresque , quibus gaudent, et nomina vernacula ; inseruntur nonnullae opportu- 
nae Notae et Observationes : cujus ordinls methodici ope invenient Botanici , ceterique lecto- 
res quaecumque ad singularum Specierum historiam pertinebunt. 
In Historiae ISJaturalis Annalibus num. 10, legimus ea, quae sequuntur a D. Cava- 
