PRAEFATIO. V 
nilles pag. i6. inserta , et ex quadam epistola excerpta , quam eldem h D. Ventenat scrlp- 
tam^ asserit^in ktlnum sermonem conversa : ''Clar. Jussieus responsum D. Ruizii acce- 
pit , quod nlmium diffusum est : sed nihil singulatim de argumento disserit , de quo agi- 
tur." Addit D. Gavaniiles , multum hcutus est , ^iihil autem ad rem dixit, Sed ciSn 
omnia penitus diversa legerlmus in Eplstola , quam Clar. Jussieus D. Ortegae postea scrip- 
sit; veritatis^et nostrae Florae honoris gratia coglmur publici jurls in hoc Volumlne Jit- 
teras facere^quas Ruizius Jussieo scripslt , hujus dubia, observationes et interrogata adden- 
tes , quae in eadem eplstola brevltatis causa , et quoniam putavimus Botanicos e respon- 
sis conjicere dubla et interrogata posse, praetermissa sunt; atque etiam ut Lector certior 
fiat,D. Ventenat ratlonis et modestiae limites in memorata EpistoJa, D. Cavanillesio (i) 
scripta , transiliisse , subjlclemus , quae D. Jussieus D. Ortegae scripslt. 
^'Edidistl , Vir CJarissIme, utiles admodum in Botanices labores et optlmos dlscipu- 
los institulsti ; D. D. Rulz et Pavon eorum Praeceptori honori sunt : ipsi una cum dl- 
lecto nostro Dombeyo iter haud spernendum fecerunt , et illo fortunatiores itineris fruc- 
tus modo evulgant. Legi statim avidissime eorum Genera nova : nonnulla redigi posse ad 
Genera jam nota mihi visa sunt : Verum plaeraque nova sunt, et opes botanlcas, quas pos- 
sidemus, valde augent. Jam ab eo tempore mea dubia domlno Pavon transmisl,qui eacum 
D. Ruiz communicavit : hic ad me nuper scripsit EpistoJam non parvi momenti, ad quani 
„ in dies respondere cogitabam : sed non id soJum agebatur y ut responderem EpistoJae ur- 
„ banitatl ; responsio investigationes et discusslones requlrel>at , quibus incumbendi otium 
non erat , atque adeo in crastinum quotidie differebam. . . . Accepimus peregrinatorum 
„ peruvianorum Opera hucusque evuJgata valde utiJia ab Hispaniarum Rege Academiae 
(\) Anmtatio D. Pa^von. Diligentlssime perlegi Clar. 
Jussiei dubia , observationes et interrogata , simulque 
D. Ruizii ad singula responsa; et hunc illius dubiis et in- 
terrogatis solide atque ingenue respondisse , judico , eodem 
ordine , quo scripta fuerunt in Epistola mihi a D. Cava- 
nilles tradita : omnia h. D. Ruizio perfecte dissoluta fuisse, 
recognosco , eumque ad legitimas Classes naturales plera- 
que Genera redigere , quae Jussieus in illis coUocare ve- 
risimile est non potuisse , eo quod plantas non viderit. 
Illud etiam animadverto , Ruizium variis in locis coUo- 
cationem nonnullorum Generum a Jussieo stabilitam emen- 
dare , atque habitum adderc in plerisque Generibus, in 
quibus ille desiderabatur , et a Jussieo in sua Epistola 
poscebatur ; postremd meum Sodalem Botanicen illustrare 
atque undique cognitionem scientiae theoricam et prac- 
ticam singularem ostendere , mihi extra dubium videtur. 
Non assequor rationes , quae D, Ventenat ad D. Ca- 
vanillesium adeo immerito , et inurbane scribendum impu- 
lerunt , Ruizii responsum esse nimis diffusum , b^c. 
iQms autem non videt , in hoc Yentenatum Jussiei 
Epistolae manifestd contradicere, a D. Ortega posterius 
postulantis , ipsum apud Ruizium excusatum habeat , eo 
quod ejus litteris adeo utilihus non res^onderit ? Confido 
equidem , Botanicos , omnesque etiam lectores , cum inter- 
rogata et responsa viderint , sententiam , quam Ruizius 
ineretur , laturos tum in hac causa , tum in aliis contro- 
versiis botanicis cum D. Cavanillesio suscitatas ab eo tem- 
pore , quo primam illam Epistolam in Peruvia scripsit ad- 
versus Mahacearum Genera , quam consecuta est alte- 
ra in Commentariis litterariis Matritensibus mensis Aprilis 
et Maji anno 1790 , ubi rationes et fundamenta exposuit, 
quibus motus illa Genera pro Generum cognitorum Spe- 
ciebus reputabat. Mihi vero constat, omnes Ruizii Epistolas 
ab exteris Botanicis laudatas fuisse , quorum quidcm Bota- 
Tom. IIL 
nlcorum non parvi nomlnis haud cxiguum numerum reccn- 
sere possem. 
Ibidem etiam addit D. Cavanilles , nos nova vocabula 
calycis adhaerentis et calycis liberi , quae D. Ventenat in- 
ducere conatus est , tamquam praeferenda calycis superi et 
calycis inferi vocabulis a Linnaeo , Jacquino , Jussieo , Or- 
tega, L'heritiero , Lamarckio , Schrebero , Willdenouo , 
Smithio , ceterisque primi subsellii Botanicis receptis, im- 
probasse , simulque nos ob inventum utile ei bellum infer- 
re , inventum appellans , quod Botanicorum nemo inventum 
judicet , neque utilem exsistimet novorum terminorum 
usum in scientia , ciim recepti jam sint alii , et omnibus 
Botanicis operibus consecrati. Celeb. Jussieus Introductio- 
nis in sua Genera plant. pag. 12 de calyce agens : "Calyx, 
„ inquit , non abit in fructum, ut ait Tournefortius , neque 
„ ipse vere superus est , referente Linnaeo , sed ipsum a 
„ basi obtegit integrum simul concresccns (^vide Act. Pa- 
„ ris. IJJJ- pag. Linnaeanum tamen vocabulum 
„ Botanicis acceptum admittitur , mutata tantum deffini- 
„ tione." Nos Clar. Jussieo assentimur ; neque dubitari 
debet , quin praestantiores Botanici et quihbet sapientes 
idem sentiant , extrudantque novum duorum vocabulorum 
usum non necessariorum. 
Nunquam,aut raro Calyx totus germini adhaeret; ple- 
rumque a basi ad medium tantummodo accretus observa- 
tur , et rehqua pars libera ; quin etiam aliquando tertia aut 
sexta soluni Calycis pars adhaeret; quaproptcr terminus 
adhaerens utpote , qui partem adhaerentem aut potius ac- 
cretam non satis detcrminat , haud praeferri vocabulo su- 
perus meretur : quo accedit illo neutiquam cxplicari mo- 
dificationes , seu gradus Calycis scminferi et semisuperi, 
quas denominationcs Botanici usurpant, ciim calyx non est 
penitus supcrus aut inferus. Praeterea vox Calyx vas sig- 
nificat : atqui improprie vasis nomen acciperet Calyx icti- 
