HIPPOLYTI RUIZ 
AD CLAR. VIR. A. L. JUSSIEUM, 
BOTAN. PROFESSOREM PARISIENSEM, 
E P I S T O L A, 
IN QUA EJUS DUBIIS CIRCA NOVA PLANTAR. 
Genera in Flora Peruviana , et in D. Cavanilles Operibuis 
constituta respondetur. 
CLAR. VIRO, D. ANTONIO L. JUSSIEO, 
PRAESTANTISSIMO BOTANICES PROFESSORI PARISIENSI, 
HIPPOLYTUS RUIZ 
FELICITATEM. 
(^^im ex postremo Dubiorum tuorum , Vir Clar. , Catalogo , quem per D. Cavanilles sodah* meo Josepho Pavon 
misisti super Florae nostrae Peruvianae Prodromi Generibus , cognoverim , te per eundem Cavanilles plures Annotatio- 
nes ad superiora tua Dubia accepisse , qui nullam mei mentionem faceres , quamvis illarum elucubrationi non parva ex 
parte interfuissem ; peropportuna mihi occasio visa est ad te absque interpositis personis scribendi , et stiidium , perpe- 
tuamque meam erga te observantiam testandi , simulque rationes tuis fortasse Botanices illustrandae consiliis non inutiles 
prorsus futuras ostendendi , quae nos quidem ab admittendis novis Generibus Molina , Palavia , Pavonia et Ruizia re- 
traxcrunt. 
Eorum sane constitutioni adversantur ciim Linnaei Canones , tunc etiam doctrina et exempla Jussieorum , quibus 
assentiuntur non pauci Botanici , qui exsistimant , haec Gencra , quemadraodum etiam plura alia , a D. Cavanilles con- 
dita , in forum botanicum recipi non debere. 
Molina itaque hujus Scriptoris ex Sonnerat, Lamarck, meaque sententia, Banisteriae species est. Idem sentiendum 
de Flaveria et Tetrapteride, quas prorsus easdem inter icones et ceterarum Banisteriae Specierum Peruvianarum exsic- 
cata specimina possidemus. Schreberus autem haec ipsa duo postrema Genera Hiraeae et Triopteridis Generibus agglu- 
tinavit ; quin ea omnia in unum coagmentanda oportere ego arbitror , siquidem Pericarpii alarum figura et numerus non 
tanti momenti sunt, ut propterea separari mereantur; quod si hoc tam levi de causa fieret, Botanices scientia universa pe- 
nitus rueret , et tot Genera , quot Species haberemus : nam quae species intra idem Genus Pericarpio non difFerunt, aliis 
fructificationis partibus difFerunt. 
Asserit D. Cavanilles , Molinam suam d Banisteria recedere Stylo unico , Filamentis mveni aequalibus , et decimo 
duplo longiore ; Calyce eglanduloso , et Pericarpio tetraptero : sed idem Vir Clar. tres scrotulos , sive Pericarpia des- 
cripslt, quae sane sine trium stylorum aut styli tripartiti aut trifidi, aut saltem sine trium stigmatum , aut unius stigraa- 
tis trifidi praesentia exsistere neutiquam poterant; et revera in planta viva et speciminibus siccis tres styli manifeste appa- 
rent. Quod ad Filamentum longius spectat, oculorum vitio, aut plane raonstrositate potuit contingere, ut suspicari etiam 
licet ex glandula carnosa , quam unicam in Calyce descripsit, cum alibi Calycem eglandulosum sibi ipsi contradicens ex- 
posuisset. His rationibus innixi, Genus nostrum Molina, in ejusdem nominis naturae Historiographi honorcm retinendum, 
ducimus ; neque quidquam impedit , quod nonnulli Botanici Baccharidis Genus, aliquas Molinae species redcgerint: 
ad nostri enim Generis constitutionem illarum nullam adhibuimus : quas tamen ad Molinam revocari debere censemus. 
Palaviae utramque Speciem 4 Malope Cavanill. ^ solis tribus foliolis, quae Calycem exteriorem appellat, removit. 
Exigui quoque momenti nota haec est, ciim utrunque Genus in reliquis fructificationis partibus conveniat, praesertim in 
pericarpio , quod maximi ponderis est D. L'heritierii , meaque sententia ad hoc Genus distinguendum. Exteriora autem 
Tom, UL C 
