X 
Malvaceariim Calycum Foliola mlrum quantum numero, et figura aifferant, et veluti bracteolae, seu floralia adminicula 
magls aut minus persistentia reputanda sunt , quae non parum ad habitum conferunt , scd notam minime tutam ad cha- 
racterem genericum constituendum praebent. Palaviae itaque D. Cavan. Malopi Generi adjungendae sunt, et servan- 
dum nostrum Palauaa Genus , ut vere ab Hyperico distinctum , quemadmodum alias fusius ostendam , posteaquam ad 
hanc epistolam , prout confido , rescripseris. 
pavoniam sub Urenae Genere collocare fas est, nec sub Hibisco. Urenae enim Genus, hoc signo -|- a Linnaeo iu 
plantarum Generibus inustum , reformari debet , et in ipsum Pavoniae Cavan. et Urenae omnes compingi , nam Caly. 
cum laciniae tam harum, quam illarum variant, magis aut minus remotiores a se invicem et profundiores : quae nota ciim 
plurimas variationes in omnibus Urenae et Pavoniae speciebus subeat , insufficientissima est ad eas in duo Genera dis- 
pescendas , quandoquidem in ceteris fructificationis partibus Urenae et Pavoniae adamussim quadrant. Vide Urenam Si- 
nicam Dillen. Eltham. pag. 340. tab. 3 i 9. f. 412. quae est Urena lobata et prima Species D. Linnaei. Mea itaque P^- 
vonia , ut tu ipse recte sentis , Genus novum legitime constitutum retinendum est. 
A Malvae Genere separavit D. Cavanill. eas Malvae Species, ex quibus Ruiziae Genus conflavit ob calycem ex- 
teriorem caducum et stylos decem : at calycis exterioris caduci notam in speciminibus siccis observare ipsum non po- 
tulsse , tu Vir Clar. optime nosti : quae quidem nota , etsi observata esset , minime tamen sufficiens mihi videtur ad Rui-' 
zias k Malvis sejungendas, et multo mlnus altera illa decem stylorum in plantis siccis observatorum nota;neminem enim 
Botanicorum latet , Malvarum stylum in decem aut plures partes , magis minusve inferne coalitas , findi ; quae statim 
ac Corolla marcescit , cum illa involutae decidunt remanentibus in germine tot acuminibus quot arilli exsistunt , qui ni- 
hil aliud sunt , nisi brevlssimi styli h D. CavaniUes in Konigiarum Commersonii speciminibus exsiccatis conspecti. Huc 
animadvertendum accedit , earum unam , vel eodem fatente , se obtinuisse absque flore et fructu, et ex tribus reliquis flo- 
ridis unam tantum teneris fructibus praeditam offendisse. Alibi inquit, staminum tubum defuisse, cujusloco urceolus bre- 
vis apparebat, qui idem profecto est, ac tubulus magis minusve amplus et longus. Quamobrem ita mihi persuadeo, Bota- 
nices ipsos Tyrones Ruiziam D. Cavanilles tanquam novum Genus aegre amplecti posse, ideoque nostri Operis Ruiziam 
retinendam exsistimo ; quae ob staminum glandulas et fructum ad tuas Laurinas absdubio pertinet. Praeterea quamvis 
Konigiae novum Genus constituere deberent ; haud intelligo , qua de causa nomen ab inventore impositum , eique glo- 
riam promerltam non conservavit. 
Jam vero in universum illud animadverti, in novis scilicet Malvacearum Cavanill. Generibus Anoddy PaJaud , La- 
gund y Dombejd , Assonid , Serrd , Cienfuegosid , Pavonid et Ruizia arillorum Anodae dehiscentiae nonnullam dif- 
ferentiam observari , si eas cum Sidis comparaveris , qua tantum nota tolerari meretur Anodae Genus ; quamquam neque 
Sodalis meus Pavon , neque plures alii Botanici id indulgent; imo D. Cavan. Anodas Sidae Species esse niordicus tenent. 
Cetera vero Genera suis legitlmis Generibus restitui debent , prout in mea ad superiorem Epistolam D. Cavan. adversus 
litteras , quas e Lima scripsi , Responsione ostendi. Non secus ad Penta^etes Genus redigere oportet Broteram ova- 
tam , quam nuperrime tanquam novum Genus evulgavit in Operis sui Volum. 5. et ad Sidae Genus Cristariam, qmm 
eidem Volumini inseruit levissima nota ductus alae membranaceae, in quam Arilli, seu Capsulae desinunt etplurium sty- 
Iprum numeri. Has ego sodali Pavon in duabus Cristariae Speciebus exsiccatis, quas vivas in Peruvia descripsi, et stylos 
multifidos demonstravi, nempe usque ad medium integros, ut in reliquis Sidae speciebus contingit: et licet D. L'heritierus 
in sua Sidd fterospermd , seu Sida muUiJidd Cavanill, quam deinde Cristariam appellat , stylos 10-15 ^'^^ coalitos 
describat , in icone tamen usque ad medium coalitos exhibet, quemadmodum in floribus tum vivis , tum exsiccatis conspi- 
ciuntur. Arillorum autem apex membranaceus nihil ad rem facit, nam si haec opinio D. Cavan. valeret, eodem jure plu- 
ra Genera constituere possemus ex ceteris Sidae Speciebus , v. gr. alterum ex iis , quarum arilli in acumina longa , pa- 
tentia et subulata desinunt , ut Sida vitifolia ; alterum ex iis , quae acumine carent et arillos ferunt tuberculatos; tertium 
Sidae constituerent planos habentes, et scabros; quartum eae, quae illos obtinent obtusos, laeves et divergentes; aliud deni- 
que , quae arillos proferunt veluti in pyramidem accretos , &c. 
Raro equidem , Vir clarissime , Botanicum invenire datur , qui grave onus sibi imponat Genera ab aliis stabilita ad 
trutinam revocandi , atque adeo unus post alium facile transcribit , quae evulgata reperit , et operibus suis inserit , pa- 
rum curans perniciem ab hac indulgentia , seu potius incuria in Botanicem inductam ; quapropter ita judico , ut D. 
Cavanill. Genera veluti nova Appendici tuae adjici mereantur, oportere te omnia illius Scriptoris Genera sedulo recog- 
noscere ; nam mea quidem aliorumque sententia, pleraque illorum haud nova sunt; nonnulla vero jam evulgata sub aliis 
nominibus deprehenduntur ; ex. gr. Pauletia inermis et aculeata , quae Bauhiniae Species sunt , staminibus monadel- 
phis praeditae : quae quidem anomalia observatur etiam in duabus Speciebus , quas diadelphas memorat Linnaeus post 
Bauhiniae characterem genericum ; reliquis enim notis omnibus et habitu cum Bauhiniis consentiunt. 
Loureira cuneifolia etglandulosa ad Genus Mozinnam pertineut, antea a Clar. Ortega , in ejus Decadibus , addit^ 
tertia Specie , evulgatum. 
Arjona , Quinchamali aut Thesii Species esse videtur j quamquam descriptio adeo imperfecta est , ut nihil asserere 
ausim. 
