R. In Systemate Flor. Peruv. Observationem sequen- 
tem inseruimus : »» Sed cum posthac Theophrastae charac- 
9f teris naturalis 4 Plumiero , Burmanno , Linnaeo et Ant. 
99 Laur. Jussieo elaborati notas cum Clavijarum nostrarum 
*> notis diligentius contulerimus ; eas inter se non convenire 
>i deprehendimus. Quamobrem easdem plantas etsi habitu 
9f et nonnullarum fructificationis notarum similitudine pro- 
» xime accedant , diversa plane Genera constituere , aut 
characteres, qui k memoratis Auctoribus traduntur, mi- 
»i nus rit^ concinnatos fuisse , contendimus." Frutices poly- 
gami , glabri , inermes ; Caules simplices , tenues , erecti, 
teretes; Folia conferta, fere verticillata, longa, ampla, co- 
riacea, venoso-reticulata, integerrima> plana; Racemi con- 
ferti , multiflori. 
Sapotae. Cahalleria eadem cura Manglilla} an se- 
men vere farinaceum et arillatum? inde Genus a Sapotis 
discederet. 
R. Absdubio eadem cum Manglilla. Semen profecto 
farinaceum, non arillatum, cortice tantum exteriore parura 
carnoso obtectum ; Nucleus nudus , quamvis membrana te- 
nuissima ipsi intime adpressa veluti Juglandis nucleus. In 
2.* Prodromi Observatione sequentem annotationem expo- 
suimus. » Ceterum americanum nomen Manglilla, sub quo 
»>nomine hoc quidem Genus, k nobis detectum, Jussieus 
» evulgavit , non admittendum, Linnaeanis doctrinis Phil. 
>» Bot.p. 1 6 o. innixi, exsistimamus, praeterquamquod nomen 
«indicum (^Manglillo') non omnes Species amplectitur. 
*> Addendura tamen , quod nomen Manglillo ah"is specie- 
9y bus diversorum Generum Indi tribuunt , et ideo nomen 
ijManglilla undique excludendum.'* Genus absque con- 
troversia Sideroxylo confine. Chrysophyllum , Lucuma et 
Achras , plantae sunt lactescentes , pericarpiis pomiferis, 
quibus notis Caballeria et Sideroxylum carent. 
Nycterisition , illud non Myristicae , sed Myrsini di- 
xi affine , a qua discrepat tamen stylo brevissimo , stigma- 
te 5 dentato , et forte fructus indole. 
R. Arbor, ex qua hoc Genus statuimus , eamdem ac 
Chrysophylli Cainito speciera esse suspicor ; et quamquara 
fructura non vidi , Icon Chrysophylli Cainito, quam Jacq. 
pict. tab. 5 I . exhibet , figurara nostri Nycterisitii reprae- 
sentat. 
Rhododendra. Acunna jan discrepat a Befaria? 
. R. i Quisnam nisi Befariara vivam , depictam aut ex- 
siccatam videat , quaestionem definire poterit , cum Lin- 
naeus aut Mutis baccam , quam nos capsulam septemval- 
vem exploravimus, nuncupet? praeterea ipsi memorati Bo- 
tanici calycera minus recte descripserunt , et antherarum 
poros , pericarpii receptacula , et columellam heptagonam 
silentio praetermiserunt. 
Ericae. Stereoxylon, Escallonia prlusa nobis adjecta 
Onagris p. 321. nunc melius observata confinis Vaccinio 
p. 162. descripta et delineata in Smith fasc. 2. t. 30-3 i 
sibi vindicat forte quasdam Stereoxyli species , dum spe- 
cies aliae prominentia instructae conica styli basim vagi- 
nante Argophyllo affines habentur. 
XV 
R. Quamvis Stereoxylon Argophyllo Forstcri affinc 
mihi etiam videatur; habitus, corolia polypetala , stamina 
et capsularum dehiscentia nec Onagris , nec Ericis illud 
consociare patiuntur. 
CicHoRACEAE. Moscharta , Genus novum Andrya- 
lae approximandum. 
R. Genus certe Andryalae proximum. 
CiNARocEPHALAE. Tessaria et Triptilion Genera no- 
va , posterius confine Nassauviae , nec habitu dissimile. 
-R. Triptilion Cichoraceis potius , quilm Cynarocepha- 
lis respondet ; Tessaria Genus Conyzae affine. 
CoRYMBiFERAE. Oiaetanthera , Bacasia , Plazia, 
Genera nova Barnadesiae et Eranthemo proxima. 
-R. Barnadesiae quidem et Eranthemo proxlma. 
Molina. Dioeciam indicat Vahlius in una specie Bac- 
charidis , Michaux eam vidit in omnibus Baccharidibus 
americanis frutescentibus , ian inde signum discriminis gc- 
nerici? Si tamen admitteretur cum Baccharidibus, praetevea 
vix discrepat a Conyza , signum illud Baccharidis esset 
proprium, repulsis ad Conyzam speciebus non dioicis, non 
ideo Molinae nomen admittetur, jam alteri generi dicatum. 
JR. Molinae Genus nostrum sancte servandum est, cum 
Molina Cavanilles sit Banisteriae Species, ut in praecedcn- 
ti Epistola fusius exposui , et in Apologia adversus Cava- 
niWQs impugnationem luculenter ut opinor, demonstravi. 
Mmnozia et Soli^va et Galinsoga Genera nova, 
K. Munnozia Amello approximatur. Soliva Melam- 
podio affinis? et Galinsoga Vcrbesinae confinis. 
Vermifuga eadem cum Flaveria Chiloensi. 
R. Quamquam Flaveria et Vermifuga ejusdem Ge- 
neris sint Species , et minime Milleriae Generis , ad quod 
Cavanilles Flaveriam tuam, Vermifugam postram et aliam 
mexicanam minus recte adjecerit , ut in praedlcta Apolo- 
gia patefeci ; non sunt eaedem plantae. In tuae Flaveriae 
charactere generico flores flosculosos et frutices descrip- 
sisti, et in tribus supradictis speciebus, quae herbaceae sunt, 
flosculi et semiflosculi reperiuntur ; ideoque recte Genus 
diversum exsistimamus. Et fortasse ob tuam sequentem ob- 
servationem Genus d Milleria diversum ligulae defectUt 
D. Cavanilles , qui semiflosculos aut ligulas observavit, ad 
Milleriae Genus inconsulto Species retulit? 
Sobreyra affinis videtur Tetragonorhecae i Dillenio 
conditae, a Linneo in Polymniam refusae , k L'heritier res- 
titutae , huic tamen ligulae non fauce dentatae. 
R, Quamvis calyx communis plantae , ex qua Dllle- 
nius Tetragonothecae Genus instltuit, sit ^phylhis ; ceteri 
characteres fructificationis et habitus nostrarum Sobreyrao 
Specierum omnino dissentiunt. Nescio in quo Opere L'he- 
ritierius Tetragonothecae Genus restituerit : quod minime 
etiam ad nostram rem facit , si plantae sunt diversae. 
RuBiACEAE. Condalia congener Coccocipsili fatente 
Pavonio , et Nerteria Gomozia. 
JR.. Nos quoque anno 1798. in System. Flor. Per. 
et Chil. Condaliae Species sub Coccocipsili Generi evul- 
gavimus. 
