H 



Addit porro RVMPHIVS, filveftris flores onuftos effe fta- 

 minibus pluribus & magis extenfis , florum tres plerumque 

 coniunftos ex uno petiolo prodire; fed huic ultimao notcBnec 

 noflra nec H. Malabarici figura refpondet : an propterea illa 

 RVMPHII iterum diftinguenda ? Tandera monemus , fecun- 

 dum OVIEDVM, tefte DALECHAMPIO & utroque 

 BAVHINO, Guaiabo effe nomen arboris, Guaiaba 

 vero fruftus : ceterum GuaiavK infulce mentionem facit de 

 hJET 1. c. 341. Obfcurum eft igitur etymon huius vocis, 

 ex qua reliquee derivdta; videntur: hinc lubenter LINNyEI 

 nomen fubftitutum , Pfidium nempe, prsetuliffemus , nifi ob- 

 ftitiffethomonymum, 4"i'» enim Nkandri , Firgilii&' Columettie 

 feu Pfithium Plinii, vitis & uvte paffs, nimis fane ab hac ftirpe 

 differentis, fpeciem fignificant. 



TAB. XLIV. 



HAEMANTHVS Cokhid foliis , periantheo 

 herbaceo , Dill. H. Elth. p. 167. t. 140. Mill. Gard. BiB. 

 Rand. H. Chelf. p. 92. 



Haemanthus Zeylanicus polyphyllos caule maculato Commelini 

 TiUi H. Pif. p. 79. 



Hjemanthus foliis lanceoIatisZ««./f. Qif.p.117. Roy.p, 42. Ifa- 

 chend p. 309. HiU. Hift. qf plants p. 384. 



Hsemanthus foliis lanceolatis undulatis Linn. Spec. pl. p. 325, «, 2. 



Dracunculoides Bcerh. Ind. dt. 11, p. 266, 



Exfuf, a. flos integer, h, ovarium infra florem , c, corolla diffeaa & explanata a facie 

 interna cum fex ftaminibus tubo adcrctis , d. ovarium denudatum , e. IWlus cum 

 ftigmate obtufo, /. bacca integra, g. transverfe fcdta, i, femen, i'--p, ideni 

 iam vegetans, 



^ota. Plantam hanc accuratifTime iam delineavit & defcripfit DIL- 

 LENIVS, cuius cum defcriptione confefri poteft illa MIL- 

 LERI atque BOERHAAVII. Pofterior baccam declarat 

 monopyrenam , & talem etiam reprtefentat noftra figura g. b. 

 Sed DILLENIVS. monuit, baccam effe tricapfularem & 

 trifpermam (cum quo confentiunt MILLERVS atque LIN- 

 NJiVSP/. Gen. m, 347.) in imperfeftis manifefte confpicien- 

 dam (quam etiam delineat} unum vero vel alterum tantum 

 femen ad perfeftionem pervenire. Eft autem hoc nil infoliti 

 in pluribus aliis ftirpibus ipfisque Europseis bacciferis, in quo- 

 rum femJnum numero definiendo haud raro hallucinati funt 

 auftores non infimi fubfellii , maturam tantum baccam exami- 

 nantes : idem faepius quoque contingere in plantis fic diftis 

 verticillatis & afperifoliis, notum eft. Ceterum figura no- 

 ftra /, angulis fuis plura loculamenta vacua indicare videtur, 

 Sspius laudatus MILLEkVS praeterita eeftate cum pluribus 

 frudlibus rariffimis , fingulari favore publice depra;dicando , 

 mifit etiam huius ftirpis aliquot baccas ficcas , onines monopy- 

 renas, quarum aliqua; chartis adhuc inclufa' vegetare cojpe- 

 runt , quod iucundum fpeftaculum depiftum confervare haud 

 fupervacaneum duximus , fiftit ergo /'. baccam ficcam mem- 

 branaceam, k. eius petiolum, L umbilicum, cum quo adhuc 

 cohserent feminis exuviie corrugatas m, , ex quarum ima parte 

 prodiit radicula n. bulbum novum 0. alens, in quo pro exclu- 

 dendo fcapo veftigia p, fatis manifefte iam difcerni poffunt. 

 Num h!Ec ftirps & Satyrium e Guinea delatum Robini 

 fit una eademque planta , foUicite etiam inquifivit idem DIL- 

 LENIVS. Reperitur heec figura in libro, cui titulus : le 

 Jardin du Roy tres Chretien Henry IV. &c. par PIERRE 

 VALLET, hrodeur ordinaire du Roy, 1608. tab. 41. cuius 

 cura, confentiente 10. ROBINO, Botanico Regio & latrici 

 horti curatore (qui etiam brevem aliquot rariorum plantarum, 

 & inter eas huius quoque Satyrii, defcriptionem addidit) 

 hse efEgies in publicum prodierunt. Eandem ipfam efiigiem 

 citatam paullo poft , nempe 1612. reprxfentavit SWERTIVS 

 Florileg. P. I. t, 62. absqueauftoris nomine, imo in nominum 

 • indice addidit, hanc plantam nondum effe defcriptam , quum 



tamen certo certius eius figura nullatenus fit alia , fi excipias 

 tuberis fibras, nefcio quo confilio, exiguis globulis terminatas, 

 Swertianee imaginis imitationem A. 1626. iterum publicavit 

 Anthologia feu Florilegium in officina Bryana excujum t, 44. (ubi 

 turpiplagio, praiter icones , defcriptiones quoque ROBINI 

 fine auftoris nomine reperiuntur) ut& MATTH. MERIAN 

 Fkrilegium renov. & auBum A. iS^i.fequutum f. 44. nec non 

 A. 1719, VALENTINI Firidarium reformatum t. 198-, quee 

 cumillaMeriana&Bryanatabulaunaeademqueeft. Intereaetiam 



hjec ipfa efEgies iterum comparuit A. I701. in OL, RVD- 

 BECKII Camp. Elyf. L. H. p. 210. t. HI. qui pedunculum 

 cum tubere coniunxit, fedfiguram, uti omnes rariffimi huius 

 libri, lignotantumincifamexhibuit, folus vero ingenue faifus 

 eft, fe plantam non vidiffe. Poftquam huius planca: effigiem 

 cumfuaplanta curatiuscomparavitDILLENlVS & differen- 

 tias haud leves annotavit, candem concludit : „ fifigurafit 

 accurata, non poteft effe noftra planta; accuratam vero 

 ", effe vix crediderim & eandem cum noftra plantam fignrari 

 " fufpicor. „ Quanquam autem in reliquis figuris tot tantos- 

 que errores haud commiferit VALLET, id quod affertionem 

 hanc dubiam facere poffet , eandem tamen firmare videtur 

 icon poftea ab ALB. SEB A ThefJ._ t. XIL exhibita & p. 20, 

 nominata Hyacintho aflfinis Af ricana , tuberofa caule 

 elegantiflime maculato , foliis Colchici latifTimis , 

 floribus coccineis , hexapetalis , umbellatis 

 Flort. Beaum. quo nomine indicatam plantam pro fua agnovit 

 DILLENIVS, Ha3C imago differt a Robiniana & conve- 

 nit cum Dilleniana & noftra pedunculo florido non ex folio- 

 rum gremio, fed ad eorum latus, prodeunte; florum pedicu- 

 lis non nodofis aut articulatis , fed integris ; corollae fubiedlo 

 ovario non adeo tumido ; foliorura marginibus undulatis, & 

 radicis tubere magis conico. Differt autem eadem a Dille- 

 niana & noftra, propius vero conveni: cum Robiniana, florum 

 copia mulro magis difperfa, eorum tubo angufto & cylindrico, 

 limbo in feginenta anguftiora, acutiora & ampliflime explanata 

 divifo , ftaminum filamentis longioribiis & magis expanfis : in- 

 fuper radicis tuberi non infidet novum tuber pro pedunculo 

 florigero excludendo , illius vero fibras multo tenuiores funt, 

 quam in Dilleniana & noftra figura. Ceterum magnitudo to- 

 tius iconis multum excedit Robinianam & fpatha penitus omiffa 

 eft, quam tamen, licet in anguftiora & reflexa fegmenca divi- 

 fam , illa indicat. Defcriptio addita brevis pariter , ac illa 

 Robiniana , ad hsec declaranda minus fufficit. Ex his omnibus 

 probe ponderatis omnino plusquam probabile videcur , & 

 SEBiE & ROBINI effigiem pocius haud omni accurarione, 

 immo Robinianam nonnifi ad ficcatum exemplar effiftara effe, 

 quam aliam fpeciera indicare. Quod ad reliquas a laudato 

 DILLENIO cicatas PETIVERII & LOBELH figuras 

 attinet, illa^ tam viles & imperfeftse funt, ut earum compara- 

 tio difficillima femper futura fit. liis fubiungimus, perian- 

 theum equidem in noftra imagine herbaceum non effe; colo- 

 ris vero differentiam a foli folisque benignitace dependere , 

 vidimus in planta hic locorum culta, cuiusiperiantheum 

 parum tinftum atque edam fiores coloris multo dilucioris 

 apparebant. 



TAB XLV. 



HELIOCARPVS nnn. H. CUf. 211. t. XVI. Roy. Fl. 



Leyd. Prodr, 477. Wachend. 91. Hill Hiji. of Pl. 481. 

 Montia arborefcens, Abutili folio ferrato , fruflu racemofo Houfl. 



Mill. Gard. DiSt. 



Expof, a. flos feparatus a facie antica ; t. poftica, c. racemus cum capfulis maturis, d. 

 capfula feparata cum mdiisfuis, «. eadcm aperta bilocularis , /, femina, j. 4. (. 

 esdem partes in magnitudiuc aufta. 



Nota. LINNAEVS H. Cl. l. c. propterea mutavit nomen huius 

 ftirpis ab HOVSTONO ipfi adfcriptum , quia ance hunc 

 Monti^ nomine aliud plancarum genus iam indigicavic MI- 

 CHELIVS, MILLERVS non folum Monciffl nomen 

 retinuit, verum eciam corollae ftrucluram definit monopecalam 

 infundibuliformem, cuius pars ima tubulofa, fuperior expanfa 

 & in quinque parces fefta eft, qua; mLinn. Gen. Pl. edit. I. 

 fi. 444. //, «. 530. tecrapecala pronunciacur & in Horco Clif- 

 forciano calis etiam dcpingitur. Quoniam EHRETVS in 

 noftra imagine floris analyfin omifit, ha;c plura non declarat, 

 quam quatuor fegmenta; forfan autem quinarius eorumnume- 

 rus haud rarior eft. Starainum mimerum LINNAEVS in 

 generis definitione citata ad 14. extendit, proptereaque -hanc 

 flirpempolyandriis adfcribit, in fpecicbus Plantar. vero p. 448. 

 dodecandriis adnumerat. HILLIVS charaaeris definitioni 

 Linnsianee , Anglice cancum reddicse, niliil addidic. Race- 

 mum cum capfulis depingendum nobiscum comraunicavit ice- 

 rum laudandus BEVRERVS. qui cius exemplar incer plan- 

 tas ficcas aflcrvat. Alter loculorum difperraos obfervabatur, 

 ex quibus binis feminibus vero altcrum , in fede fua rcliftum, 

 ad perfeftionem non pervcnit, 



TAB. 



