TAB. XLVI. 



POPVLVS foliis longe petiolatis , oblongo lan- 

 ceolatis, ferratis, fubtus albicantibus , mas. 



Tacamahaca foliis crenatis, Sadelhout, feu lignum ad ephippia 

 conficienda aptum Parad. Bat. Prodr. 379- Phick. Pbytogr, 

 t. 228./. 2. Jlmag. 360. Miller, Gard. D&. app. 



Kxpof. a. lulas feu amentum mifculinum; h. fquama feparata; c. eadem a facie interna, 



magaitudine aufta. 



Nota. Huic effigiei EHRETVS fubfcripfit hsc: „ Tacamahaca 

 „ vulgo, Populusgemmisbalfamumfundentibus. lulusappa- 

 „ rebat hoc anno 1 748. fine foliis, & deinde iterum cum foliis, 

 „ uti hic repracfentatur.,, MILLERVSl.c.nomineTacama- 

 hacae iupra indicato defcribit arborem,qu£e fponte crefcit in terris 

 continentibus America:, ubi incolse verno tempore yulnerant 

 eius truncum, ad eliciendum balfamum a medicis ilHus regio- 

 nis maxime celcbratum atque etiam catalogo fimplicium infer- 

 tum , cuius vero ufus nunc in Anglia exiguus eft. Aliquot 

 huius arboris fobolcs antc paucos annos ex Canada in Gal- 

 liam apportabantur, unde nonnulli curiofi eas in infulam Jerfey 

 iniroducebant, in hortis propagabant, indeque Anglia; regina; 

 poftrema; nomine Arbre de la Reine dono mittebant. 

 Arbor ha;c fatis refiftere valet hiemali climatis noftri frigori 

 libcro fub aere &c. Flagella eius, pariter ac folia, penitus 

 fimilia funt illis populi nigra; , & gemma; , anno renafcente, 

 antequam folia excludunt, tefta; funt balfamo glutinofo obfcuri 

 coloris, quod taamn digitis adha;ret gravemque fpirat odorem. 

 Folia circa feftum Michaelis cadunt, & nova prodeunt fub 

 finem Februarii aut initium Maii : eft namque ex arboribus, 

 quse verno tempore primx regcrminant. Earum plures nunc 

 coluntur in horto Chelfcano , qus produxerunt flores fuos 

 mafculinos feu iulos, qui valde fimiles funt illis nucis iuglandis 

 aut populi , hincque probabile efl, eam effe fpeciem pollerio- 

 risgeneris; quoniam vero fruc1:us conditio ignota ell, & in 

 hortis Anglite nuUa harum arborum eum hucusque produxir, 

 genuinum genus definiri nequit. Arbor vaftis difpanfa ramis 

 haud videtur, quantum ex iis in Angiia crefcentibus colligi 

 potell:, ubi nec ultra 14. vel 16. pedura altitudinem nec in 

 amplos caudices cxcrefcunt, ex fundo autem furfum plures 

 protrudunt ramos laterales fcu fl:olones. Haflcnus ille. Si 

 hac cum dcfcriptione comparatur nofira imngo nonienque ab 

 EHRETO adfcriptum: nullimi fuperefl: dubium, qutn unam 

 eandemque declarent fl:irpem; populi autem eani efie fpeciem 

 genuinam, eo minus dubitamus , quo magis non folum huius 

 arboris totus habitus atque balfami ex gemmis profafio , aliis 

 populi fpeciebus communis, refpondet , verum etiam in eo 

 convenit, quod folos raafculinos flores ferat, uti populus, 

 quum in iuglande & marculini & feminini flores in 

 una eademque arbore reperiantur, &naturaBlegibus, prsfertim 

 in ftirpibus fucculentis ad vires fuas perfeftas absque impedi- 

 mentopervenientibus, non refijondeat, ut pofl:aliquot demum 

 annos feminini flores hosque liibfequuturi fruclus cum mafcu- 

 linis prodeant: anno nempe [748. EHRETVS depinxit 

 flores mafculinos & A. 1752. MILLERVS evulgavit nuper- 

 riraam Diitionarii fui editionem, quo terapore feminini non- 

 dum comparuerunt. Perfuafi ergo fumus , hanc ftirpem nun- 

 quam fruftum prolaturam, fed eius femellam propriam accer- 

 fendam cfl^e pro notis floris feminei definiendis. Populum 

 nigram folio maximo gemmis balfamum odora- 

 tifrunum fundentibus defcribit & delineat CATESBY 

 mtural hiftory of Carolina &'c. T. J. tab. 34. fir* Seligmanniana 

 in editione tah. 68- quse efl: Populus foliis fubcordatis 

 oblongis crenatis Linn. H. Cliff. 4^0. Spec. 1034. n. 4. 

 cuius nota: fpecifica; ab illis noftra; valde dilFerunt. An cum 

 noftra imagine magis convcniant illEe nota; Populi foliis 

 ovatis , acutis , ferratis Gmel. Flor. SiMr. I. p. 152. t. 

 33. quam & Catesbyanam pro una eademquc habet LIN- 

 NAEVS /. c. aliis diiudicandum relinquiraus : huius certe 

 foliorum figura & totius ftirpis akitudo magis refpondet no- 

 ftrte ftirpis dcfcriptioni atque imjagini, quam Catesbyan». 

 Hanc noftram ftirpem & Tacamahacam P. B. Pr. & 

 PLVKENETI elFe unam eandemque, maioribus adhuc pre- 

 mitur difficultatibus. Auftor paradifi Batavi prodromi dubius 



1? 



quidem addit : an Tecomahaca Hermndez rer. med. mvct 

 Hijp. Thef p. SS. & PLVKENET(cuius icon Hernandefianse 

 quoad foliorum figuram & coniugationes valde fimilis eft; flos 

 vero & frudtus neque delineantur, neque defcribuntur)absque 

 ulla hsefitatione illam pro fynonymo agnofcit ; fed HER- 

 NANDESil figura ceque ac eius defcriptio fiftit fruftum in 

 poftremisramorumflagelliscrefcentem, parvum, obrotundum, 

 fulvum ac femine nucleo perfici haud abfimili refertum ; folia 

 prsEterea obrotunda (feu potius , fecundum figuram , ex ro- 

 tunda bafi oblonga & acuminata) mediocria, ferrata, &, quod 

 prEecipue notandum, non alterno, ut in noftraimagine, verum 

 coniugato ordine, & quidem ad modum compofitorum fine 

 impari. Arboris Tacamahacse defcriptiones NIC. MONAR- 

 DlSfmpl. hift.p. s- & ex hoc CLVSSII exotic. p. 298. &; 

 10. FRAGOSI aromat. hift. p. gj. h. magis adhuc mutilas & 

 imperfedts funt , nec plura referunt, quam quod arbor magna 

 fit , ut populus, admodum odorata, &fru6lusruber, pcEonias 

 feminis modo. LINSCHOTVS Ind. Or. P. IV. c. VII. p, 

 iio. hanc arborem defcribit altam, eius folia longa angufta- 

 que , fruftus prunis noftratibus magnitudine fimiles : quae 

 defcriptio a noftra imagine iterum quam maxime difFert. Qute 

 recentiores auctores , C. BAVHINVS Pin. p. 430. n. I. II. 

 \. BAVHINVS Hft. I. Libr. IX. c. 60. p. 346. PARKIN- 

 SONVS Theatr. bot. i(5o8. &RAIVS Hft. H. 1846.«. 11. 

 de arbore hac protulerunt , ex auftoribus haftenus citatis mu- 

 tuata funt. POMET Traiti gen. des drogues 263. aliam qui- 

 dem afFert defcriptionem & iconem , fecundum quam arbor 

 populo paritcr quidem fimilis dicitur ; fed folia viridia cura 

 iUis buxi comparantur, & frudtus rubri nucis noftratis magni- 

 tudine defcribuntur , quibus tamen icon minime rcfpondet 

 ■ proindequo fifta potius videtur. Qua; lAC. SAVARY 

 Didion. univ. de Commerce p. 911. refert, ex POMETO de- 

 fumta funt. WEINMANNVS Phytanthoz.t. g)6o.fig.~a. 

 folia repra;fentat parva, crenata, & pruno filveftri perfimilia, 

 fruftum colore fanguineo & magnitudine prunis damafcenis 

 haud inferiorem : fed fufpicionem de hac quoque imagine noa 

 genuina habenda auget defcriptio p. 395. Jequ. ^ubi Taco- 

 maree Braf ut fynonymum perperam additur, qufearundo 

 faccharifera eft, vid, Marggr. Hift. Braf 82. & Pifo 108.) 

 ex auftoribus iam citatis tantum defumta. Si autem veri quid 

 contineant hae defcriptiones, id tantum probant, lianc arbo- 

 rem nil commune habere cum noftra, & comparationeni cum 

 populo ad folam magnitudinem , vel ad flimmum ctiam ad 

 faciem externam eius,effe referendam. Ncque tamen recentinTimi 

 & praeftantiffimi au6tores , e. c. D A L E Pharmacol.edit.Lugd.Bat. 

 1739. 4./). 330. ff. 4. 10. BOECKLERVS Comment. ad P. 

 Herm.Cynofmat. med. p. 657. NEVMANNVS Chymiamed. 

 T. IL P. IIL a Keffelio edit. p. 72. & GEOFFROY TraitUs 

 la matiere medicale T. IV. SeEi. I. p. 1 04. alia , quam haftenus 

 allatafunt, nos edocere potuerunt, unde palam eft, arbo- 

 rem , gummi tacaraahacam iam dudum notiffimum & ufu pro- 

 batiirimum fundentem , fecundum proprios charafteres fuos 

 omnino adhuc incognitam effe. lAC. BREYNIVS^pi;. N. 

 C. Dec. L a. III. p. 516. defcribit Tacamahacam liqui- 

 dam, Guiana ex provincia allatam, fed arboris, ex qua col- 

 ligitur , nuUam prorfus mentionem facic. 



TAB. XLVII. 



CROTALARIA foliisfolitariislanceolatis, lanugi- 

 nofis, petiolis fefTiIibus , caule ramofo flriato, florc 

 magno aureo. 



Exjof. a, A'exil!um; it. duae als; c. carina; d. flamina Sa piftillum in nexu naturali; e. 

 ilamina decem connata & explanata, ex quinque filamentis brevibus & antheris 

 longis, & ex quinque filamcntis longis & antheris brevibus fphaericis compofita: 

 /. piflillum feu ovarium ciim flvlo recurvo eiusque ftigmate laterali \ g, calyx 

 eiusque labium fiiperius bipartitum a vexillo rcpando depreffiim, inferius tripar- 

 titum connivens , carinam excipiens; i, fruftus feu legumcn. 



N^ota. Noftrffi imaginis absque nomine accept» planta, refcrente 

 EHRETO, Orientcm agnofcit pro patria , & fex ferme 

 pedura alta atque in tres vel quatuor ramos expiicata , A. 

 1744. in horto Chelicano floruit. Ex Crotalarias fpeciebus 

 hucusquo depictis & defcriptis nullapropius ad noftram accedit, 

 quam Crotalaria foliis lanceolatis, pctiolis fefTiIi- 

 bus, caule flriato Linn. H. Cliff. 357. «. 2. ubi fimul 

 exadte defcripta reperitur; vexillum tamen noftras non flavura 

 D 2 fed 



