„ 'diridicitKrafcentla, aJta&ummottiafJamgimfa, fiervofa, petw- 

 " Us uncialibus. FruBus immediate ex ramis , ut in vulgarijpecie , 

 " rottmdi cerafi maioris magnitudine , rubicundi,Jimimo circumferrati 

 "„ umbilicati, feminihus parvis referti. Truncus arhoris Jpatio bra- 

 chiorim duorum bominum vixpoteft includi, videturque ex innumeris 

 " radicihus fatis craffs confJatus , demittit etiam ex fuis ramis alias 

 " radicesf ramos fme foliis & intra craffos reSta terrafundumpeten- 

 " tes. Hac arbor latilftme ranm fuos difpergit, utfib eius umbra 

 ""„ pltira hominum milliapoffint tegi. Vidifcepefuh hac arbore gentiles 

 " macella celehrare, ibique omnium generum fruBus vendere & eme- 

 "re. „ His LINN^VS addit: fed ftgura ej} perfeBefpeciei 

 10. (quffi eft Ficus Bengalenfis) an itaquehahinadiftincia? Nos 

 exiiis id tantum colligimus: fi eadem eft, confirmat hasc defcri- 

 ptio illam MILLERI , quatenus hic Bengalenfi ficui eandem 

 truncorum mukiplicationem tribuit; finalia, novum exemplum 

 prsbet huius vcgetationis modi pluribus fpeciebus communis. 

 HVGHES tandem mtural biftory of Barhados p. 174. the 

 bcarclcdFig- tree (i.e.ficusbarbataaplurimisfilisexramis 

 defcendentibus ita difta) -ficum Bengalenfem defcribens, 

 ab initio ft:atim monet, varios auftores in defcriptione huius 

 fbirpis errafle. Secundumfuam defcriptionemtruncusveteranus 

 ex multis fibi invicem coniunftis potius compofitus, quam fim- 

 plex & individuus cft, rami inKquali diftantia emittunt plura 

 filamentachordispandura;maiorisfubftantia, forma & craifitu- 

 dine paria, quse perpendiculari fitu ad terram defcendunt, &, 

 quando ahquotpedumlongitudinem adepta funt,pars ramo pro- 

 ximainfolidumlignumabit, dum interea inferior vaga , funicu- 

 lorum feu filamentorum laxc contortorum inftar, deorfum pen- 

 det&, quandoterramattingit, radicesagitfolidumquein lignum 

 pariter mutatur, brcvique tempore in molem crefcit infignem 

 fuisque cumibciisramo, ex quo provenit, magnum incremen- 

 tum affert, undehicampliorredditur & alios ulterius tum late- 

 raliter progredientes tum furfum ereftos ram.os excludit , qui , 

 prajfertim iaterales, fuis filamentis defcendentibus novos trun- 

 cos formant, & fic porro ordine fucceiTivo. Quando filamenta 

 ha;c ex ramis prope truncum proveniimt & in parva diftantia ab 

 eo radices agunt , aliqua eorum in fuo incremento vegeto fe 

 coniungunt cum illo nuno ex parte, nunc ex toto, & fic enor- 

 mem truncum formant irregularem. Folia dicuntur poiita & 

 virore fplcndentia ■, .quinqu.T circiter poUices longa & duos lata, 

 margine Kquali & apice valde acuto. Fruftui adfcribitur brevis 

 petiolus & magnitudo parvorum ceraforum. Vtinam auctor 

 figiiram addidiifet accuratam, qua; fspius in hoc opere, ubipraj 

 muliis aliis infertis maximeutiles eflent, dellderantur. Nihilo- 

 minus ex hac dtfCriptionefufiori fatispatet, & fruftus & folia 

 cum iUisficusBengalenfisnonconvenire, &quumpriEtereahuius 

 fpeciei truncus primarius ex colle&ione plurium coagmentatus 

 defcribitur, propius hoecfpeciesconvenit cum illa, quaraLIN- 

 SCHOTVS Itinerariop. 82. & Orientalijch IndienP. IV. c. IV.p. 

 34. nomine Arvore de rays i. e. Wortelboom, defcribit 

 & delineat, cuius etiam fruftus, qui in defcriptione olivis fimi- 

 les dicuntur, horumque petioli &foliaHughefiana; defcriptioni, 

 quantum ex figura colligi poteft , fatis conformiafunt: anAtti- 

 Meer-Alouo'^» Reed<; H. Malah. III.p. 75. t. 58 ? quae in de- 

 fcriptione pariter Arvore dc rajisladrano a Lufitanis, & 

 Woortel-vygh a Belgis, aRAIO vero Hft. II. 1438. Ficus 

 Indica fibris ex ipfo trunco exeuntibus eique accre- 

 lcentibus augeicens, appellatur, atque etiam foliorum & 

 fruftuum horumque petiolorum figura & magnitudine, fecun- 

 dum'iconcm, & trunci compofitionc fecundum dcfcriptionem 

 his fatis refpondet. Quoniam vero HERMANNVS in fua 

 defcriptione fupra ex LlNNiEO allata de caudicis compofi- 

 tione eadem refert, quura tamen illa ftirps, foliorum & fru- 

 ftuum immediate ex ramis provenientiura ratione longe aliam 

 fpeciora declaret: probabile videtur , caudicis ftructuram tum 

 regularem ex firaplici trunco enatara, tum irregularcm expluri- 

 bus trun'cis compofitam, cauilis accidenfalibus tantum adfcriben- 

 dam efle proptereaque pro nota fpecifica haberi haud poffel 

 AIiampra;terea variationem indicat 10. C OMMELINVS in 

 nota ad Handir-Alou H. Malab. III. p. 77. t. 59. dum afiir- 

 mat, hancfpeciera filaraentanon e ramis, fedecaudice, deor- 

 fum mittere , qus ipfi caudici adhsrentia crafTiirimum eura red- 

 dunt; num vero hjEC fibrarum origo in aliis quoque fpeciebus' 

 occurrat, annotatura haudlegimus. Ex his fufiushactenus ex- 

 pofitis fatis, opinamur, patet, quam plurima adhuc fupereflTe 

 obfcurapro fpcciebus his perfefte diftinguendis dilucidanda, at- 

 ■ que hoc tantum a plurimis extra dubium pofitum efTe, multas, 



11 



fi non omncs , fpecies recenfitas peculiarem hunc per fibras feu 

 funiculos fe multiplicandi modum inter fe habere communem. 

 Neque tamen illum huic tantum ftirpium generi proprium effe, 

 docent alia exempla : JVlangle enim arboris vegetandi modus , 

 quem ex OVIEDO defcribit CLVSIVS loco fapius citato, 

 idem eft, quas tamen filiquas fert & proinde iam a lO. BAV- 

 HINO l. c. p. 147. a. refte ab hoc genere feparata & ibid. L. 

 XILp. 415. ad Caffiee genus relata eft. Uviferam arbo- 

 rem Americanam per fijniculos a fummis ramis ad 

 terram usque demiffis proliferam Pluk. Phytogr.t. 237. 

 /. 5. Almag. p. 394. ad aliud quam ficus genus referendam efle, 

 ex figura quidem fufpicari liceret, & ex fynonymis citatis omni- 

 no probari pofTet; quum vero hascfynonyma dubitanter tantum 

 additafint, atqueeorum ayftoreshunc vegetandi modum taceant, 

 eius genus incertum adhuc manet, uti etiam illius arboris, cuius 

 10. de LAET Defcr. M. Occid L. XVII.p. 664. mentionem 

 facit, eiusquefolii fruftusque iconem addit, & in defcriptione 

 refert , e ramis eius pariter defcendere certa filamenta, quae, poft- 

 quara terram attigerint, radices agunt& ramos veluti fuftentant. 

 Sed, ne ulterior difquifitio ta^dium pariat, hic filum abrum- 

 pimus. 



TAB. LI. 



BROMELIA foliis aculeatis , racemo laxo termi- 



natrici Linn. H. Clif. p. 129. Roy. 25. ' , ' " 



Bromelia foliis ciliato-fpinofis mucronatis, racemo terminali i/««. 

 Sp. Pl. p. 285. «.2. 



Pinguin Z)///. //. ^fc/:;./', 320. ?. CCXZ./g. 3 1 1. 



Karatas foliis altiffimis , anguftifTi^nis & aculeatis Plum. Nov, Gen. 

 Mill. Gard. Dicf. Vol. II. a. 1740. & noviff, edtt, 1752. Houft. 

 MSt. 



Karatas foliis altiflimis, anguftioribus & aculeatis Rand. H. Cbelf.p, 

 106. n. 387. 



Expof. a. flos integer cum foHolo b. ovariutn c, involvcnte; d, caly:c trifolius non deci- 

 duus; e, coroUa tripctala tubulatam mentiens; /. ihminatubilongitudine, acorolla 

 ik^. a calycc fcparata ; h. calycis fegmcnta fcu folia tria ab ovarii vertice abfciila 

 & a reliquis partibus feparata ; ;. petalum ad ovarii verticem feu receptaculum ab- 

 fciilum ; k. flamen feu filamentum fubulatum & anthera eredta fagittatafilamento 

 iouoior; /. ftylus brevis cum capitulo rgaiorii trigono feu tribus ftigmatibus ; f». 

 capitulum transverfe fedtum; ».fru61us maturus ficcus; o, idem ex macerationc 

 tumidior ;/». cius transvcrfc fecli amplitudo , ubi corticis craffitudo & pulpa trifa- 

 riam divifa ; q. femini matura , r, in magnitudine au6ta. 



Nota. Auftores citatos diverfis his nominibus indicare unam eandem- 

 queplantara, dubiocaret, quia alia fpecies Londini hucusque 

 noncultaeft, &plusquam probabile videtur, LINNjEVM 

 fuum characlerem ad DILLENII duftum formaflTe. Nomine 

 aLINNiEO //. Cliff. huic ftirpi adfcripto accepimus noftram 

 imaginem. DiUeniana imago differt a noftra fcapo in ramos 

 iam expHcato, itemque floribus claufis feu minus explicatis, 

 ftaminibus pauUo minoribus & antheris albidis. Ille porro an- 

 notat, foIiaefTe^. 3.pedes&ampliuslonga, i. li. vcla.uncias 

 lata, (MILLERVS folia 3. vel 4. pedes longa deorfjm flexa 

 definit) & fimimacoloris obfcurerubri; petalanoncadere, fta- 

 mina petalisinferiusconnafci. Fruftum^quimanuBAVREN- 

 FEINDll noftratis adpictus cft&jion adhanc, fed aliara fpe- 

 ciem pertinet) celcberrimus COLLINSONVS benevole 

 nobiscum commuriicavit hac informatione : aliam Pinguin pro- 

 ducerefruBum conicum multo mimrem & breviorem (qualera D I L- 

 LENII figura reprrefentat ) aliam maiorem&' longiorem, cuius 

 patri.im vero non addidit. Apud PLVMERIVM 

 Karatas & Bromelia duo diftinifta conftituunt genera! 

 Priorip. 10. adfcribitur flos monopetalus infundibiliformis & 

 trifidus , qualis etiam ab iUo tab. 33. fig. a. a. pingitur, calyci 

 infidens, qmfig. b. methodo Tournefortiana pvarium reprafen- 

 tat CLira vertice vix divifo, in frudlu voro maturo;^g. c. fatis 

 confpicuus & ad bafin usque ter fectus & perfiftens delineatur; 

 fructus dicitur conicus carnofus in tria veluti loculamenta divifus 

 & talis etiam/g. c. e. pingitur, ut & fig.f. feraen oblongum. 

 Additur denique , fructum conteclum eflTe merabrana in quatuor 

 partes fefTiIi (forte finili) qmlemfig. d. fed fimul frii6lus figuram 

 nullo modo < umfig. c. e. comparandam repreefcntat. Starainum 

 & ftyli confcrmatio in defcriptione & figurisoraittitur. Pofte- 

 riori-, feu BromeliEe, p. 46. tribuitur flos rofaceus ex tribus 

 F pe- 



