lateribus adcretis. Staminum filamenta omnia ad bafin 

 fuatn villis denfe obfita funt, vid.fig. k../. in magmtudim auBa. 

 Gerraen feu Pericarpium fig. m. p. q. m magnitudine aufta re- 

 prcefentatura , fubrotundum & biloculare fig. />. eft , multaque 

 continet femina reniformia r. 



Recenfetur a DV HAMEL 1. c. (Traiti des arlres 

 & arbufies- Tome I. p. 306. n. 3. lasminoides Sinenfe 

 Halimi folio & facie ^lct. Acad. R. PariJ. & ». 4. las- 

 minoides Sinenft Halimi folio longiore & angu- 

 ftiore, &. tab. 121, utriusque addit iigurara ligno excifam', 

 quarum prior eadem eft, qu» in Aft. Parif /. c. occurrit, 

 floris fruftusque vero partcs delineataj funt a fmifbris peculiaris 

 tabula." Knea; parvas , fronti huius generis prffifixs , quas 

 fuo Lycio Sinenfi n. 3, Qnt explicatio huius' tabulEe 

 p. 305. docet Ji tribuit, cuius nomen in Aftis Parif citatis , 

 ad annum usque 1757. evolutis, invenire haud potuimus. 

 Num huius A. quartiE fpeciei noraen & icon alibi proftet, nos 

 pariter latet : eius figura, quam citata t. ^iai. a finiflris eius- 

 demque fioris & fru6lus partes in frontifpicii tabula senea a 

 dextris figillatim delineat, multum a prioridiffert, nequevero 

 cum illis noftrse tabula; convenit : folia namque multo angu- 

 ftiora & vere lanceolata funt; corolIfE limbus quidem patet, 

 fed tubus multo longior eft, prKcipue autem calyx delineatur 

 & defcribitur tantum bifidus, fruftus itemque delineatur cylin- 

 drico - conicus & fomina rotundiora. In Aftis Parif 

 (liiftoire de FAcad. Roy. des Sc. ) annk iTIII. edit. Parif.p. 3 1 8 

 indicatur lasminoidcs Africanum lasmini aculeati 

 foliis & facie, quibus additur: an Rhamnus alter fol. 

 falfis flore purpureo C. B, Pin. 477. Rhamni prio- 

 ris altera fpecies Cluf. cuius figuram fiftit tabula 12. cum 

 omnibus floris fruftusque partibus feparatis & figillatim repras- 

 fentatis in magnitudine maiori, quarum cxplicatio reperitur p. 

 317. Ha; iconos omnes ab illis noftrte tabul» multum diiferunt 

 & fimiliores funt iftis , quas noflra tabula XXIK fig. 2. reprie- 

 fentat, fi cxcipias baccam, quse in noftris tabulis fimplex, in 

 Aftis citatis geraina adparet. Eam Lycii fpeciera, fupra ex 

 Mn--LERI Diaionario citatam, laudatus A. Ed. VII, n. s. 

 indicat &his defcribit verbis latine redditis : hsc fpecies fponte 

 fua crefcit in China, unde eius femina haud pridem in Angliam 

 venerunt, plantiB vero ex illis educatse nunc in variis hortis 

 coluntur, quas nonnulli agnoverunt pro Thea. Crefcit ad 

 magnaro altitudinem infirmis, irregularibus, diifufisque ramis, 

 qui fulcimento opus habent , fme quo fuper humo repunt; 

 menfuravi aliquot horum ramorum, quiuno anno ad duodecim 

 circiter pedes longitudine pervenerunt. Infima folia longitu- 

 dine quatuor digitos fuperant & in medio trcs digitos lata ftmt, 

 ijBte viridii & teneraD confiftentiae, fituata fine ordine ubique 

 in ramis; dum furculi longitudine augentur, magnituJo folio- 

 rum diminuitur & fuperiorem partem verfus unum digitum 

 longitudine & quartam eius partem latitudine non excedunt, 

 ramisque ubique arfte adhsrent, Flores proveniunt folita- 

 rii ex omnibus iunfturis in fuperioribus ramorum partibus, 

 exilibus brevibusque pedunculis infiflentes; funt coloris fatu- 

 rate purpurei & brevi gaudent tubo , limbus patens latius fe 

 exparidit, quam in omnibus antecedentibus (fcilicet quas A, 

 recenfet^ fpeciebus , & flylus multo longior efl floris tubo. 

 Floret haec fpecies menfe Augufto , Septembri & Octobri. 

 Durabilis efl haec flirps & folia fua retinet usque in menfem 

 Novembrem. Facile propagatur radicibus fuis ferpentibus, 

 quae in magna diftantia fpargunt turiones & refeftffi ftirpis 

 partes fub terra tam facile emittunt radices , quam 111« Salicis. 

 In hac defcriptione fpinarum feu aculeorum nulla fit 

 mentio. 



Ex his inter fe collatis liquet, noftram plantam, fi non 

 pro fpecie, peculiari pro varietate tamen agnofcendam efTe: 

 nam a Milleriana differt fpinis, & a Parifina foliis , quEe in 

 illa fecundum A6tor. Gallic. & du HAMELfiguram funt val- 

 de angufta , qualia pariter fe fiftunt in utraque figura noftras 

 tabulae XXIV. Ceterum, quura nullam defcripticnem ieonemve 

 cum hac noftra ftirpe accurate convenientem invenimus, fy- 

 nonyma addere haud potuimus. 



TAB. LXIX. & LXX. 



LAVRVS foliis integris trilobisque Linn. H. Cliff. 154. 

 n. I. Mot. med. 65. n. 193. Spec. I. 371, n. 10. Syft, N. ed.X. 

 p. 10 10. n. 10. Gron. Fl. Virg. 4.6. Ed. II. 61. Roy. Lugd. B. 

 227. ff. 6. PFdchend. 259. n. 7. Colden. Noveb. Jeu A£t. Vpjai 

 1743./). 119. «. 94. Mill. Gard. Di£f. ed. VL n. 11. ed. FIl 

 n. 10. du Hamel Arb. I. 350. 



Laurus.flore a fruftu remoto in eadem planta , foliis integris ifc 

 trilobis Kram. 141. 



Cornus odorata folio trifido, margine plano, SafTafras difta Pluk. 

 Almag. 120. Catesb. Car. I, p. & t. 55. Mill. C, Di£t.ed,III.. 

 V. 



Saflafras Monard. ftmpl. med. p. m. 355. Rai. Hift. II. 15 58. Ger. 

 1525. Park. 1607. Ccefalp. p.S9> Herm, H. L. B, 537. 



Saflafras arbor Monardi Dalech, H. Lugd. 178. b. Pluk, Phytogr, t. 

 222. fig. 6. 



Saflafras arbor ex Florida ficulneo foHo Baub. Pin. 431, b. Munt, 

 Aardgew. p. 1 10. fig. 1 10. 



Saflafras five lignum Pavanum Bauh. Hift. I. 483. 



Saffafras, Saffepes & SafTifragia Jonft. Dendr.p. 218. 



Saxafras Pomet. Hift. gen, des drogu. 11 o. 



Xylomarathrum Zorn. Botanohg. p. 608. 



Pavame Indorum Saflafras Gallorum Monard. l. c. 356. & 

 Palameh Floridanorum ColleSl. Itinerum edit. Germ. Vol, 

 XV. p. ai. 



Palame Floridanorum Charlevoix Hift. de la Nouv, France T. 1. 



Anhuypitanga & Anhuiba feu Saflafras maior Pif. 145. 

 Winauk C. B. pin. 431. b. Winauk Virginienfibuj 

 pnft, 218. & Winanke Parkinft 1606. 



Expcf. Tab. LXTX, reprsfentat arbufculEE vel fruticis huius habitum omnem Sc a 

 latere in magnitudine naturali a. folium integrum i, bilobatum & c, 'trilo- 

 batum. 



Tab. LXX. fiftit In magnitudine naturali ramulum florentem , flores Sc 

 fruftus. a,a. a, el\ folium intcgrum a facie fuperiore, ff. 6. inferiorc, c.e.e, 

 f olium triKdum a facie fuperiore , d, d. inf eriore , e, e, e, e, fquamae feu ftipiils 

 gemms florifcrs, /. /. /. foliolum lineare, g. flos mafculinus feu ftamineus 

 cum fex petalis feu potius corolls fegmentis & novem ftaminibus, i. eiusmodi 

 flos cum_ totidem fegmentis atque ftaminibus & practerea cum ftylo i. & ftio-- 

 mate vario fcd fme germine, k, idem (lylus ( an potius fiamen monftrofuttf) 

 a fiore feparatus, /. 'novem ftamina a corolla feparata, m. duo ftamina feparata 

 cum fuis antheris ab utraque facie, «. h. o. glandute filamentis ftaminum adna- 

 ts,/). ^usinodi glandula feparata, ^. alia glandula cum brevi filamento proprio, 

 r. flos fcmminus feu piftillatus a tergo, cum pedunculo fuo prcprio s idem a 

 facie antenore cum quinque fegmentis , totidem ftaminibus & piftillo perfe- 

 tto , t. eiusmodi flos cum fex fegmentis, totidem ftaminibus, glandulis & pi- 

 itiUo perfefto, ii. piftillum feparatum cum gcrmine, ftylo & ftigmate, x, glan. 

 dula feparata cum brevi filamento proprio , y. racemus peduncuforum cum fru- 

 ftibus maturis recentibus, 2. cum fruftibus ficcatis, i. i. bacca recens 2 2 

 euis caljrx feu cupula, 3. cupula ficcata , 4. talis a bacca feparata a facie laterali,' 

 5. a iacie mterna cava baccam excipiente, 6. baccaficcata fep arata, 7. eius nux 

 8. nucis putamen dimidium a facie interna cum nucleo , 0. a nucleo liberatuml 

 10, nucleus feparatus. ' 



Nota. Obfervatio de arboribus SalTafras diftis Londini cultis earura- 

 que floris charaftere, quam Dn. EHRET VS cum Academia 

 Csefarea N. C, communicavit , quamque haec in Novor Aftor 

 fuorum Tomo II. Nro LXXXII, p, 326, publicavit, occafio* 

 nem nobis dedit, non folum in fcholio ibid, p. 327. addito 

 illa iungendi , quae in ficcis foliis novellis fforibusque huius 

 fl:irpis ex patria fua allatis ipfi notavimus, verum etiam con- 

 fcnbendi eiusdera ftirpis prffiftantiflimEE Eeque, ac in Europa 

 rariflimae, hifl;oriam generalem, ex obfervationibus plurimorum 

 auftorum difperfis colleaam , qute eiusdem Tomi appendici 

 P. 2§i - 317. eiusque epitome p, 318, infertse funt; ex qui- 



bus 



