186 



PROLUSIO FLORAE IAPONICAE. 



Legerunt sp. interdum ultrapedalia Buerger et bot. iaponenses. Prostant etiam exeraplaria quae formam rubigi- 

 nosam mont. et v. d. bosch /. c. satis referunt. 



2. Us we A dichotoma fries Sgst. Orb. veg. p. 282. 



Probabi liter eadem ac U Vrieseana mont. et v. d. bosch /. c. ; nostrum sp. sterile quum cum diagnosi laud, 

 exacte congruat, provisorie hue retuli. Thallus pendulus flaccidus flexilis pedalis inferne subolivaceo- caeterum 

 sordide cinereo-subflavidulus, iteratis vicibus valde dichotomus, hinc non fimbrillifer, rami's primariis (sub angulo 

 recto egressis sed arcuato conniventibus, reliquis sub acutiore egressis) tenuibus millimetro parum crassioribus 

 ultimis tenuissimis extremo apice nigrescentibus, cortice laevi ubique transverse articulatim fisso, in infimis 

 hinc subnoduloso, caeterum aequabili, denudato passim medullari strato. Color Lichenis aegre deiiniendus, e 

 longinquo rufus non nitens, e vicino et sub lente ex isabellino leviter flavicans, sed inferne magis ad oliva- 

 ceum tendens; corticis superficies laevis nitidula in vetustioribus partibus. — Keiske legit. 



URCEOLARIA hoffm. 



1. Urceolaria dillenii tuckerm. Inch, of the Northern States and British Amer. p. 72? 



Specimina nostra sterilia, si ad sp. laudatam haud referenda, propriae speciei titulo sine dubio enumeranda. 

 Thallus iunior suborbicularis vix peltatus, adultior in lobos paucos rotundatos exiens, planiusculus, margine 

 minute et subcrispule crenulatus, diametro 2 — 3-pollicari, siccus coriaceus subflexilis sed fragilis, supra pri- 

 mum subcinereo-gilvescens, dein fuscescens (non cupreo-fuscus sed magis badius) deuique atro-fuscus, lae- 

 vis, non nitens, ad lentem plerumque verrucellis nigris prominulis variis (spermatodiis) sed non frequentibus 

 notatus, subtus aterrimus vel papillis nigris vel fere ubique fibris densis brevibus ramulosis obtusis papillosis 

 implexis obductus. Madefactus mollis. — Legit siebold. 



STEREOCAULON SCHREB. 



I. Stereocadlow iaponicum th. fries Mmogr. Stcreoc. et Piloph. p. 39, tab. 9, Jig. 2. Ste- 

 reocauton ramulosum f? thunb. herb. — Lichen paschaiis thunb. antea. 

 Th un berg detexit, non vidi. 



9 



Thunberg in Fl. lap. p. 344—345 novem Lichenes enumerat: 



1. L. sanguinarius L. 



2. \ t . atro-albus \.. 



3. L. saxatilis L. 



4. L. physodes h. 



5. L. fraxineus l. 



6. L. caninus l. 



7. L. pyxidatus j,. 



8. L. digitatus u 



9. L. hirtus l. 



Lecidea sanguinaria achar. 



Lecidea atro-atba ach. 



Parmelia saxatilis ach. 



Parmelia physodes ach. 



Hamalina frawinea ach. 



Peltidea canina ach. 



Cenomyce pyxidata vel affinis sp. 



Baeomyces digitatus ach. 



Usnea jlorida ach. vel forsan etiam una superiorum. 



Lichenes a scrutatoribus americanis lectos exploravit el. tuckerman; sed nondum editi sunt. 



FUNGI. 



Huius etiam classis species iaponicae in Museo nostro deperditae sunt, reperi tantum sequens. 



SCHIZOPHYLLUM FRIES. 



1. SCHIZOPHYLLUM COMMUNE FRIES Epicr. p. 403. 

 Legit SIEBOLD. 



i 



Thunberg in Fl. lap. p. 345 seqq. decern fungos enumerat: 



1. Exidia auricula fries {Tremella auricula linn., thunb.). 



2. Agaricus campestris linn., thunb. p 346. In Iaponia etiam edulis. 



3. Lenzites thunbergii fries Epicr. p. 407. Boletus agaricoides thunb. Fl. p. 347. 



4. Polyporus iaponicus fries Epicr. p. 442. Boletus dimidiatus thunb. Fl. p. 348, tab. 39 

 P. lucido et amboinensi proximus. 



5. Polyporus fomentarius fries 1. c. p. 465. Boletus linn., thunb. L c. p. 347. 



