INTROITUS. 
OMO mundi intraturus theatrum quaritur Quis 
, fit: ande ortus? e itemmate Creationiss Quo ten- 
dat? ad vitam beatam; Ouid bic? intueri naturam; uo 
munere? curiofum effe (imilemque quidem reliquis ani- 
mantibus (qua vorant, ludunt, pruriunt, generant, 
multiplicantur, dormiunt, commoda ftabula quzrunt 
proximis fui generis inferviunt, vitam tuentur, fentiunt 
percipiunt;) fed nobiliorem, utpote qui meditatur, ratio= 
cinatur, miratur pulchrum fapientis opus Artificis. O 
quam contemta res eft homo, nifi fupra humana fe ere- 
xerit! Quid enim erat cur in numero viventium fe po- 
fitum gauderet? an ut Cibos & Potiones percolaret? ut 
hoc corpus cafurum periturumque farciret ? qua canta 
neceffitas in fundum telluris intima hominem merfit, ut 
oblitus dierum , oblitus fortunz melioris, ab hoc fe a- 
verteret? Puto certe multos ad fapientiam perventuros; 
nifi fuperbia magnz fortunz inflati, putaffent fe perve- 
niffe; fapiens utique eft, qui fines refpicit. 
Finis Creationis 7elluris eft glorie DE ex Opere Na- 
turz ger Hominem folum. 
Tanto igitur magis noffe Naturam opere pretium, 
quo nullum majus eft! neque enim quidquam habet in 
fe hujus materia tractatio pulchrius, cum multa lateant 
futura ufui, quam quod hominem Magnificentia fua de- 
tinct, nec mercede, fed Miraculo colitur! 
Quota enim pars operis Tanti noftris oculis com- 
mittitur, & quam multa, przterhzc, quz vidimus, 
in fecrctum eunt nunquam humanis oculis orientia; ne- 
que enim omnia Devs humanis oculis nota fecit. Multa 
etenim funt quz cffe audivimus, qualia autem fint igno- 
ramus! quamque multa hoc primum cogüovimus fècu- 
lo! & quidem multa venientis xvi populus, ignota no- 
bis, fciet! multa feculis tunc futuris, cum memoria 
noftri exoleverit, refervantur, veniet tempus, quo ifta 
quz nunc latent, in lucem dies extrahat & longioris 
ævi diligentia. Rerum enim Natura facra fua noa fimul 
tradit ; initiatos nos credimus, in veftibulo ejus hære- 
2 imus 
iro E] 
