LltfUM. 



PENTANDRIA. PENTAGYNI 



tariae editioribus asperis apricis , in Tauriae collibns calca~ 

 reis siccioribus. 3 in Caucaso snbalpino et alpino. %. ji a* i 



Oht. Cls. Decandolle Fl. fr, Suppl. p. 6l6. mo«ct suum h. hirsu. 

 tum esse omnino idcm cum hirsuto Al l io n. , S a v i , Bieberst. , , t 

 ut videtur Linn.; a tVilldenow, Bertolone, I, oiseleur ver« 

 videri nomine viscosi indicutum ; differre vtro viscatum a Do. Nettler 

 lectum circa Ebersberg iit siustria: foliis inferioribus glabris oblutis , 

 nec acutia hirsutis ; floribos in capitulo deuso, nec solitariis vi-l in erWk 

 iaxa." Hoc sibi videri h. hirsutum a Lapeyrouse viscnsum dictum, 

 Smith in Prodr, l. c. diiit , in herbidia rnontis Olyrnpi By!hy/,i ct 

 Cypri insulae campestribus inveniri hanc specicm flore cacrulco et rubro, 

 et hanc varietatcm , (rubram?) in Cypro lectam , pro L. viscato ex er- 

 rorer forsitao sumpsisse divum Sibthorp. Annc haec fors L. hirtn. 

 tum 3 X, a Bieb. 1. c. , foliis lalioribua et acutioi ibus ; cujus syno- 

 «rmon : L onent. fylv, fatifoiium hirsutum, fiore suave rubente vel robe» 

 Tournef, Cor. p. l^. L. hirsutum in clivis arrnosis Vngariae va- 

 riare foiiis caulinis glabris angustioribus eglandulosit monuit nof dir. 

 Kitaibel. Videtur ergo divus amicus aerjuae , ac dor.fi' f, de Vest 

 in litteris pilos in hiriuto «uo glanduiosos viilisfe Cum Seopolio, 

 ejnem nec J ac q ui n citarc ad euum audet, nec Hatt. Scopoli, lau- 

 data (cilicet diagnosi Linnaeana , flore» tetragyiios petit totumqne getmea 

 nirsutum et capculam 4 • loculaiem ; radiceni pallidam dcscenilcntcin, cau. 

 les teretes vix pedales hirsutos aetate rufesccnles. Folia hirsuta abarine 

 glandulis 1/2 poll. , s lin. lata ; e summo caule ramos hrovet corymbo- 

 • os ; calyees hirsntos sesailes, marginibus foliorum glandtiiosi* , glandu- 

 lia flavis et stipitatis ; cor. caeruleam ; petala obtusiss ima , 8 lin. loug.-i, 

 ■ nguibus flavicuntibus ; filamunta glabra, basi i.lana et latiora , genncn 

 aciiminatum. Quae tane descriptio hirsuto L i n n a e i propior qgam 

 Jacquini, et etiam hirsuto D, de Vest, qui in lilleris hir\ulun 

 distinguit a viscoso : caule lcrcti , aupern* bifulo ; foliis lanccolalis caule 

 paulum latioribus , glabriusculis , alternis , \fi poll. ; iloribns apicati», 

 calycibus acuminatis , corolla pollicarr cacrulci (inadruplo brevioribus , 

 cum viscosum totum villoso - glanduloaum viscosum, foliis lanccclalis 

 caulc quadruplo latioribus, corolla longioribus , floribus raceraosie , fo- 

 liolis calvcinia non acumiuatis, corrrila rubra basi collo compresro. 



q, L. asrvrijolium S i m s ; calycibus hirsutis acuminaiis, 

 Uorihus subspieatis, spicis revolutis, foliis ahernis cordato- 

 °vatis puhesccntibus , superioribus subopnositi^. Sinn hot. 

 "^og". /. 1087. et, hoc teste, L. lati[ol. sUvestre I. ct (I 



£ltt$. Hisp. p. 3i;i (auctoritate Sims; _scd L. sylvesir 

 ll l r >l. II. hu}us tantum lociO Bauh, pin. fh*l\i Moris. 



$*t. Il- p. 07."). n. b. 



I escriplio e Clnsio I. c. scquens: „Caule» peJales gcacifos !a- 

 mtgiaosi, terni qustcrni; folia latiuscula trincrvia ad Aicyri 

 formam fcre accedentia nec innltum a L, syhestr. I. \L. kir- 

 suti) foiii"; discrepantia, lanuginosa : cxtremi cauliculi in binus 

 aut ternos ramulos tlivisi, ct instar Ilcliotropii mojoris 

 dammodo circumflexi , plcni sunt fioribus, qui ab imo apcriri 

 incipiunt, Lini llorum divisura, sed majoribus, superiori acqttali- 

 bus, «mdidis, quos multae purpurcac verfae interscinuunt. Sc- 



