Additamenta ad cognitionem generis Lagenocarpus. III_ 33 



cl. Glaziou (n. 17875!) collectum inveni, quod nostrae speciei valde pro- 

 pinquum videtur. A L. Martii differt culmis altioris subrcassioribus, 

 ^oliis sublatis breviorisque. 2 inflo'-escentiae numerosiores (6), item 3 (5), 

 pedunculi breviores. Et omnibus his et ceteris notis haec planta similis 

 est L. giganteo mihi, sunt ei tamen iam plures <$ paniculae spicaeque 6* 

 angustiores et breviore-pedunculatae fasciculique spicaruro. Fructus est 

 minus perfectus, quam ut earn pro specie ipsa habere possit. A cl. Boeckeler. 

 planta haec per errorem adiuncta est L. (Crypt.) rigido. — ? Forsan 

 species propria vel varietas alterius observanda. 



10. spec, indcterm. — In herbario Eug. Warming, quod mihi lauda- 

 biliter praebitum est a Mus. bot. Hauniensi, inveni plantam a Glaziou 

 in no. 16525! in Brasilia collectam formae notabilissimae. Quod in- 

 florescentia eius omnino sterilis est, definitio speciei fieri non potest. Id 

 eo tristius est, quam partes vegetativae multas varietates ab aliis speciebus 

 praebent. Culmi basis ad super 2% cm crassior facta coloris nigro-rubri 

 nonnullas crassas restes radicales et nonnullos fibrato-ramosas **eliquias 

 vaginae praebet. Plurima folia certe basilares sunt, basi ad 2% cm lata, 

 celeriter minuta et multinervosa sunt. Culmus valde lignosus est, fragilis 

 et minutus crassitudine sursum, infra inflorescentiam gracilis est, totus 

 ca. I m altus. Inflorescentiae numerus est quidam nodorum difficile 

 cognoscendorum (similes var. ganglioneo mei Cephaloc. polyphytt.) qui 

 paene omnes non bracteis teguntur multosque axes fasciculatim positas 

 praebent. Hae saepe dividuntur. Non cognosci potest utra pars inflores- 

 centiae erectae densae o aut 2 spiculas teneat. Ex analogia, maxime 

 habitu, suspicaudum est, hauc plantam vix genere Cladio contineri. 

 Fortasse modo status sterilis L. Warmingii est. Speciem propriam earn 

 discernere (L. pseudodaiius n. sp.) ad probandum infirmum puto. . 



Observatio. Difficillimum in hac tali sectione determinatio plantarum 

 est, quod imprimis iuniores status evolutionis specierum singularum simillimi 

 sunt. Variabilitas liuius sectionio ingens est, nam etiam a plantis hie non 

 accurate disputatis, sed in annotationibus solum dissertis variae formae partim 

 notae partim accipienda sunt. Mira etiam est magnus numerus novarum 

 specierum. Potest fieri, ut quaestiones posteriores nos cogant nonnullas spe- 

 cierum adhuc divisarum contrahere vel aestimatione diminuere. Interim 

 autem contra veteres aeque bene, nisi melius fundata sunt quam hae inter se f 

 ut fortasse quando species totae aliis (speciebus parvis) essent praeficienda. 



II. sect. Imberbitae Pfeiff., nov. sect. — Spiculae masculae multi- 

 florae rhachilla inter flores v. supra florem unicum producta flexuosa, 

 fasciculata villosaque, fasciculis in capitulis numerosis axillaribus globosis 

 pedunculatis dense capitatis, floribus monandris; foemineae in fasciculis 

 plures ad apicem culmi approximatis. Nux trisulcata, stylo persistente 

 rostrata, basi subtriplicida, pedicello vix ullo. — Herbae. dense lanato- 

 velutinae (sed fide L. adamant.) subvalidae elatissimae 1 — 2-metrali, 

 folia ad basin caulis conferta, elongata. 



11. L sericeus Pfeitf., nov. spec. — Fuirena sericea Bcklr. in sched. 

 herb. Eug. Warming. (Mus. bot. Haun.) — Rhizoma obliquum abbreviatum 



6* 



