De novis et criticis speciebus generum saepe ignotornm Scleriearum. 383 



corpusculum subulatum planum utroque margine tumidulo flavescente, 

 ut antheram putes, nisi accuratius examinatum, structuram potius 

 monstret ovarii utriculi modo in longitudinem producti stigmatibus 

 styloque deficientibus. Nux squamis multo brevior ovata lenticulari- 

 compressa, basi truncatula ibidemque pallida, obsolete striata. Discus 

 profunde cupulatus margine vix sinuato. — Structura fere B. bicolori 

 Pfeiff., sed bene distincta, — Brasilia: In silvis montosis pr.>pe Una 

 <Riedel!). 



Species omnino dubia: 

 B.gigantea Hochst, ex Steud., Syn. II, 180 (,,Hohenacker 1350: 

 Culmo elato acute triquetro foliato glabro; foliis, culmeis superioribus, 

 planis linearibus nervosis longissimis . . . acutis basi vaginatis"). 



Species a genere xemovendae: 



B. discolor Kunth — Scleria discolor Bcklr. 1 ); 



C. fragifera Nees in Linn. IX, 304 (non Kth.) = Schoenus fragiferus 

 Budge = Rhynchospora cypzroidts Mart.; 



G. longifolia Kth. = Bisboeckzkra longifolia Standi. ; 



C. monocephala Steud. == Diplacnim monocephalum Pfeiff., no v. 

 comb. 



Observatio. Similitudo longe distans est structurae inflorescentiae 

 ad tres species Scleriae, quam C. B. Ciarkeus subgeneri Hypoporo sect. 

 D. Corymbosae. adiungit. Discrimen constat, an membra ovario finitima 

 floreg masculi existimanda siut, spicula ergo androgyna iuxta inferiorem 

 omnino masculam stet. Rslationem propiorem, quae etiam propin- 

 quitatis gradum quemquam significare posset, ad nonnullas species sub- 

 generis Tessellatae C. B. Clarke, non apud omnes invenio. Tractandum 

 est meis quaestionibus imprimis de 8. biflora Roxb. (Clarke in Hook, f., 

 Plor. Brit. Ind. VI, 687 = S. Sleudeliana Miq.) et flaccida Clarke (1. c. 688), 

 et de S. rugosa R.. Br. (finita a cl. Domin, Bibl. botan. fasc. LXXXV, 

 488). Notabiles sunt spiculae BecquereHoideae vel D'placroideae, quarura 

 utraque superior $, duae ad tres inferiores o sunt. Structura autem pe- 

 dunculorum spicularum tarn plana est, ut errores desint, aliaeque simi- 

 litudines non observantur. Qiod iterum demonstrat discrimen tribuale 

 non esse inter Cryptangieas et Sclerieas (finitione Benthami), quin etiam 

 intra Scleriam transgressus monstrari posse ut ad genera Cryptangiearum. 



Pars III. 

 Genus Trilepis a Itfeesio conditum est ad species duas inter se parum 

 affines. alteram Indicam alteram Brasiliensem charactere foho imprimis 

 a specie Indica deducto. quae rite ad Cobresiam Boyleanam refertur 

 (fide Kuekenthal in Engler, Das Pflanzenreich IV, 20, 1909, p. 45). 

 Kunth speciem Brasiliensem, quam a charactere Xeesiano sub Trilepide 



a ) Certe autem omniuo aliia speciebus af finis. 



