376 Dr. Tayuor de Marchantieis. 
latam. Species Michelio, Dillenio, atque Linnzo note, in Europa ab mari 
Baltico usque ad mare Mediterraneum crescunt; et vulgatissima in Lapponia, 
America totâ, et montibus Nepalensibus invenitur. Quaedam raró fructum 
educunt, alize in paucis diebus hoc officio funguntur. Omnes semel exsiccate, 
tardiüs, aquá immerse formas indicunt plenas. Unde nisi florentes videnti- 
bus studium difficile. í 
Marchantieis characteres communes sunt : 
Receptaculum foemineum inter frondis lobos terminale; junius subrotundum, 
sessile, indusiatum ; maturum pedunculo canaliculato suffultum ; fruc- 
tum infra ferens; in loculos divisum; loculis capsuliferis; capsulis se- 
mina plurima minuta inter fila lined spirali notata posita includentibus, 
apice rumpentibus, immaturis calyptratis. | 
Receptaculum masculinum sessile aut pedunculatum, cellulas includens, suprà 
per puncta hiantia pollinem lactescentem ex antheris oblongis effun- 
dentes. 
Plante horizontales, procumbentes, frondose, oblongae, lobatee, infra fibrillis 
plurimis simplicibus solo aut plantis subjacentibus affixae: biennes, anno 
secundo fructum maturantes quamvis anno preeunte florum rudimenta 
apparent. rondes effoetee aut infecunds apice propagines propellunt ; 
steriles aliquandó in annum tertium vitam producunt. 
Genera et species quas mihi fortuna obtulit. 
MancHaNTIA. Marchant. fil. in Act. Gallic. 1713, tab. 5. Linn. 
Receptaculum masculinum pedunculatum, subtüs squamosum. Receptaculi 
feminei loculi 1—3-flori, bivalves, calyciferi; calyptrà demüm rupta, in 
calyce relicta. 
Species. 
1. M. polymorpha, receptaculo foemineo radiatim inciso, segmentis linearibus, 
loculorum marginibus ciliatis. 
Marchantia polymorpha. Linn. Sp. Pl. p. 1603. DeCand. Fl. Fran. tom. ii. 
p.421. n. 1133. Mich. Gen. tab. 1. figg. 1, 2,5. Hail. Hist. no. 1891, et 
1892. Dill. Musc. tab. 76. et tab. 77. fig. 7. Schmid. Ic. tab. 9. et 
tab. 29. Hedw. Theor, ed. 2. tabb. 26, 27. figg. 1, 2. Sm. Engl. Hot. 
