Dr. Taytor de Marchantieis. 381 
unus et alter sterilis et ideò collapsus; faecundorum verd marginibus 
initio plicatis demüm expansis, semper undulatis. Calyces plerumque 
duo vel tres in quovis loculo, reticulati, albidi, rotundi, apice dentati, 
inclusi. | 
Squame seu stipule frondes juniores subtüs observandze, purpureo-nigrescentes, 
oblonge, acinaciformes, circa propagines intricate. 
Indusium rotundatum depressum, squamis multifidis, laciniis linearibus articu- 
latis, purpurascentibus, quarum e medio exsurgit peduneulus 1—2 un-. 
cialis, infrà ruber, suprà pallide virens, bicanaliculatus, canali utroque 
fibrillorum radiciformium fasciculum tenente. Se penumero exemplaria 
vidi pedunculi foemineique et masculini connascentis, unde stirpi facies - 
androgyna. Calyptra rotundata, styligera. * Capsula globosa brevissime 
pedicellata. Semina submuricata rotundato-tetrahedra, fusca. Fila lineas 
duas spirales includentia. 
Receptaculum masculinum. pedunculatum, peltatum, margine demüm elevato, 
scarioso, irregulari, tamen indiviso. 
Antherarum loculi pedunculi ab apice radiatim dispositi. AÆntheræ oblonge. 
Pedunculus crassissimus, obtusé angulatus, sicut foemineus, bicanalicula- 
tus, sed feemineo humilior; quamvis notandum est exeunte autumno in 
locis apricioribus receptacula foeminea observavi feré sessilia. Aliquando 
pedunculi duo masculini connascuntur receptacula duo masculina fe- 
rentes. Receptaculi masculini juniores et adhuc sessilis margo scariosus- 
subtüs inflectitur, senioris vero atque pedunculati reflexus tollitur. 
Si nominum trivialium prioritas servanda est nomen Linnæi antiquius reti- 
nendum.  Certó certius quamvis artis magister differentiarum inter hanc stir- 
pem suamque Marchantiam hemisphericam vix recordatus est, nomen in Flord 
Suecicd et Florá Lapponicá commutans, tamen primus nostram Marchantiam 
androgynam nuncupavit. Scopolius fatetur suam M. quadratam minimé hac 
differre nisi receptaculo subquadrato a Linnzeo haud notato. Preetervisu tamen 
nota latis facilis est, quoniam vix aut egre, nec semper observanda. Nostram 
sub nomine M. hemispheerice optime descripserunt Schmidelius et Wahlenber- 
gius, ignotam æquè Michelio, Dillenio, atque Hallero. 
3D2 
