BznskRIs.- HEXANDRIA. MONOGYNIA. 3 
tifloris, erectiusculis. Pres. Fl. sicul. ]. p.28. B.sicula Jan . 
Elench. 
Fruticulus 1-2-ped., densus, ramosissimus, fere globosus; spinis 
horizontalibus, validis, flavidis. Rami striati, flexuosi. Folia 
6-10lin.. Racemi erecti, pendulive, 5-10 flori. Flores non vidi. 
Baccae rubrae, acidissimae, valde adstringentes. Differt a B. 
vulgari spinis, (in hae foliis multo brevioribus) et racemis erec- 
tiuseulis.  Presi. B. canadensi afünis. Jan in litt. In re- 
gione sterili subalpina montis Aetnae, altit. 6000-7500 ped. b. 
4. B. emarginata JVilld.; spinis tripartitis; racemis 
simplicibus, (sub-) pendulis; petalis emarginatis: foliis lanceo- 
lato-obovatis, ciliato-serratis. /Jilld. Enum. H. Berol. p. 595. 
JF. Baum:z. p.58. Link Enum. p. 5345. Guim p. Abbild. 
fremd. Holz. p. 78. t. 65. 
Similis B. vulgari; sed omnibus partibus duplo minor; similior ta- 
men adhuc B. sibiricae. Frutex 2-4 ped. (ramis magis cinereis, 
quam in B. vu/gari) Spinae 5-rarius 5-partitae, subulatae, (re- - 
 fexae, subtus sulcatae, foliis breviores, lobis divergentibus). 
Folia fasciculata, quoad magnitudinem media B. vu/garem inter 
et sibíricam, lanceolata, apice rotundata, basi cuncato-angustata, 
dentibus setaceis, (subtus glaucescentia, 5-8 lin., 2-5 lin. lata). 
Racemi breves, densi, (foliis breviores, erectiusculi, 4-6 flori). 
Flores magnitudine coloreque fere ut in B. vulgari. Fructus in- 
tense rubri, minores et plerumque abortivi. JVilld. Besser 
notavit varietatem B. vulgaris racemis brevioribus, obtusioribus 
in Volhynia, et quaerit: an haec forte B. emarginata? Ín 
Sibiria. f. 
5. B. canadensis Mill.; spinis tripartitis; foliis obova- 
t0-oblongis, remote serratis, summis integris; racemis multi- 
floris, nutantibus. Decand. Syst. Il. p. 7. Mich. Fl. b. amer. 
Lp.905.  Pursh. Fl. sept. 4m. 1. p.219. Elliott Shetch I. 
P.412. Nutt.gen.l.p.911. Guimpel.Abb. fr. Holz. 5e 
t 64. B.vulgaris à. JY illd. Spec. 1l. p. 228. f'orrey FI. N. 
- U. St. p- 556. . Ait. H. Hiew. ed. 9. Hl. p.515. C Lam. 
Enc. V]II, P. 616. uham. lr. Arb. et Arb. ed. nov. 'T. IV. p. 12. 
cies adhucdum dubia, sub qua fors plures distinctae latitant. 
pecimen a Brgelow clo Decandolle missum foliis multo ma- 
B5 serrato-ciliatis gaudet, et ad B. vulgarem magis, quam reliquae 
borealis Americae, accedit. Pursh in sua petit: ramos confer- 
tm punctatos; racemos breves subcorymbosos, pendulos; drupas 
Vixearnosas, rubras. Elliott racemos 6-8-floros, primum erec- 
tos, dein nutantes: calycis phyllis ovatis, acutis ; petalis ied 
basi glandulis purpureis 2; baccas ovatas describit. JVufta : 
ramos fortiores, verrucoso-punctatos; racemos horizontales ve 
recurvos, nec pendulos ; pedicellos inferiores saepe fere jM 
Tes; flores plerumque bibracteatos, odore grato; calycis bi 8ü 
corolláà pallidiora, devi. inaequalia: exteriora ovata interiori E 
duplo breviora; interiora cuneato-obovata, corollam LE un 
petala cuneato- obovata, bifide emarginata, saturate lutea; bac. 
eas subglobosas, rarius oblongas, miniatas, 2-rarius 5 spermas. 
2yne Dendr. Flor. p. 42. distinguit hane speciem potissimum 
Pedunculis gracilioribus, pedicellis longioribus; T » NVOTG.FaER- 
