979 MHEXANDRIA. MONOGYNIA. Lv2vta. 
crone, vix ultra lin... Stam. calyce duplo breviora; antherae fila- | 
mentis duplo longiorés. — Caps. obovato - trigona, obtusa, cali? 
multo brevior, pallide fuscescenti- viridis; valvulis medio im- — 
. pressis. Semina oblonga, pedicello crasso, fusca. — In g apud 
Smith: ,,culmi erecti, 4*/, ped.. Folia angustiora, margine cal- 
loso- aspera, plus minus, uti campestris, pilosa. Panicula plerum- 
que e racemis spicisve 7 v. 8, ovatis v. subglobosis , densis , obtu- 
si$: primá sessili, reliquis in pedunculis longis patentibus. 
pallidior quam in campestri, magis acuminatus ,. vix eapsulà lon- 
gior, quae tenuior. eesdale primus culturà evicit hane spe 
ciem esse constantem. — An haec forte potius ad 4? In 8 ap"! 
nos: rad. minus fibrosa et potius quidquam repens; culmi rig 
diores, 3/,-1'/, ped.; folia paulo angustiora et rigidiora, minus 
pilosa; capitula paulo majora, dense conferta vel2-5 in pedun- 
culis rigidis, craássioribus; flores intensius colorati , fusci, brat- 
teis albis; cal. foliola minus acuminata ; eapsulae magis nitidae, 
intensiores, saepius atrofuscae. Quoad habitum media quasi Ll 
campestrem inter et erectam e. —* L. pallescenti proxima, quas — 
confer. In. montosis sylvaticis totius fere Europae, etum "4l 
America boreali; à in sterilioribus, et editoribus; etiam - 
biria et,fid. Herb. Mart., in Eschschoizbay. Eschscholz.2- 
Obs. Cls. Decandolle in Fl. fr. sequentes distinguit varietates L. congeste 
t fol pilosis, vaginarum ore iius pilorum; f subglabra; fol, we 
' fere glabris, ad vaginae os téfntum pilosulis; y glabra: fol. omnino g'?* 
AS 1c erectae B confertam, i. e, L. congestam nobis spectar 
Gmelin Sib.t. 17. f. 1., a Desvauz ad L. erectam laudatus. idem 
Meyer et Laharpe ad L, campestrem  congestam ducitur et Pequ 
tanquam subvarietas distinguitur: L. £ristáchya (fol. brevibus; SpiCis prn 
bus, congestis; involucro monophyllo, capitulum subaequante; foliolis Pt 1 
thii lanceolatis, acutis; capsulis obtusis, gibbosis). Desv. Journ. d. 9 
P. 159. t. 6. f. 13., quae multum affinis campestri , sed bracteae angusti 2d 
, eulmi 7-8 poll., erecti, foliis acuti$ pilosis; flores valde approximàti; ad 
angustá ad basin spicae singulae. In America meridionali. Conf. Obs. 
L. campestrem et ad L. pallescentem. f 
90. L. pallescens JY ahlenb.; folis planis; culmo COT" 
presso; spicis umbellatis, oblongis, pedunculatis , patentibus 
* ^ . 
bracteà foliaceà. J. pallescens Ly ahlenb. Fl. lapp. 165. 
fol. planis, eulmo paniculato, spicis ovatis. Linn. jilld. 
t. 185. 4.9. J. campestris 8. Linn. Spec. p. 127- 
Spec. II. P. 221. J. campestris y Lam. Enc. VL. p. 275. h 
campestris 88 pallescens Meyer Syn.n.14. Mert. & E 
D. Fi.WW. p.609. L. campestris 8 pallescens JWahlenb. ^ 
suec. p. 918. 
Fide speciminis Linnaeani in Herb, Linn. spiculae pallidiores qui" 
in campestri, minores, et racemi potius; calyx magis acumina», 
folia apros minus pilosa, licet margine scabra. . Mel 
Engl. Fl. p. 482. Ob. culmum compressum valde debilis et Jia 
decumbens, tota pallescens et facie fere Canticis pallescent!?- P e 
culmea pauca; angustiora quam in campestri. Culmus ple 
às 
ultra ped... Sub umbella spicarum semper bractea 1-2» 5 Spicse 
, erecta, spicas fere superans, amplexicaulis nec vaginans: gs 
omnes magis pedunceulatae et fere unilaterales, numeros 
, quam in L. campestri. Flores minores. 'Foliola Hg lec fruc 
nàta, vix capsulas superantia. JYahlenb. In ui 
Dun us apponiae. 2j. 
d Ln etinuimus hanc speciem e clis Mewer et Laharp* tantur ndem» 
varietas L, campestris 8 éusteitidto il Kitie»e et Smith, q"* L. p^. 
e Ad specimen in Herb. Linn., specie differre dicunt,  Specimina plur? ^^ fee 
