Árot. HEXANDRIA. MONOGYNIA. 681 
^ 
punctiformibus obsolete albicantibus, undique marmoratis** des- 
eripsit, et adjecit: ,,flores non vidi: sine dubio abbreviati.^ At 
in Hevisione dubitandum esse natura docuit de rebus non visis: 
»Flores 17?/, poll., longiores omnium mihi notarum, forteque mi- 
nus incurvi. Folia 1*/, ped., alte viridia, obtuse carinatim inae- 
quilateraliter ttiquetra,** — Sprengel in S. V. synonymam gía- 
brae dicit. In Prom, 5b. spei? 2|. 
108. 4A. venusta; foliis ensiformibus, longis, nitentibus; 
maculis numerosis , asperiusculis, albis; marginibus valde car- 
llagineis, obtuse interruptis. — GasrkmtA venusta Haw. in 
Phi . Mag. INov. 1827. p. 561. 
" Folia adhuc juvenilia pedalia, bifaria, sine carinis, sed vix semper ; 
| etiam undique asperiuscula, uti in Juvenjlibus acinacifo/iae, a qua 
differt foliis minoribus, macrioribus adhuc, maculis magis claris 
distinctisque, albis, pulcrioribus. Zaw.. In H. Kew. 2. : 
. 109. A. pluripunctata; foliis ensiformibus, acuminatis, 
viridibus, albo creberrime tuberculatim exasperatis. GasrERIA 
pluripanctata Haw. Pil. Magaz. Novemb. 1827. p. 560. B. 
foliis adhue magis maculatis. 
Specimina nuper allata, foliis adhuc asperiusculis, sed distincta spe- 
cies. Haw.. In Prom. b. spei. Apud D. Hitchins. 23. 
. llQ0. A. ensifolia; foliis longissimis inaequaliter carinato- Ga4 
irigonis s. ensiformibus, confluenfer multiguttatis. Haw. Philags 
LI 
g. Novemb. 1827. p. 560. (sub GasrEma enstifolia). Ga. *- 
SrERIA ,ensifolia íol. cultratis, cuspidatis etc. Haw. in Philos 
B. et Journ. 1825. Octob. p. 282. a. 
Acaulis, foliis nune exacte distichis, bipedalibus, supra planis, ob. 
sceurioribus, subtus parum convexis, at maerioribus quam in pl 
rimis Gasrenrs, guttis numerosissimis albis saepe confluentibus; E ; 
marmoratis, potiusve fere tectis, praecipue subtus, ibique pul- 
chrioribus albidioribus. -G. candicanti affinis; at foliis duplo fereSo€ . x v. 
angustioribus minus confluenter maculatis, et adhuc omnino sine TIX 3 
carina distincta. Nondum floruit. Jaw. 1826. ..G. acinacifoliae ' 
forte nimis affinis.* Haw. Nov. 1827. In Africa austra- 
Jiore. 4. 
11l. A. cendicans; folis longis, inaequali- carinato -tri- 3 
.S0nis, subacinaciformibus, glabriusculis, maculis albis, maxime 
tonfluentibus. — Haw. Phil. Meg. Novemb. 1827. (sub Ga- 
SrEBIA candicante) | GasrkmtA candicans; folis exacte disti 
» ensato-linguiformibus, macris, glabris, subtus verruco- 
$0-asperiusculis: verrucis cartilagineis, albis, subconíluenti. 
Haw. Reus p.46.9080c1 7 . 5 
—— Ácaulis ; foliis pedalibus, subtus candicantibus , ob verrucas nume- 
. rosissimas confluentes. Foliorum margines albo - cartilaginei, vi- 
. ridi parum interrupti: subinde folium altero latere truncato -«a- 
Tinatum. — Cor. 4*/, unc., totap rubrae. Formosa bonaque spe- 
cies. — Ab A. nitida Saim et acinacifolia Jacq. discrepat absen. 
tià angulorum; a caeteris contiguis longà corollà: nisi in subni. 
gren tubus amplus, brevis, viridis huie proxima. Ha w. Lc. 
. . Folia multifaria saepe albo quasi saccharata. Flores pallidiores, 
