j 
| 
| 
Aro. HEXANDRIA. MONOGYNIA.- 693 
giora; antherae crassae, ovales, rubro.lateritiae. — Stylus cylin-. 
dricus, albicans, filamentis aequalis ; stigma obtusiusculum. Ger- 
men 6-sulcum, obscure virens. Caps. obtusissime trigona, 6.sul- 
ca. DJ)ecand.. ng folia planiuscula, obscure viridia, margine 
rubra, dentato-spinosa. Flores subsessiles, cernui, filamento 
breviores, flavo -rubentes. Caulis saepe crassitie brachii, ulnam 
altus, sed valde debilis ut brevissimà vi decumbat, hine et M 
radices gerit laterales. — Succus recens flavus, siccus sanguineus. 
Forsk.. IÀn Prom. b. spei. 
Obs. ,,Dubia quae, cum de foliorum colore sileat cls. Haworth, nascuntur, 
solvit laudatus ab illo Hort. Kew.. Vidi in H. paris., ubi non amplius, 
sed Viennae. . In Britannia non satis no!a, cum inde fere semper A. vulgaris 
elongata hujus purpurascentis. loco mittatur,* S. Dyck l. c. p. 56. Cls. 
Lamarck A. officinalem Forsk. ad barbadensem ducit; sed hujus nobis 
potius esse loci videtur ex descriptione apud Forskal.  Scapus teres, 2 cu- 
bit,, glaber, cinereus, interdum bifidus; corymbhus terminalis, ped.; bractea 
membranacea, lanceolata, deflexa sub floresingulo; flores rubri, pedicello parvo, 
cernui, racemosi, tlereti-triquetri: oris laciniis apice reflexis: 3 in!erioribus 
infra apicem conniventibus et paullo longioribus reliquis; folia extrorsum at- 
tenuata, supra cava, infra convexa: margine aculeis oppositis, erectis, com- 
pressis, brevibus, conferta, basi plana, vaginantia, colore viridi, nebulis albidis, 
subtus rufescente; pulpà viridi, viscido- carnosà, foetidà. In A. vera Linn: 
fol. plana. 
180. *A. barbadensis IMill.; caule suffruticoso; propagi- 
nibus radicalibus; foliis ensiformibus, sinuato-serratis; corol. 
lis luteis. | Hae. Trans. Linn. Soc. 7. p. 19. Syn. p. 79. (excl. 
syn. A. verae IMunt., monente Haw. in retis. p. 45.; ergo 
etiam apud auctores sequentes). JV i/I. Dict. ed. 8. n. 9. A. 
perfoliata ^. barbadensis Hort. liew. ed. 1. p. 466... A. vul- 
geris; foliis patulis, adscendentibus, margine spinosis; pedun- 
tulo ramoso; ramis bracteà duplici amplexis: À; barbadensis ; 
fo. mollibus, maculatis aut immaceulatis, margine spinisque 
obsolete rubris. JJec. pl. grass. p. 27. (descr. monente S. P. 
Salm). A. vu!gáris Liam. Enc. l. p. 86. (excl. syn. Forsh.) 
De s f. Fi. atl. 1. p. 510. .H. liew. ed. 9. Vl. p. 299. A. cau- 
lescens; fol. lanceolatis, erecto -patentibus, apice subrecurvis, 
glaucis, glabris, immaculatis, margine sinuato-serratis: serra- 
tris spinosis.  /Fitld. Mag. l. c. p. 980. n. 17. S. Dyck 
L. rais. p. 25. — A. perfoliata 4 vera. JVilld. Spec. Il. p. 
186. A. perfoliata, zx, vera; fol. paca confertis, denta- 
lis, vaginantibus, planis, maculatis. inn. Spec. p. 458., quo 
leste: H. Cliff. 1505 .H. ups. 86; Mat. med. 1605 Royen 
-lugd. 99; roiwn jam. 197;  À. vulgaris Bauh. 586; 
Kadanaku Bheed. Malab. 11. p. 7. t. 5. A. perfoliata vulga- 
"$5 ubl. gujan. 1. p. 504. (fide Decand. quo teste etiam $5 
H. eystet. aest. ord. 4. Fol. 2. £..1.5 Moris. hist. 1. p. 414- 
s. IV. t. 99. £. 1.; Lob. ic. 574. Caraguata Marceg. Bras. 
37. i. —— g. A. elongata; floribus spicatis, tubuloso-trique- 
tris, subringentibus, oblique dependentibus; foliis aggregatis, 
entato- spinosis. M urr. Comm. Gott. IX. p. 191. t. 2 E jusd. 
usc, IL. p. 481. (fide Dec., qui tamen etiam ad humilem). 
E humilis g. JFilld, Spec? M. p. 187. A. vulgaris JFilld. 
