Nova genera et species V. 207 
(n. v.) et Amer. Gew. I1I p. 60 1. 262 (satis mala); Lam. Ene. I 
». 251; Sw.! Obs. p. 341. 
Aristolochia reniformis Wiüld.! Spee. IV. I (1805) p.153; Du- 
chartre! in DC. Prodr. XV. I p. 449. 
Howardia reniformis Klotzsch! in Monatsber. Acad. Berl. (1859) 
p. 618 tab. II f.21 (mala). 
Aristolochia asari folio, umbilicato, flore longissimo, radice repente 
Plum. Cat. (1703) . 5 et ed. Burm. p.23 tab. XXXI fig. 2. 
Flores 3-pollicares, basi subfusci, tubo eylindraceo flavo cum aspersis 
punctis ferrugineis, labio interne fusco, externe cinereo punctisque ferru- 
gineis variegato, apice flavo pilisque ferrugineis et longis hirsuto (ex Jacg.) 
v. sordide violacei (ex Buch). 
Hab. in Haiti: ex Plumier, Swartz in herb. Willd. n. 17055, 
prope Cap Francais in montibus fruticosis, m. Dec. flor.: ex Jaquin, 
prope Terreneufe in montanis siceis, m. Jun. flor.: Buch n. 97. 
Obs. I. Flores plantae Buchianae et Swartzianae (ulteriores minus 
evoluti v. minores) cum icone Plumieriana (typo Linnaeano, id quod autores 
miro modo neglexerunt) et Jacquiniana sieut folia omnino congruunt. Pro- 
cessus carnosos filiformes errore el. Prumikrır lateri labii exteriori adjectos 
esse notandum est. 
Obs. II. Characteres a cl. WıLıLenow speciei suae attributi sunt 
erronei: in exemplari originario sicut in omnibus aliis petiolus laminae supra 
basin ipsam insertus est et discus labii excrescentiis filiformibus (pressione 
accumbentibus) gaudet. 
Var. Poitaei Urb. calyce unicolore pallido, orbieulis atroviolaceis 
deficientibus, caeterum cum typo omnino congruens. 
Aristolochia peltata Duchartre in DO. Prodr. XV. I (1864) p. 449 
(quoad plant. Poit., non Linn.). 
Hab. in Haiti: Poiteau. 
Obs. Planta Brevpemeverr (Howardia peltata Klotzsch! l.c. p. 618, 
Aristolochia peltata Duchartre! l.c. p.p., non Linn.) in herb. Willd. n. 17054 
(Haiti in collibus saxosis non procul a mari inter fruticeta) verisimiliter e 
speciebus duabus conflata est: ramus floribus destitutus A. peltatam L.. 
praebet, flos segregatus nostrae A. leplostielae quam maxime similis est. 
Aristolochia Fuertesii Urb. (n. sp.) volubilis, ramis hornotinis 
glabris; pseudostipulis non observatis; foliis 7—15 mm. longe petiolatis, 
ambitu triangularibus, inferne reniformibus, medio subsubito contractis, 
Superne ovatis, antice rotundatis et leviter emarginatis, sinu basali 
lato quam pars integra vix duplo breviore transversim subrectangulari, 
1,5— 2,5 em. longis et ad lobos basales latis, integris, e basi 3-nervibus, 
nervis supra non conspicuis v. medio supra parum impresso, supra 
brevissime et densissime piloso-scabriuseulis, subtus glabris; pedicellis 
15—2,5 em. longis, solitariis; calyce extrinsecus glabro subreeto, toto 
