514 Ien. Da: 
margine planis v. angustissime recurvis, nervo medio supra manifeste 
impresso; staminibus 20. 
Arbor parva 4 m. alta (ex Harrıs). Rami vetustiores cinerascentes, 
1,5 —2 mm. crassi, saepius subcompressi v. subangulati, internodiis 1,5 — 
2 em. longis, in axillis foliorum primariorum delapsorum ramillos pulvini- 
formi-contractos stipulis parvis et petiolorum basibus obtectos gerentes. Sti- 
pulae subulatae teretes badiae. Folia integra, nervo medio subtus cras- 
siuscule prominente flavo-albescente, lateralibus supra non conspicuis, subtus 
pareis tenuissimis, subhorizontalibus tenuissime anastomosantibus, supra in 
sicco obscure viridia, subtus paullo pallidiora. Flores masculi in alabastris 
tantum visi, e pulvinaribus supremis prodeuntes; pedicelli 3 mm. (et ultra?) 
longi, 0,5 mm. crassi, glabri. Sepala in aestivatione aperta, semiovalia v. 
semiorbicularia, margine brevissime pilosa. Petala 5 libera in aestivatione 
valde cochleato-imbricata, ovato-orbicularia, valde concava, luce permeante 
ramosinervia, margine glabra, ad marginem tenuiora. Receptaculum lon- 
giuscule et dense pilosum. Stamina receptaculum occupantia pluriseriata; 
filamenta libera, in connectivum abeuntia; antherae erectae, subquadrato- 
rectangulares, caudato-apiculatae, cauda setiformi antheram aequante v. 
dimidio breviore, loculis lateraliter intus dehiscentibus. Ovarii rudimentum 
nullum. 
Hab. in Jamaica prope Clarendon in sylvis Peckham dietis inter 
saxa calcarea 830 m. alt., m. Majo in alab.: Harris n. 11018. 
Obs. I. Quanquam flores masculi in alabastris tantum adsunt, genus 
certissimum. Altera species cubensis, A. adelioides Griseb., ramis laevibus, 
stipulis foliorum primariorum in spinas veras 8—20 mm. longas trans- 
formatis, foliis subsessilibus obovatis 3—8 mm. longis primo intuitu dignos- 
cendus est. 
Obs. II. Adelia acidoton L. (e Jamaica) ex P. Br. Jam. p. 356 et 
L. Amoen. acad. V p. 411 ob staturam (frutex parvus 1,3—1,6 m. altüs), 
ramos flexuosos, exterius spina munitos, folia rigidula venosa, pedunculos 
capillares et praesertim ob stylos reflexos bifurcatos cum stigmatibus oblongis 
(in Aeidoeroton adelioides et veris. in nostra specie etiam: stigmata sessilia 
obtriangulari-pentagona usque ad medium incisa) huc pertinere non potest, sed 
verisimiliter ad sSecurinega acidothamnus, ut cl. MÜLLER-Arg. primus 
indicavit. Qui autor cur sub Seeurinega acidothamnus synonymum Aeidoton 
Browneanum tantum laudet, sed Adelia acidoton L. excludat, non intelligo; 
nam descriptio Linnaeana (Syst. X ed. p.1298, quo loco synonymum Brow- 
neanum adjeetum est, et Amoen. acad. V p.411) in planta herbarii Brow- 
neani condita est et cum illa specie bene quadrat (an etiam in pedun- 
culis femineis, quos in materie mihi obvia non vidi, unifloris longitudine 
foliorum, nescio). Quo modo cl. MüLLer Adelia acidoton L. interpretatus 
sit, e DO. Prodr. XV. II p.732, 924 et 1042 non lucet (cf. etiam Benth. 
in Gen. Plant. III p. 291 et O. Kunze Rev. II p. 591). 
Anm. Die von Pax gegebene Beschreibung der Gattung Aecidoeroton 
und der damals einzigen Art in Pflanzenreich Heft 42 (1910) p.13 fig. 2 
steht hinter der Mürter’schen bei weitem zurück und bedarf mehrfacher 
Verbesserungen. Die Petala sind nicht, wie aus Bexruam ].c. übernommen 
ist, contorto-imbricata, sondern cochlear (1 innen, 1 aussen, 3 halb aussen, 
