Ne autem in spatia a laborum meorum ratione aliena evagari videar, 

 in ipsa Botanicae doctrina, cui adornandae vitam ingeniique vim, si qua 

 in me est, totam impendere decrevi, ubique magnorum mihi virorum 

 nomina obveniunt, qui Vestro consortio comprehensi non minore cum 

 solertia quam fructu in his ipsis studiis ita elaboraverunt, ut [nulla 

 Botanicae pars ingenii eorum lumine careret. Sive enim varias illas 

 formas intuear , quas natura diversis omnium terrarum stirpibus impressit , 

 sive vitam, quam certis legibus addictae transigunt, sive organorum, 

 quibus ea continetur, texturam et aptitudinem, sive interiorem singularum 

 nexum respiciam, quo omnes in unam eandemque continuitatem et 

 veluti in unius plantae speciem copulantur, seu leges et condition es 

 examinem, quibus super diversas orbis terrarum partes disseminatae sunt, 

 seu denique artificia hominum expediam, quibus fieri videmus, ut 

 humanae industriae atque utilitati respondeant fructumque ferant 

 uberiorem, — in omnigena hac contemplatione atque indagatione 

 sociorum Vestrorum, qui sunt quique fuerunt, labores me juvant, 

 experientia me ducit, gloria ad similis, quamquam multo minoris, 

 laudis communionem animum meum erigit. 



Accipiatis igitur, Viri illustrissimi , parvum hoc munus , non tan quam 

 dignum Vestro nomine, sed tanquam grati animi signum, et quod ab 

 eo viro proficiscatur , qui suffragiis Vestris honorificentissimis in 

 studiorum suorum cursu mirifice se auctum atque corroboratum sentiat. 



Scr. Monachii die XXV. Febr. 

 MDCCCXXIX. 



Dr. C. F. Ph. de Martius. 



