LXXXV. VIRGULARIA. 7 



Statio et habitatio : Genus intratropicum in America meridionali : in Pcru- 

 via scilicet a Ruizio et Pavone, et in Brasilia a Sellovio , Mikanio, Pohlio, Schottio 

 nobisque, inter gradus 21 et i5 latitudinis australis observatum: loca humida palu- 

 dosa aut inundata, sabulosa et subturfosa praediligere videtur, et in Oceani vicinia 

 degit et in montes tria pedum millia altos adsccndit. 



Affinitas Virgulariis quam maxima cum Gerardiae genere ; fructus tamen 



conditione aeque ac habitu ita differunt, ut, licet arunciali charactere sejuncta, utra- 



que tamen genera introducenda videantur. 



\ 

 OBSERVATIO. Utriusque generis capsulae e duobus carpellis constant, poslicum et anticum 



ab axi floris latus occupantibus (uti in Scrophularinis solemne est) , margine in placentas item 



posticas et anticas turgescentibus, innumera semina affigentibus atquc dehiscentia loculicida a se 



invicem solvendis; in eo tamen differunt, quod lirgiilariac capsulas offerant duplici dissepimento 



praedilas, quo fit, ut valvulae post primariam s. verticalem dehiscentiam, alia secundaria e disse- 



pimentorum sutura ut plurimum discedant in duas partes, capsulam inde quadrivalvcm efformando. 



InGerardia contra valvularum margines in dissepimentum simplex tarn arete compinguntur, ut ejus 



capsulae singula solummodo directione, a postico scilicet latere versus anticum, in duas partes dc- 



hiscere possint. Quum autem praeterea firgiilaridrum fructus compage multo firmiore et quasi 



lignescente , Gerardiaram contra tenuiore et subpapyracea gaudeant, hac ipsa structura efficitur, 



ut placentae post dehiscentiam aliter in ulroque genere sese habeant: in Virgulariis nimirum cum 



carpellorum vero margine, solidiori integroque, cohaerent, in Gerardiis autem arescente capsula itA 



a marginibus, per frustula dilabentibus, solvuntur, \it nunc integrae persistant, nunc partim cum 



valvulis dissepimentoque decidant. Huic igitur character! de capsulae natura desumlo summam 



in distinguendis generibus auctoritatem tribuimus, eo , ut nobis quidem videtur, graviorem, quo 



aliae, licet levioris momenti, notae eum concomitentur. In Virgularia nimirum calycem observa- 



mus non nisi in dentes latiusculos divisum , corollam plerumque minus ventricosam atque e cras- 



siore membrana factam, antheras valde barbatas , habitum porro singularem ob ramos numerosos 



virgatos , folia surrecta integerrima glabra laeviaque , et flores breviter pedunculatos ; in Gerar- 



dia contra calycem saepe profunde quinquefidum in lacinias, nonnunquam effiguratas, corollam te- 



neram, antheras minus barbatas aut glabras (in filamentis semper inclusis), habitum denique alie- 



num, foliis patentibus saepe Iobatis aut pinnatifidis , saepeque hispidulis aut , praesertim margine, 



scabris, floribus in pluribus longius pedunculatis. 



1. VIRGULARIA CAMPESTRIS. t Tab. CCI1I. 



V. foliis lanceolatis vel oblongo-lanceolatis mucronulatis basi contractis uniner- 

 viis, floralibus pedunculos superantibus, racemis subsimplicibus , genitalibus exsertis. 



Esterhazya campestris, Spioc und Martins Reise in Brasilien. I. p. 397. (nomen). 



