LXXXVII. MECARDONIA. 



1<J 



Verbenaceae, Labiatae, immo Leguminosae slstunt, comprobantibus ex altera parte Solaneis, 

 Boragineis , Hydroleaceis pluribusque aliis, quae flores regulares in caulibus teretibus exhibent. 

 Ulteriora de hisce rebus, quum Morphologiam generalom spectent, ab hujus libri indole abhorrent, 

 quin heic in eas excurrere liceat. — Alia porro Scrophularinarum conditio, in quam animum in- 

 tendere necesse nobis videatur, est staminum didynamia in plerisque ita comparala , ut stamina 

 postica s. superiora (i. e. binorum labiorum e commissuris emergentia) breviora ac in universum 

 minus evoluta inveniantur anticis s. inferioribus (inter labii inferioris lobos laterales ct medium 

 enatis). Quam quidem rationem pariter in Labiatis obscrvas, praescrtim diandris , quarum 

 stamina postica castrata atque in dentium subularumvc speciem diminula sunt, anticis solummodo 

 integris. Haec autem organorum masculorum diminutio in iisdem floris locis non semper 

 obtinet, sed ordine quasi inverso , antica interdum decurtat antherisve spoliat, posticis simul 

 probe evolutis (cujus rei exemplum in Gratiola officinali et in llcmimcri invenies), concomi- 

 tante hanc conditionem singulari corollae structura, labio nimirum superiore latiore, magisque 

 patulo immo saepius trilobo nee bilobo. Fiesupinationem veram floris hoc recto appcllares. — 

 Denique iterum, quod in hujus operis volumine secundo pag. i35 jam monuimus , repetere baud 

 superfluum duximus : placentas Scrophularinarum superius et inferius ab axi lion's latus semper 

 occupare. Pendet vero hie situs a situ foliorum pericarpicorum poslico et anlico, quae placentas 

 efformant nunc ex ipso sokimmodo margine tumente, nunc simul ex super addita e fundo fructus 

 transmissa quasi pedunculi materie, qua quidem differentia placentae oriuntur sic diclae margina- 

 les, in Gentianeis, et centrales (quasi partim originitus libcrae) in Scrophularinis frcqucnliores , 

 id quod jam in vol. praecedentis pag. 118. et i3j. innuimus. Directionem autem horum foliorum 

 pericarpicorum in floribus lateralibus observandam diximus , quippe qui , ratione babita floris 

 in omni inflorescentia aut in ejus ramo ultimi vel superioris, latus posticum (illi obversum) et latus 

 anticum (ab illo deflectens) offerant. Caeterum foliorum pericarpicorum situs quum in divcrsis 

 floribus tarn diversus sit , ut in quolibet ab axi latere uspiam inveniantur , is forte a vero baud 

 ita longe aberraret, qui quinarium illorum numerum in Dicotyledoneis tamquam archetypum 

 consideraverit, ac nonnullorum , in certis florum generibus, defectum diverso in loco obtinen- 

 tem pro certo illorum charactere eo magis habuerit, quo persistentium dignitas, secundum axin 

 considerata in diversis. eadem esse non possit. 



