C. ESENBECKIA. 



83 



EvocUa febrifuga, S. Hit. plant, usuel. Bras. Tab. U. 



Esenbeckia febrifuga, A. Juss. Rutacees, p. io3. Spixu. Martins Reise II. p. 789. 



Arbor triginta ad quadraginta pedum altitudine. Truncus basi non raro scsquipcdalis dia- 

 metri, superne in ramos valde divisos abiens ct comam oblongam constituens. Cortex laevigata 

 ct unitus , dimidiam lineam crassus aut in truncis vclustis crassior. Constat cpidcrmidc tenui, ci- 

 nerascenti - jflavida, nunc submembranacca, nunc in verruculas irregulares pulvcrulenlas data, at- 

 que strato interiori, e fibris longitudinalibus rufo- fuscidulis , siccitatc rigidis, contexto. Lignum 

 subtile pallidum. Ramuli teretes, epidermide griseo-fusca, in novellis virescente obducti. Folia, 

 quae ego quidem observare nunc in sicco valui, opposita, aut subopposita, forsan inferiora in ra- 

 mulis sparsa; petiolata. Petioli sesquipollicem et quod exccdit longi, semiterctes, in superiore facie 

 longitudinaliter canaliculati , subaequales, basi tamen nonnihil dilatati atquc fovcola cxsculpli, cui 

 gemma nuda inhaeret, pubentes, pilis tenuibus patulis. Foljola in apice petiolorum terna, iterum 

 petiolata. Petioli partiales canaliculati, pubentes, Iaterales circiter duas, intermcdius qualuor Ii- 

 neas , vel quod excedit, longi. Lamina foliolorum oblonga , duos ad tres pollices longa, sesqui- 

 pollicem lata, in acumen breve obtusiusculum passim retusum protracta, basi acuta, margine in- 

 tegerrima aut obiter repanda ; instructa nervo medio venisque subparallelis, quae intra marginem 

 simplici combinantur arcu, in inferiore pagina prominenlibus, pilisque tenuibus, albis, tandem ob- 

 literans, obsessis. Color obscure viridis, interne pallidior. Glandulae pellucidae lenuiores ct nu- 

 merosiores quam in specie antecedente. Folia juniora lanceolata , minora, densius pubcrula , in 

 petiolorum commissura gemmam cano-pubentem lanceolatam ferentia. Pamcula tcrminalis, digi- 

 tum alta vel altior, saepius accedentibus aliis ex axillis foliorum supremorum amplificata. Pedun- 

 culus communis et partiales, qui sibi plerumque opponuntur, subcompressi. Pedicelli saepius bi- 

 fidi, divisionibus bi- ac quadri- vel sex-floris. Bracteae et bracteolae lanceolatae, acutae, margine 

 subscariosae , patentes, superne concavae, in divisionibus inflorescentiae , aliaeque hinc indc infra 

 calycem adnatae. Flores diametro sesquilineari. Calvx laciniis ovatis obtusiusculis, passim glan- 

 dulosis, testaceo colore. Petala lanceolata, obtusa, calycem triplo superantia, alba, dorso glandu- 

 losa, margine extenuata. Stamina e disco adscendente subquinquelobo albo. Filamenta subulata, 

 alba, a petalis nonnibil superata. Antherae cordatae, albae, juniores apice acutae. Pollen tenuis- 

 simum. Ovarium disco ad dimidium tectum, verruculis minimis, viridibus , tandem in murices 

 excrescentibus densissime obsessum. Stylus brevis, teres. Stioma hemisphaericum aut irregulare, 

 glandulosum , viride. Fructus, dum semimaturus , verrucis ovarii excrescentibus atque passim 

 glandulis immersis onustis muricatus apparet ; maturus dein echinatus , cerasi magnitudine , penta- 

 coccus. Cocca dorso tandem bifida, interne laevigata, endocarpio pergameno. Sarcocarpium tra- 

 beculis transversalibus lirmatur. Endocarpii pars media in quovis latere cocci solvitur, forma or- 

 biculi circumscissi. Semen unicum maturescit, interiori coccorum angulo appensum, fuscum. 



Crescit haec arbor , incolis Laran geira do mato vel Tres folk as dicta , in syl- 

 vis tarn aboriginibus quam caeduis per Brasiliam orientalem, praesertim in montium tractu 

 secus Oceanum , in Provinciis Bahiensi, Spiritus sancti, Rio de Janeiro et S. Pauli, variis 

 locis. Floret mensibus Octobri — Decembri. — Cortex et lignum, amarissima, loco corti- 

 cis Angosturae in usum vocantur; et inter optima febrifuga rite enumerantur. % 



Icon, explic. Tab. CCXXXI1I. I. 1. Flos. 2. Idem explanatus, ut discus et genitalia conspici possint. 3. 

 Petalorum aestivatio, sectione horizontali proposita. 4. Anthera ab utroque latere. 5. PistilJum, ovario sectione 



