CXV. MEISNERIA. l|Q 



Pedunculus e horum ala alterutra oriens ea lege, ut insequens ex ala folii in opposito latere 

 progrediatur j ultimus vero pari foliorum floralium slipatur. Calyx duas lineas alius, ad dimi- 

 dium usque divisus in lacinias quatuor triangulares acuminalissimas: tubo hemisphaerico ; cxtus 

 ubique pilis glanduliferis majoribus et minoribus adspcrsus, quorum quatuor omnibus rcliquis 

 majores in tubi margine adstant cum laciniis limbi alternantcs. Color calycis rosco - viridis , la- 

 ciniarum, praesertim post anthesin, roseo-purpureus. Petala obovato - rotundata, roseo-violacea. 

 Filamenta petalis breviora, pallide rosea, glabra. Antiierae majores lato-ovatae, connecticulo 

 antice deorsum breviter producto et bilobo , rostro lato brevi cylindrico , aureae; minores cxlin- 

 dricae, perparvae , connecticulo vix conspicuo. Ovarium globosum. Stylus stamina cx.siijm rans, 

 medio incrassatus , stigmate papilloso subgloboso. Cafsula hclvola , compresso • ovata , oblusa , 

 bilocularis, valvulis membranaceis , a pressionc seminum scrobiculatis , placentam bilobam ellipti- 

 cam duobus dissepimentis prehendentibus. Semina oblonga, nonnihil curva , recta tamen, lere- 

 tiuscula aut pressione angulata; testa e cellulis angulosis longitudinalibus conflata, fusca. 



Crescit in arena quartzosa humida prope Palos in Serra de It ami e, prope Tejnro et 

 alibi in districtu adamantum , Prov. iMinarum, altitudine supra Oceanum 3ooo pedum. 

 Floret mensibus sfprili, Majo. 



Explic. Tab. CCLFIII. Fig. I. I. Calyx. 2. Alabastrum floris terminalis, cum ciuoLus foliii (loralibus, 

 apertum. 3. Calyx apertus , cum staminibus. 4. Anthera e majoribus, a facie et a dorso. 5. Eadcm liori- 

 zontaliter dissecta, et sublata particula connectivi, ita ut insertio filamenti appareat. 6. Pistillum. 7. Stigma. 

 8. Capsula dissecta, exemtis semiuibus. 9. Placenta, cum altera valvula capsulae et iionnullis semiuibus. 

 10. Semina. Omnia varia magnitudine aucta. 



2. MEISNERIA PALUDOSA. Tab. CCLVIII. Fig. 2. 



M. caule inferne simplici, superne pyramidato-ramoso, pubenli-hirtulo; fo- 

 liis lato-ovatis breviter acuminatis serrulatis, quam intemodia multoties breviori- 

 bus 5 antheris majoribus cylindricis. 



Meisneria paludosa, De Cand. Prodr. III. p. 114. Nr, 2. 



Caulis e radice annua, fibrosa assurgit spithamaeus, pedalis vel altior , crassitie acus textoriae, 

 obsolete tetragonus, angulis rotundatis atque in cristam longitudinalem herbaceam tenuem excur- 

 rentibus , viridis aut rubens , pilis fuscidulis glanduliferis patentibus , ad nodos parum incrassatos 

 densioribus , molliter hirsutulus. Folia decussata , sessilia, lato -ovata, breviter acuminata , margine 

 subtiliter serrulata, e serraturarum apice ciliata , caeterum pilis paucis , in facie inferiore parci- 

 oribus quam in superiore , adspersa , nervis tribus aut quinque in inferiore facie nonnihil pro- 

 minulis, obscure viridia, crassiuscula , tres ad quatuor lineas longa, indeque in internodiis polli- 

 cem et quod excedit longis sibi non contigua , id quod in M. arenaria accidit. Piami e supe- 

 riore parte caulis ex ala alterutrius folii promissi , constituunt thyrsum laxissimum foliis flora- 

 lirus quam reliqua folia minoribus et tenuioribus instructum. Peduisculi partiales ex alterutra 

 axilla, lineam ad duas longi, filiformes, pubentes. Calyx parce pilis glanduliferis, longis, pa- 

 ientibus adspersus, praesertim in limbo roseo - purpurascens ; tubus ovato - hemisphaericus , lineam 



