ME L AS TOM ACE A E. j(3j 



3° Inflorescentia Melastomacearum est summae varietatis. In plcrisquc , nisi in omnibus, quae 

 pedunculis non gaudent simplicibus, inflorescentiae origo est deiivanda a pari bracleolarum s. foli- 

 orum floralium sibi oppositorum vel decussantium, nunc ex ipsorum alis ulrinque nunc alternanle 

 ordine ex alterutra axilla novos pedunculos pariter bracteoliferos emiltenlium. Axis, qui hoc pro- 

 cessu oritur, revera est compositus, at interdum, summo compendio redactus, simplicis speciem in- 

 duit. Hie ubi typus obtinet , prolepsi terminali florem centralem rcliquis priorem eflbrmari ne- 

 ccsse est; et pertinent igitur tales inflorescentiae ad systema quod cl. Roeper inflorescenliarum de- 

 terminalarum s. cymosarum nuncupavit, nihilo secius melastomaceae ab indelerminata s. racemosa non 

 prorsus abhorrere videntur. Pedunculi secundarii s. succedanei in axillis foliorum saepe occurrunt. 

 De inflorescentia satagens conferas praesertim icones nostras: 264. 256. 268. 262. 2G3. 267. 273. 

 277. 280. 284. 286. — 4°. Hanc foliorum et bractearum oppositioncm atque decussationem , qua 

 et ramificatio regulariter dichotoma et inflorescentiae modus supra descriptus, in hac nostra familia 

 prae aliis solemnis, suscitantur, natura in floribus melastomacearum efformandis deserit, quippe qui par- 

 tium dispositione spirali producuntur. Hunc quidem anthogeneseos processum varia directione progre- 

 di, aestivatione floris in diversis plantis diversa evincitur, nam cujusvis orbis floralis membra eo latere, 

 quo homonyma tegunt prius efformari et quasi ab axi solvi, quam eo, quo ipsa teguntur, necesse est. 

 Quum igitur in melastomacearum floribus quodvis petalum (aestivatione convolutum) tegat vicinum 

 ipsi ad latus dextrum, atque a sinistro contegatur (id quod significamus termino aestivationis dex- 

 trorsae, scilicet a sinistro latere versus dextrum progredientis) nisum formativum s. anthogeneseos heic 

 circa axin floris a dextra ad sinistram agere, patet. Quern quidem formationis modum in omni- 

 bus melastomaoets obtinere, nobis est verosimillimum, quum in speciebus CXXII, quas hac ratione 

 examinavit amicissimus Alexander Brawl M. D. parent) et immutabili lege repetitam aestivationem 

 dextrorsam deprehenderit. Multum abest, quin icones a diversis botanicis hucusque editae hanc 

 formationis viam geneticam in alabastri et petalorum contorsione rite illustrent , neque omnes 

 nostras his tribus voluminibus comprehensas hac ratione naturae respondere, veritatis studiosi de- 

 claramus \ attamen observandum, hanc contorsionem non solum in diversis ejusdem familiae generi- 

 bus sed etiam in eadem stirpe saepe duplicem obtinere. In Apocyneis e. g. diversam per genera 

 aestivationem nunc dextrorsum nunc sinistrorsum sese observasse optimus Alex. Braun mihi auc- 

 tor fuit (qualem differentiam quoque invenimus : in Apocyno nimirum, Forsteronia, Alstonia, Ho- 

 larrhena, Crypt olepide , Vallari , Hunter a , Ichnocarpo , Pergularia, Echite^ Carissa , Nerio 

 aestivationem dextrorsam, in PVrightia^ Plumiera , Allamanda, Tabernaemontana, Parsonsia, 

 Jiaiuvolfia, Collophora^ f^inca sinistrorsam adnotantes). In Gentianeis aeque ac in Potalia corol- 

 lae lacinias parte dextra incubas et sinistra succubas invenimus. Ternstromiacearum, Guttiferarum, 

 Canellacearum , Bombacearum, Ebenacearum, Myrsinearum et Rutacearum genera , quae iconibus 

 nostris illustravimus, utramque contorsionis indolem monstrant. — 5°. Staminum formationem prae- 

 sertim surama quoad connecticulum diversitate esse variegatam, bene innotuit, turn Rob. Broivn, 

 amicus aestumatissimus, demonstrasset , quantae dignitatis pro stabiliendo totius familiae charactere 

 esset illorum in alabastro deflexio. Nostra solummodo heic adnotare interest, connecticuli notionem 

 accurate esse definiendam, ne in condendis supra staminum indolem notis genericis vagi termini 

 irrepant. Sana scilicet Morphologia earn solum antherae partem connecticuli nomine salutara de- 

 bet, quae inter antherae locellos est intermedia, eosque revera connectit, quam quidem partem 

 nervo folii laminam percurrenti respondere patet. Quod quidem connecticulum in aliis antheris 



4i 



