182 CXXXIX. LANGSDORFFIA. 



Stylus simplex, stigmate capitato, celluloso - denticulato. Fructus ignotus; an ache- 

 nium carnosum. 



Habitus : Herba carnosa, aphylla, rhizomate subhorizontali, caulibus inde erum- 

 pentibus squamosis , capitulis squamoso - involucratis. 



Statio et Habitatio: Planta maxima ex parte intra humum pinguem latens, 

 ideoque quasi aphotista, ope fibrillanim rararum fruticum radicibus sese applicans, 

 neque tamen eas intrans et pro parasita vix habenda, cognita sui generis hucusque 

 unica, provenit in nemoribus primaevis Provinciae Sebastianopolitanae. 



1. LANGSDORFFIA HYPOGAEA. f Tab. CCIC. et Tab. CCIIC. Fig. i. 



Langsdorffia hypogaea, Mart, in TV. C. von Eschvoege, Journal von Bra- 

 silien. II. Weimar, 1818. p. 179. sequ. cum icone chalco graph, ad iconem auclo- 

 ris pessime repetita. 



Langsdorffia janeirensis , L. CI. Richard , IP/em. sur les Balanophorees , in 

 Mem. du Mus. 1822. p. 412. sequ. t. 19. p. 432. Spreng. Syst. P^eg. HI. p. 891. 



PunzoiviA carnosiusculum , irregulariter cylindricum, fere horizontaliter in terra porrectum, sex 

 ad decern pollices longum, crassitie circiter digit! pollicis, vario modo puculatum vel tuberculosum, 

 colore cinerascente , densissime velutinum filis tenuissimis, sub lente simplicibus septatis subulatis 

 pellucidis; uti videtur non parasiticum, attamen radiculis fibrillosis parcis passim aliorum vegetabi- 

 lium radices prehendens ; hinc inde divisum in ramos tres, quatuor, quinque consimiles, sursum 

 tendentes, unum ad duos poll, longos, quorum initia referunt tubercula irregularia vertice crenata 

 lobulatave. Hi rami, dum e humo prorumpunt, apice, quasi volvae fungorum ad instar, in dentes 

 nonnullos lato- triangulares erecto - adpressos aperto , caules excludunt solitarios capitulo florum 

 masculorum aut foemineorum terminates, unum ad quatuor pollices longos, teretes, unguem dia- 

 metro aequantes , carnosulos, pallide citrinos , glabros , omni ambitu obsessos squamis arrectis per 

 spiras arete ambeiintibus. Sunt hae squamae coriaceo - membranaceae, persistentes , citrinae, extus 

 paullo convexae intus planae , infimae ovato -triangulares, tres ad quatuor lin. longae ; sursum 

 fiunt longiores et longius acuminatae, ita ut pollicem et quod excedit longitudine aequent; eae 3 

 quae summas series constituunt, capitulum tamquam involucrum circumdant. 



Capitulum florum masculorum pollicem vel sesquipollicem altum, conicum, vertice rotundatum, 

 ubique densissime florigerum , a basi sursum efflorescons. Pieceptaculum conicum citrinum , intus 

 carnoso - albidum , dense obsessum paleis carnosis , clavatis, summitate tri- aut tetragonis, versus 

 apicem fuscidulis, duas ad duas cum dimidia lin. longis, seriatis atque quaternatim ita connatis, ut 

 opus favosum sistant, e cujus foveolis flores solitarii porriguntur , innixi pedunculis cylindricis ci- 

 trinis glabris , primum erectis, dein patulis vel nutantibus, quam paleae duplo longioribus. Calyx 

 profunde tripartitus, aut rectius triphyllus. Foliola circiter lineam longa, elliptica, unum posti- 



