12 V. BURMANNIA. 
z 
Explic. Tab. V. I. Burmannia bicolor. 1. Perianthii pars superior discissa cum staminibus. 2. Ejus- 
dem pars inferior cum stylo, aucta. 3. Stamen magis auctum, 4. Perianthium magn. nat. 5, Ovarium 
transversim discissum. 6. Semen. 7. Pollen. II. Durmannia dasyantha cum adstante flore separato, III. B. flava, 
Praeter has depictas in Brasilia obviam venerunt: 
A. B. arsa, Scapo multifloro , spica bifida disticha, perianthii alis subnullis. + 
Folia subulata. Flores albi. 
5. B. carrata, scapo multifloro, floribus capitatis, capitulis globosis subbifidis , perianthiis 
apteris. Tripterella capitata Mich. flor. Amer. I. tab. 5. pag. 19. 
Praeterea hujus generis sunt: 
6. Burmannia disticha Linn. Burm. Zeyl. 50. tab. 20. fig. 1. Roxburgh pl. of Coroman- 
del III. pag. 37. tab. 242. x 
t. B. biflora Linn. Lam. Encycl. f. p. 52 1. n. 2. Miller Gartenlexicon 1. p. 469. Tripterella 
coerulea IVuttal gen. of North- Amer. planis T. p. 22. 
8. B. juncea. Rob. Brown Prodr. flor. Nov. Holl. p. 205 
9. B. madagascariensis. Maburnia Aub. du Petit Thouars Gen. nov. Madagase. in. 
Roemer Collect. p. 198. : 
10. B.capensis? Lam. Encycl. l. c. ubi speciem Capiti bonae spei indigenam in Herbario cl. 
Jussieui vidisse affirmat. 
Quisquis Vallisneriae, Blyxae, Stratiotis, Anacharidis, Otteliae, Hydrocharidis, Enhali, Limnobii 
genera, Hydrocharidearum familiae adscripta , accurate perlustret, cuncta seriem utique conliguam, 
in qua singula singulas partes (spotham praecipue, calycem exteriorem et interiorem seu corollam) 
eo, quo ipsa perfectiora, magis magisque a se invicem distinctas explicent, constituere facile in- 
 telliget. Ita spathae Vallisneriae et Blyxae teretes ore vix diviso, in Anacharide angulatae, in 
Ottelia alatae, in Stratiote et Hydrocharide demum ad basin usque divisae atque phylloideae eva- 
dunt; ita appendices in Vallisneriae flore tam parvae ut oculorum aciem quasi fugiant, apud genera 
nobilioris structurae, Stratiotem, Otteliam et reliqua, in petala sat conspicua expanduntur. Quae 
omnia perpendentibus nobis Burmanniae genus illis esse affine, attamen diversa evolutionis momenta 
praesertim ea, quae ad florem spectant, diversis partibus coalescentibus coarctata quasi sibique propius 
admota continere videtur. Pendet vero haec structurae conditio a vitae genere, quod Burmanniae 
ex aqua, reliquarum Hydrocharidearum domicilio, emergenti supraque terram exulanti a ceteris omni- 
bus est diversissimum. Dum enim in liquido elemento facilior omnium partium expansio et pa- 
renchymatis laxioris amplior sit luxuries, in illis caulis articulatio minus distincta, foliatio largior 
observatur; haec contra nostra àeris attaclu gracilescens, scapum , folia, spatham et perianthii se- 
mipetaloidei formas contrahit, et tam arcte unam alteri compingit, ut simpliciorem , non tamen 
ignobiliorem, habitum induat. 
