LXXXIII. HUMIRIUM. 44 
solitaria obovata pendula fovens. Srvrvs cylindricus , longitudine staminum. —SricwA depresso- ca- 
pitatum , sublobatum, flavescens. Fnucrus maturus non visus, sed videtur prura ovata, putamine 
loculis tot quot ovarii, nisi nonnulla abortiuntur. 
Crescit in sylvis secus fluvium Amazonum et in ripa ommen Tagipurü , observata men- 
sibus Augusto et Septembri. h 
Alterum genus cum amicissimo /Vees ab Esenbeck publici juris jam fecimus (in Nov. Act. 
Acad. Nat. Curios. volumine .X/f. p. 50. c. ic.), sed, quum nonnulla in ejus charactere emen- 
data nunc possimus exhibere , haud praetereundum putamus. 
II. HELLERIA. (Mosapzrrür Polyandria, Linn. Syst. Sex.) 
Caryx cupularis, quinquefidus. Conorra pentapetala, petalis erectis. SrAwiwA numerosa, ultra 
centum (120), mulüiseriata, FILAMENTIS in tubum connatis, AwrHERARUM locellis disjunctis connectivo 
sursum dilatato. Ovanruw cupula striata cinctum, quinque-vel sexloculare. Ovvura solitaria aut bina 
pendula. Drura (abortu) paucilocularis, | 
OvuraA in hujus plantae ovario funiculi sat longi ope ita sunt affixa, ut solitarium ex ipso 
loculi angulo centrali, dum vero duo adsint, alterum profundius situm atque a superiore latiuscule 
distans e pariete pendat. Drura pollicem longa, oblongo- cylindrica.  Nucrzr bini vel terni ple- 
rumque steriles. Emsryo ALzuwiNE est inclusus, licet quam in ZZumirio parciore. 
OBSERVATIO. Genera haec tria, Z/Jumirium, Sacoglottis et Helleria, tam arcte inter se 
sunt conjuncta, ut, praeter staminum numerum a denario ad vicesinarium et centenarium auctum 
variamque ovarii indolem, vix inter se firmis characteribus possint discerni; qua re commoti et 
quum non habitu solum inter ipsa omnino eodem, sed notis quoque nonnullis e fructificatione de- 
sumtis a Meliaceis differant, temere nobis ipsis videremur fecisse, si, praeéunte cl. de Candolle, 
huic ordini illa adjudicassemus. Huic autem unioni imprimis obstat: corollae aestivatio quincuncia- 
lis, et staminum in uno genere numerus indefinitus, quum Meliaceae valvatam et stamina defi- 
nita communiter exhibeant. Diplostemoniam quidem, sive staminum dispositionem biserialem , licet 
filamentis in cupulam seu tubum absolute confluentibus (quorum alterna saepe ananthera et denti- 
formia), in omnibus Meliaceis, dum probe observes, sed nullum plurimarum serierum , quod 
sciam, invenies exemplum, quum ZZelleria contra quatuor vel quinque filamentorum series exhi- 
beat. Antherarum quoque in Meliaceis fabrica a singulari, quam in nostris generibus descripsi- 
mus , connectivi  evolutione abhorret; pleraque enim illius familiae genera antheras exhibent dorso 
affxas et locellos ope connectivi admodum tenuis (ut in Guarea, Trichilia, Ekebergia, Melia , 
. Turraea et Quivisia) conjunctos, quod in peynea quidein nonnihil latius pro insertione in sinu 
. filamenti bidentati, nihilosecius autem vix ac ne yix- quidem ZZumirü vel affiniuin singularem formam : 
indigitans observabis. Aliud porro idque grave.sane discrimen quoad seminum structuram obtinet; 
in Meliaceis enim albumen habes nullum aut plerumque subfarinaceum et embryonem cotyledonibus 
sat magnis nunc foliaceis nunc crassis et radicula illarum ratione brevi donatum, in nostris e con- 
trario generibus albumen carnosum et embryonem exiguis cotyledonibus radiculaque elongata in- 
signem et qui tota figura gracili Symploci embryonem referat. Cui quidem similitudini fidem 
