148 : LXXXII. HUMIRIUM. 
habentes diu haesitavimus , utrum Styracinis haec genera, utrum Meliaceis approximanda, dum de- 
nique inter utriusque familiae limites illa constituendo naturae magis magisque obsecutos nos existi- 
mavimus. Sunt autem hae familiae sibi quam maxime contiguae: tam ob embryonis inversionem, 
quam ob corollae in Styracinis gamopetaliam (nec genuinam, ut nobis quidem videtur, monope- 
taliam) ovariique compositionem. In quibus sibi invicem approximandis vix impedimento videtur: 
ovarii posteriorum situs varius: semiinferus nimirum in Symplocis. plurimis , fere inferus in Ha- 
lesia et superus in S$tyrace, ‘familiae typo, neque majoris momenti eandem ob causam situs disci 
glandulosi , cui in Szyrace et in Meliaceis infero, in Symploco supero, anceps ideo est in dijudi- 
canda affinitate virtus. Ovulorum praeterea insertio in his nostris generibus est cum Styracinarum 
comparanda, «quae, optime monentibus cl Züchardio et Jíunthio, alia habent pendula alia peri- 
tropia, dum in Helleria alterum extra axin lateraliter atque in ZZumirio, ob .provectiórem ova- 
ri evolutionem, in loculo separato subjecto sit appensum. . Denique Zumzriiüm e ligno balsa- 
mum fundens, aflnitatem , quae cum Styracinis intercedit, confirmat. Caeterum alius ordo, Chle- 
nacearum nimirum, umirio et affinibus conterminus videtur nonnullorum characterum suffra- 
gio: staminum nunc item denorum, nunc indefinitorum monadelphia, diplostemonia aut polyste- 
monia, stigmate multiplici, loculorum fere solemni abortione, seminum inversione, albuminis prae- 
sentia et singulari foliorum vernatione complicata lineas duas longitudinales his imprimente. Ex- 
positis vero his de praecipuis affinitatibus, posteriorum curis relinquimus , cuinam proximorum or- 
dinum rite sint ZZumrrium, Helleria et Sacoglottis adjudicanda, vel, si distincti sese probaverint 
stamina ordinis, cuinam generi, secundum notarum dignitatem , et archetypi et deducendi inde no- 
minis honor tribuendus, 
