

S i STIRPIUM RARIORUM 



fusca. Odor florum admodum debilis eft; foliorum ad 

 fenfum nullus: fapor in herbaceo fubamaricans. lnue 

 nitur in apricis montanis , herbidis ficcioribus , faxofis 



glareofisque Dauriae. 



Eandem hancce plantam Gmelinus quoque ob- 

 feruauit in montofis Schilkae et Arguni fluuiorum, d&- 

 icripfit et deliueari curauit fub nouo nomine generico 

 PHYTEUfVLATIS Linariae folio, igqarus MefTerfchmi- 

 dium iilarn jam (atis accurate defcripfiffe. Deerat autem 

 in MelTerfchmidianis obferuationibus icon , quam igitur 

 ex Gmeiinianis iumptam defcriptioni huic adjungimus. 

 Floris vero adumbrationem a Gmelino factam idcirco 



addimus , Vt cjus delineatae in Tab. I. Fig. 2. par 

 tes melius intellniintur. Ea autcm fic fe habet: e 

 liorum ahs, plerumque in fummitate caulis tantum,fcd 

 non raro etiara pcr totam cjus longitudincm egrediun- 

 tur interdum vnus, interdum duo flores , fpedofi , gra- 



ti odoris, interne flaui , verfiw inferiorem partem ru- 

 bris punctis variegati, externe dilutioris coloris, ri&um 

 exprimentes et iu duo quafi labia fitli, quarum fupe- 

 rius a interne concauum , externe conuexum cft , at- 

 que in dnas lacinias fiifum et reflexum ; inferius b in 

 tres lacinias, quarum media anguftiilima cft , finditur, 

 ct in medio multum prouiberat. Pofterior pars floris 

 c in tubum longum definit, e quo quatuor ftamina al~ 

 ba furgunt , apicibus aibis 9 bifidis et deorfum flexis in- 

 ftru&a. Piftilium d d , ex albo viiidescens , fuperius 

 incuruum , pofteriori floris parti inftar claui infixum, 

 in fru&um abit , ab Adhatodae fru&u forma externa 

 non multum abludentem , nifi quod breuior fit et 





cun 



Kt 





