So 



gTIRPIUM RJRIORUM 



ad radicem ftmile , multo tamen anguftius et breuius. 



In fummis ramulis flores funt fatis magni , petalis de- 



, quibus 



cem auguftis, non idmodum contiguis, conftantes , 

 capitula Ranunculi fuccedunt. Optimae fpei Studiofus 

 Steph. Krafcheninnikow fub initium Iulil menfis ad 

 Urulengui amnem in paludofis florentem et femina 



ferentem reperit. 





f 





x 





±r 



to6. RANUNCULUS repens, gramineis foliis 



» 



e fin 



ft 



gulis geniculis radices sgens. Tab. XIII. F. i. 

 Buxbaiunius hunc in Cent. V. App. p. 48. n 

 41 , Ranimculum flammeum , minimum , Spergulae fo- 

 lio appellat, et foliis tantum Citis a congeneribus dl- 

 ftingui polfe fcribit. Meliorem iconem , piemoremque 

 defcriptionem Gmelimis ex Dauria mific. Haec autem 

 fic fe habet : radix alba , fibroia , minus profunde ra- 

 dicata , aliquot folia, vnnm , vnam cum dimidia aut 



duas vncias longa , angufttilima , craffiuscula , nuiiis pe- 

 diculis nixa 



> 



et caulem emittit tenuem, infirmitm 



breui poft exortum geniculum acquirit foiium 



vnum et alterum iis 



, qui 



primo 



* 



quae ad radicem funt, fimile fun 



dens , poftea radicibus terrae fe infigens , caule denuo 

 ad duos tresue pollices reptante , foliaque iternm pro- 

 mente et radices agente , et hoc tcrtia quartaue \ice 

 xepetit, tcnuiffimum denique emittcns cauliculum nu- 

 dum , pollicem altum , et flore minori , flauo Ramin- 

 culi terminatum. 



In locis paludofis Majo ct Innio 

 menfibus \bique ad Selengam , Vdam , Ingodam et 

 Schilkam fluuios occurrit Gmel. 



Eadem 





/ 



^^^^^^^^^H 



