

ICONES ET DESCRIPTIONES 



109 



per longitndinem dehiscens, intra quas piftillum latct, 

 ex funao calycis originem ducens, vaginula obuohitum 

 fimbriata, apicibus croceis onufta, quod deinde marces- 

 centibus floribus in filiquam excrescit dilutc fuscam 

 tres aut quatuor lineas longam, vnam plus minus la 



» 



tam 



> 





marcidis floris partibus refiduis omnino tcctam 



■vnicapfularem , p^anam r ia apicem hamatum tcrmina- 



tam , vno tantum latere dehiscentem r feminibus ioe- 



tam quatuor aut quinque r paruis, reniformibus , fuscis. 



Iunio Iulioque menfibus in hisce regionibus abunde 



flores profert ; fructus vero Augufto demum ad matunta. 

 tem perueniunt^ 



Qiiantum; hic a Buxbaumii Lupinaftro Conv 

 ment. Acad. Scient. Imper. Petropol. Tom. II. p. 

 34.5. Tab. XX. differat, vtrasque deicriptiones com- 

 paranti flicile patebit,- Nofter enatus eft ex feminibus 



jam ante decenninm a MeiTerfchmidio in Sibiria le&is 



> 



cui idem auditr Dorycnium pratenfe, erectum 



> 



pe n ta 



fido folio , majori ,, ferrato , floribus conglomeratis r pur- 

 pureis. Specimina ficca ab Heinzelmano primum ha- 

 buimus e Baskirorum regionibus allata ; poftea fimilis 



a Gmelino ex vlteriori Sibiria mina- fiinr^ 



144. 



LUPINASTER 



bus. 



floribus albis , filiquis 



minor* 



Flomm colore* a 



praecedenti tantum differt, et 



in iisdem regionibus occurrit. 



145. OROBUS 



hirfutus 



r 



anguftifoiius , floribus 



teis. 



Cau 





