3! 
hanc optime. Perperam enim filamenta delineantur Aiilisim, omnia ferme equalis 
altitudinis ; tum ftylus unicus cum fltigmate quinquefido ; pedunculi omnes tantum bi- 
flori; tandem corolle & folia in ftatu plante dormientis, aut qualia elTe folent ccelo 
pluviofo vel nebulofo ; nam foliola tam in hac quam in aliis Oxalidibus cordatifoliis , 
radiante fole, in planam faciem expanduntur, quantumvis eorundem retroflexio ab 
aliquot autoribus ceu naturalis adnotetur. Oxalidis etiam corniculata hujus ampla 
defcriptio apud Pollichium in Hiftoria plantarum Palatinatus vol. i. pag. 442. inOxa- 
lidem (irictam Linnzi apte quadrat, non vero in hujus corniculatam. Interea nihil 
decido ; rem dijudicent autoptze Germani. Dignofcuntur autem facillime. ab invicem, 
quod in flricta radix perennis repat, caulis nunquam ; & quod ex adverfo in cornicu- 
lata femper reptet caulis, nunquam vero radix, quee annua eft. 
Obf. 2. Ad quamnam Oxalidis fpeciem pertineat Oxys lutea indica Rumphii amb. 
vol. 6. p. 277, dicta in Thefauro Burmanni zeylanico pag. 179. & in Breynii Prodro- 
mo 2. pag. 88. Oxys flore luteo vulgaris minor zeylanica, ego facile non pronuntia- 
verim, Rumphius ait, illam longis ac tenuibus flagellis'in terra prorepere, atque in 
quibusdam locis radiculas emittere & fefe firmare ; loca amare faxofa, praefertim la- 
pidum coctorum vel comminutorum ex vetullis muris ; nullibi, quantum (cit, effe in 
Amboinenfibus infulis fylvefirem ac fpontaneam, fed in arvis cultis & hortis crefcere 
.tam fponte quam per femen; Batavos i imprimis illam i(tic colere in hortis, ut aliis ad- 
mifceatur oleribus, & acida ex: ea preparentur. condimenta ; invenilTe- fe illam annuo 
1653. in Promontorio bonz fpei ad pedem montis Leonum,- dbi magna copia collige- 
batur & ad naves deferebatur, ut cum aliis herbis in olus coqueretur ; fe non defcri- 
bere , quia a Clufio jam defcripta & delineata eít. Haec Rumphius. Nunc audiamus 
 Thunbergium, qui dicit, Oxalidem repentem fuam crefcere prope urbem Cap locis 
aquolis & in hortis ; cvefcere quoque illam in Zeylona. Idem inter Oxalides Capen- 
fes corniculatam excludit. Nunquid igitur omnino verifimile eft, Oxalidem Rumphii 
& Burmanni citatam elfe repentem Thunbergii, forte fimul corniculatam Linnwi & 
Clufii, Certe habitus utrique omnino idem eft ; ipfa genitalia quoque eadem, fcilicet 
ftyli uttobique- fant filamentis interioribus pauxillo breviores, in repente quidem. ma- 
nifeftius, fed hos in unico flore exíiccato fpeciminis Thunbergiani examinare rite li- 
cuit. In eodem autem ípecimine omnes pedunculi funt fimplices & uniflori , quales 
. etiam in Dilfertatione pag. 6. fpecifice determinantur, qui in defcriptione pag. 17. ta- 
men dicuntur etiam biflori, In corniculata mea pedunculos obfervo plerosque bifloros, 
rarius unifloros aut trifloros. Solvere hoc dubium Thunbergius poterit. 
Ob. 3- Sloaneus Oxalidem quandam Jamaicenfem fine ulla defcriptione & fine ti- 
tulo proprio. male propofuit fub fynonymis Oxalidis corniculatze ; & dein alii cque 
male hisce fynonymis adjecerunt Sloàneum. Hunc Sloanei errorem jám Browneus 
correxit, qui plàntam Sloanei traduxit ad Oxalidem ftrictam.. Burmannus in The- 
fauro zeylanico habet etiam Rumphii Oxalidem ; cujus fynonymum effe vult Trifolium 
filiquofum rotundifolium glabrum floribus luteis iukáetii phyt. tab. 251. fig. 4.; fed 
hoc foliolo intermedio duplo majori, ftipulis. ad petiolos rameis, & floribus in din 
culo corimuni feffilibus, quam maxime diverfum eft ab Oxalide- corniculata, & forte 
eft papilionacea quadam planta. 
