E: 
Lasiopetalum oppositifolium. 
Foliis oppositis tenui coriaceis oblongo- v. lato-linearibus basi 
subeordatis margine revolutis supra glabris subtus tenuissime 
albido-velutinis, cymis axillaribus v. lateralibus confertifloris glan- 
duloso-hirsutis, bracteis lineari-subulatis longiuseulis, bracteole 
hypocalycine segmentis linearibus calycem parvum superantibus, 
calycis laciniis semilanceolatis intus subglabris, antheris fere ovatis 
poro duplice dehiscentibus, germine tomentoso. 
In locis rupestribus ad flumen Murchison. A. Oldfield. 
Frutex diffusus, paucipedalis. Rami teretiusculi, tenuissime 
velutini alterni. Folia 2-6" longa, 3-9" lata, supra satis lzvia, 
Petioli 1-22" longi, oblique oppositi, raro easu alternantes et tunc 
peduneulo oppositi. ^ Pedunculi generales 1—1" longi, saltem 
superne ut peduneuli speciales braetez et bracteole pilis copiosis 
patentibus glandulosi$ vestiti. — Cyma pluri- v. multiflora, sed 
raro ultra pollicem lata. Pedunculi speciales, breves sepe incurvi, 
bracteas lineari-subulatas paucilineares gerentes. Bracteola hypo- 
calycina uni-lateralis, trisecta, segmentis linearibus acutis, medio 
cireiter 3" longo, lateralibus paulo brevioribus, extus papilloso- 
hispidulis, intus subvelutinis. Calycis lacinie sensim acutatz, 
fere 121^ longs, extus velutinelle, intus glabrze. Petala glabra, 
minuta, subrotunda, brevissime unguiculata. Filamenta perbrevia. 
. Antherz vix 3" longz, subovate, basi emarginate. Stylus capil- 
laris, glaber, 1" longus. Stigma minimum. Capsula sesqui-linearis, 
triloculata, subglobosa, extus sericea, intus glabra, abortu interdum 
monospermaà. Semina fusca, ovata, glabra, in loculis normaliter 
gemina, adscendentia. Strophiola fere membranea, in lacinias 
paucas angustas acutas divisa, peene semen zequans. 
Adnotandum restat, limites quibus Seringeam et Keraudreniam 
discriminare solebamus, omnino incertos esse. Sic K. mierophylla 
(late per Australiam occidentalem diffusa) et K. Hookeri iis guadent 
bracteolis caducis petaloideis, quas Seringa grandiflora et S, nephro- 
sperma ostendunt. Styli etiam numero variant, et in utroque 
genere primo contorti mox inferne soluti oceurrunt. Staminodia 
Keraudreniarum frequentius adsunt, quam deficiunt, ut jam optime 
asseruit Steetz. Carpidia omnino in modum eorum Seringiz platy- 
phylle disjuncta observavi in K. Hookeriana et S. nephrosperma, 
dum ultima species a Keraudreniis typicis neutiquam generice 
separanda est. Numerus seminum adeo variat, ut in carpidio K. 
nephrospermz sepius unum, in K. Hookeri 7-10 numerarem. 
Melius igitur duxi species sequente modo ordinare:— 
1l. Seringia platyphylla, Gay ; 2. S. corollata, Steetz ; 4. S. her- 
mannifolia (Keraudrenia hermannifolia, Gay); 5. S. mierophylla 
(K. mierophylla, Steetz); 6. S. integrifolia (K. integrifolia, Steudel); 
T. S. velutina (K. velutina, Steetz); 8. S. Hookeri (K. Hookeri, 
Walpers); 9. S. grandiflora, F. M.; 10. S. nephrosperma, F. M: 
