124 



exirQiL 



generibus 



lutea. Styli Retacei, 2'" longi. Planta tractus arenosos ad fliimina 

 Moorei et Murchisonii quseret ; in collectione sexta Drummondi 

 sub 1 15 exstat. Eamuli nonnunquam spinescunt. 



Huttia multo melius Hibbertiis quam Pacbynematibus conso- 

 ciatur. Praeter defectum foliorum bene evolutorum fere nihil 



HuttisB et Pachynemati commune invenitur, 

 Veris autem Pachynematibus adveniunt flores parvi, filamenta 

 sin^rulariter turgida, anther^ perminutse atque fortasse petala alba. 



Pachynema dilatatum in Arnhemia boreali reperit explorator 

 McKinlay. 



Pachynema complanatum ad flumen Liverpoors River invenit 



B. Gulliver. • 



Pachynema junceum jam anno 1863 in indicem plantarum 

 ultim^ expeditionis Stuartianse inserui sub nomine P. macri (conf. 

 General Report, 1862-1863, pag, 11). Hsec si^ecies crescit ad 

 Purdie's Ponds (Waterhouse) et prope Escape CHffs (C. Hulls). 

 Ramuli graciles, interdum conspicue compressi, sed vix nnquam 

 eximie angulosi. Sepala inoequalia, glabra, 1-2'^' longa, virentia ; 

 interiora margine petaloideo-alba ; omnia subtilissime ciliolata. 

 Petala fere orbiculata, haud unguiculata, tantum l§-2 

 Staminodia lineam longa, inferne valde dilatata, apice interdum 



longa. 



rostrata, staminibus fertilibus non absimilia. 



Carpidia solitaria v. 



Pericar- 



Semen 

 Arillus 



gemina^ sphgerica, circiter 2"' metientiaj calyce suffulta. 

 pium tenui-crustaceum, cinereo-fuscumj nigrescens, Iseve. 

 globosum, sesquilineam fere metlcns, basi lata aflSxum. 

 membraneus, flavescens, semen magna ex parte arcte investiens, 

 haud laciniosus. Testa nitens, fulva, lenuis, osseo-crustacea, sub- 

 tilissime punctulata. Albumen duriusculum, parte basali ample 

 excavatum. Planta simulat Macarthurias. 



Hibbertiis generice adjunxi jam anno 1860 omnes Pleurandras, 

 omnes Candolleas sicut Adrastaeam (conf. Plants of Victoria i- 

 13-19). Generi ad hunc modum extenso simul addidi Hemi- 

 stemmata omnia (conf. Fragm. Phyt. Austr. ii. pag. 1 et 2). Has 

 sententias illustrissimi Bentham et J. Hooker secuti sunt in opere 

 eximio novo de generibus plantarum (vol. i. pag. 14, 1862) eo 

 autem excepto, quod hi auctores genera CandoIIea et Adrastsea ab 

 Hibbertiis diversa agnoverint. Coalitio vero perfecta filamentorum 

 illius Pleurandrse ovatse status, quem monodelphum vocavi, concre- 

 tum filamentorum CandoUearum (ssepe variabilem et tantum par- 

 tialem) valore generico privat, et Adrasteam haud amplius a genere 

 valde naturali Hibbertia (meae normre) separat. Vide etiamFragm. 

 Phyt. Austr. i. 161 et 217 (1859). 



De Hibbertia Tasmanica et H. Readii vide Baill. Adans. vi. 264 

 et Baill. Hist. des Plantes, i. 99. 



Worinia alata prope Rockingham's Bay nascltur et in Kovam 

 Guineam extendit. Conf. Miq. Annal. Mus. Bot. Lugd. iv. 78. 

 Reperitur prrecipue in locis aquosis litori marino vicinis. Arbor 



