133 
tionum per regnum plantarum gnarus orientem Australie tropicze 
Musam Banksii alentem visitavit, qui fere ante seculum Musam in 
Australia adesse demonstravit (conf. Forster in Hunter's Nachricht. 
p. 290 et Bemerk. p. 157 fide Endlich. Prodrom. Flor. Insul. Nor- 
folk. pag. 35), et qui ipse genus Strelitzie magnifieum ex ordine 
Musacearum agnovit et phytographice condidit. Insuper hic scru- 
tatorum naturze sui zvi coryphzus celebri Gzertnero fructum cujus- 
dam Mus: pro opere suo przstantissimo obtulit, quem quidem ei 
Mus» Banksii adeo similem: censeo, ut ex icone et descriptione 
Grtneri (de Fruct. et Semin. i. 29, tab. xi.) hunc fructum veram 
speciem Australianam verisimiliter ab ipso Banksio ad Endeavour 
River collectam nune tandem adumbratam exhibere crederem. 
Geertner scilicet hoc specimen a Banksio acceptum ad Musam 
troglodytarum ducit; sed speciem homonymam Linnzi secundum 
delineationem et descriptionem Muss uranoscopi: apud Rumphium 
(Herb. Amboin. v. 137, tab. 61, fig. 2) stirpi Grtneri certissime 
haud adscribere possumus; dum M. uranoscopos Loureiroi Florz 
Cochinchinensis, p. 792, squaliter a planta Rumphii et Gsrtneri 
apparet alienissima ; igiturque etiam sagacissimus Miquel sub Musa 
uranoscopia (in Flora Ind. Batav. iii. 589) figuram Gzertneri con- 
sulto haud admisit. Fructus Muse Banksii revera semiliores sunt 
iis Musz textilis, etsi saltem duplo majores semina autem minora. 
Praterea folia plante M. textilis juvenilis in horto botanico Mel- 
bournensi cultze sensim tenueque acuminata sunt et basi evidentius 
inzquilatera inveniuntur. Porre de M. troglodytarum textoria conf. 
Blanco Flora de Filipinas, ed. 1837, 247—250, et ed. 1845, 173-174. 
Musa superba (secundum Bot. Mag. t. 3850, Wight, Icon. Plant. 
Ind. Or. 2017, et Hook. Kew. Miscell. viii. 213) tam florum quam 
fructuum natura et rationibus aliquotenus speciei Australians 
accedit, humilitate autem sicut trunco pzne conico brevitate pedi- 
cellorum aliisque notis recedit. Musa glauca (Roxb. Plants of 
Coromand. t. 300) foliis glaucescentibus, forma fructuum et mag- 
nitudine seminum nec non aliis discriminibus divergit. Musa 
coccinea et M. rosacea non solum a congenere Australiana sed 
etiam ab aliis Musis essentialiter discedunt floribus intra bracteas 
singulas tantum binis ternisve et labiis calycum subsquilongis. 
Musa Ensete (Bot. Mag. t. 5223 et 5224) facillime distinguitur 
statura gigantea, caudicis per multos annos duratione, stolonum 
absentia, foliis majoribus basi acuta in petiolum decurrentibus et 
eodem multo longioribus, costa media rufo-purpurea carinatis, 
nervis pellucentibus insignius striatis, floribus intra quamvis 
bracteam valde numerosis, filamentis longioribus, fructibus brevis- 
sime et valide pedicellatis pyriformi-ellipsoideis 1—3-spermis, loculo 
igitur uno alterove vacuo, denique insigni seminum magnitudine 
ei eorum nigro colore; icon Fitcehii preterea stamen sextum fertile 
adesse exprimit (quod etiam in M. paradisiaca passim accidit,) et 
labium calycis exterius 3- nec ó-dentatum ostendit, quod vero 
