16 
Planta incerti generis, e frustulis suppetentibus quoad charae- 
teres haud tuto limitanda. 
SAXIFRAGEJK., 
Weinmannia Biagiana. 
Geissois Biagiana, F. M. coll. 
Alte arborea, foliolis ternatis magnis conspicue petiolulatis 
€oriaceis lanceolato-ovatis acuminatis argute et distanter serrulatis 
glabris, nervis eorum lateralibus recte patentibus subtus promi- 
nentibus, racemis spiciformibus flavis oppositis in peduneulo ge- 
nerali pluribus, floribus parvis apetalis 16-20-andris, calycis 
segmentis zstivatione valvatis, stylis ad basin disjunctis, germine 
tomentoso. 
In tractu Seaview Range ad sinum marinum Rockingham's Bay. 
Dallachy. : 
Arbor pulchra, 60—-70' alta. Cortex levis. Petioli teretes. 
Petioluli circiter semunciales, supra canalieulati. Foliola 3-7" 
longa, 2-3" lata, utrinque nitidula, venis venulisque subtilissimis 
reticulato-percursa. Pedunculi primarii fere glabri; secundarii 
semuncia sepe breviores, cum pedicellis et calycibus brevissime 
sericeo-pubescentes. Racemi 3—5" longi. Bracteole ante anthesin 
deciduz. Pedicelli floriferi 2-1" longi. Calyces flavi, 4- usque 
5-partiti, 1" longi. Filamenta glabra, sulphurea, calycem duplo 
superantia, Antherz cordato-rotundz, dorsifixz, utrinque longi- 
tudinaliter dehiscentes. Styli capillares, glabri, linea paulo lon- 
giores, Stigmata minutissima, punctiformia. Fructus nondum 
allati. 
Species amico przclaro G. Biagi, Equiti, serenissimi et prepo- 
tentis regis Italiei in colonia Victorize/ Consuli tributa quoad folia 
quandam similitudinem exhibet eum Geissoide Benthamiana (Bth. 
Flor. Austr. ii. 446), nervis autem foliolorum lateralibus magis 
approximatis apicem versus minus curvatis et venis subtilioribus 
jam distinetu facilis.  Absentia petalorum speciem in genus Geis- 
soidis trahit; staminum numerus eam preterea in Belangeriam 
ducit. Semina autem plantam fortasse in Weinmannie genus 
locum attribuunt. Diversitas harum generum adeo levis est, ut 
ea in unum haud difficulter conjungere possis. Geissoidis vera 
nota in seminibus alatis, vix in stylorum cohssione et certissime 
nec in calycis divisione et swstivatione nec in petalorum absentia 
ponit; Ceratopetali enim generi finitimo species tam apetala quam 
corollata pertinet. .Ackama non minus ad Weinmanniam redit, 
quum etiam genus coordinale Quintini: species tam spicatas quam 
paniculatas includit. Numerus staminum in Bauera magis incertus 
est, quam in Weinmannia, includente Geissoide et Belangeria. 
Divisio quaterna v. quina calycis, ut e W. Biagiana patet, nullius 
est momenti. 
