88 
Steetzia, me judicante, positionem generis propriam haud vin- 
dicat, sed potius subgenus Asteris sistit.  Pappum videlicet copio- 
sius setosum quasi pluriseriatum nullius habeo valoris generici ; 
neque prz;sentia staminodiorum in floribus ligulatis ad genus 
separandum tamdiu sufficere videtur, quamdiu hzcce nota solitaria 
signo nullo alio suffuleitur. "Tutius igitur duxi, Steetziam grandi- 
floram sub appellatione Asteris Sonderi et Steetziam pannosam 
(cui S. Muelleri et S. ovata adducends) sub nomine Asteris pan- 
nosi ad veros Asteres portare. Ultimam speciem cognosco a monte 
Melvor, e vicinia sinuum litoralium Rivoli Day et Encounter Bay, 
ab oppidulo Stieglitz, a portu Lincoln, e terra Tattiara, a fluvio 
Light's River, à monte Remarkable. Capitula sepe haud majora 
reperies quam ea Asteris magniflori. 
Celmisia, mediante Pleurophyllo, omnino in Asterem transit et 
huic adduci debet. Sunt enim in aliis Compositarum generibus 
discrepantie habituales haud minus ample, quibus congeneres 
segregantur. Ita Celmisia bellidioides insuper faciem formarum 
minorum Asteris alpini nec non habitum Asteris silenifolii expri- 
mit. Nec minus Sericocarpus, Diplostephus, Diplopappus (a 
Turezaninow in floram Australie tractus), Biotia, Doellingeria, 
Tripolium, Turezaninovia, Callistephus, Felicia, Calimeris reprz- 
sentant tot sectiones unius generis; saltem iisdem rationibus 
Olearie Asteresve Australie in plura genera dividi possunt. 
Ullum Asterum borealium, si in Australia repertus sit, nemo ad 
Eurybiam Oleariamve ducere hesitabit. 
Species Asteris e sectione Celmisi; cognosco sequentes:  . 
Aster densiflorus (Celmisia densiflora, J. Hook, Handb. of the 
New Zeal. Flora, 130); habet scapum uti in pluribus Celmisiis 
basin versus ancipitem. Achenia evidenter compressa sunt. Dis- 
tinctio inter hanc plantam et C. incanum restat vana. 'Tomentum 
foliorum interdum adeo appressum occurrit, ut pene sericeum 
evadat, In planta, quc hujus speciei apparet varietas glabrior, 
ex insula Middle Island a przclaro Travers allata, pagine folio- 
rum inferiori vix ullum tomentum accumbit, etsi pallide flava et 
paulo nitentia sint. Varietatem fortasse hujus stirpis psilocar- 
pam a glaciebus Great Clyde Glacier subvectam accepi ab amico 
Haast, sicut aliam formam, quz foliis longe petiolatis ex parte 
oblongo-ovalibus utraque extremitate obtusiusculis insignis est. 
Veram hujus stirpis relationem ad Asterem holosericeum nondum 
ex autopsia cognosco; nec claram intelligo distinctionem Celmisie 
discoloris, C. Haastii, C. Lindsayi, C. Sinclairii, quum omnes hzecce 
plantz evidenter nune climati glaciali expositz? nune aere mitiore 
gaudentes miro modo figuram mutent; nil aliud quam in omnibus 
alpium stirpibus observamus. vage : 
Aster coriaceus (Forst. Prodr. 56; Cand. Prodr. v. 227; Nees 
Aster. p. 26; Celmisia coriacea, J. Hook. Flor. Antarct. p. 36 ; 
Flor. Nov. Zeel. i. 121; Handb. 132;) a forma normali haud in- 
VOL. Y. 9 
