|» 
87 
libus elongatis monocephalis, capitulis &at parvis multifloris, ligulis 
copiosis conspicuis, involucri squamis fere quadriseriato-imbricatis, 
acheniis striatis leniter compressis, pappi setis haud valde nume- 
rosis tenerrimis exterioribus paucis conspicue brevioribus. 
In Australia tropica a sinu Broad Sound ad terram Arnhem's 
Land. F.M. 
Specifice videtur distinctus ab Astere Behrii involucri squamis 
plus numerosis, acheniis brevioribus superne minus dilatatis inferne 
minus contractis, striis eorum paucioribus magis distantibus, pappi 
setis paucioribus brevioribus minus scabris. 
Eurybiopsis macrorrhiza (Cand. Prodr. v. 260) aut ad hanc 
speciem aut ad A. Behrii pertinet. 
Aster Behrii (Schlechtend. Linnza, xxi. 446) immensam forma- 
rum cohortem amplectitur, videlicet Vittadiniam Australem, V. 
trilobam, V. cuneatam, Eurybiam cuneatam, sicut omnes Eury- 
biopsides, nisi E. macrorrhiza sit excipienda.  Distributio speciei 
spontanea est amplissima; obvenit enim per totam Australiam 
exiratropicam, nec deserta nec alpes fugiens; provenit porre in 
Neo-Zeelandia et Neo-Caledonia. Species est fruticulosa, sed ap- 
paret herbacea si jam primo anno floret. Ligulis irregulariter 
biseriatis transitum ad Erigerontes efficit. JAchenia insigniter 
siriata, raro fere teretiuscula (in varietate eremicola); pappus e 
setis magis minusve numerosis semper copiosis series duas pluresve 
constituentibus; setze exteriores varie et ex parte conspicue bre- 
viores ; omnes (in varietate eremicola) breviter plumose. De ali- 
quot formis hujus plantz polymorphze jam cum Sondero (in Linnza, 
xxv. 453-455) egi. Hisce formis nune adnumero varietatem 
trisectam, foliis plerisque trisectis, segmentis bi- v. tripartitis passim 
etiam lobulatis insignem, circum lacus Kingii et Hindmarshii 
provenientem, — Formas transitorias e Neo-Anglia vidi. Hzc 
species leges variabilitatis in regno plantarum przeminenter docet 
et demonstrat. E plagis Australis orientalis tropic: habeo plantam, 
quz forsan veram Vittadiniam scabram reprwsentat, inter Asteris 
et Erigerontis genera medium tenet; brevitate enim et tenuitate 
ligularum, acheniis parvis haud striatis etsi eximie planis, pappi 
setis teneris uniseriatis se facile separat ab Astero Behrii, quamvis 
quandam hujus formam facie imitat. Hanc plantam nunc Erige- 
rontem Vittadiniam appello. ; 
Erigerontis ceterz species Australie mihi note sequuntur: Eri- 
geron Candollei (Therogeron denticulatus, Cand. Prodr. v. 283 
et forsan etiam 'T. integerrimus, Cand. 1. c.), qui cireum lacunas 
desertorum a sinu Spencer's Gulf usque ad flumen Darling's River 
de (F. M. Transact. Phil. Soc. i. 105), qui in 
Erigeron conyzoides (F. M. n1. L d 
ms alpibus Auetrelie provenit et in Hookeri Kew Miscell. 
viii. 146 ad viciniam E. Bonariensis trahitur. TA 
Erigeron pappochroma (Labill. Nov. Holl. Plant. Specim. ii. 47, 
