14 
rarius 3-loeulatis haud longitudinaliter angulatis, verticis margine 
valvis deltoideis exsertis latiore leniter adscendente. 
In Australia occidentali ; Drummond, n. 33. 
Altitudo stirpis et indoles eortieis mihi ignota. Folia pleraque 
inter 3 et 5" longa et inter 4-5" lata, nee perspieue nitentia, nee 
insigniter punctata. Umbellz axillares, mox laterales. Pedun- 
euli eireiter 2" longi. Pedieelli 3-5" longi. Flores in umbella 
usque 17, sed statu tantum juvenili me visi. Calyees tune 2" 
longi ; opereulum aeutiuseulum. Fructus vix 4" diametro, margo 
verticis leniter impressus ; valvs, defraeto stylo, linea breviores. 
Semina non suppetunt. 
Speciei hie desceriptz? appellatio Benthami optime convenit. 
Plantam sub numero 36 a Drummondio distributam non habeo. 
Eucalyptus oleosa, var. longicornis (E. longicornis, F. M. coll.) 
includit arborem sub nomine * Morrel" in Australia occidentali 
notissimam, cujus altitudo 120' attinet et cortex cinerascens rugosus 
(Rhytiphloiarum) in trunco ramisque persistit. Stirps loco natali 
E. loxophlebz: et E. salmonophloiz interspersa, illi cortice, huie 
foliatione conveniens, affinitate autem E. oleoss? proximior, abs 
qua non nisi varietatis modo videtur discernenda propter staturam 
excelsam, splendorem et elongationem foliorum, proceritatem 
peduneulorum et pedicellorum, opereulum prslongum.  Charac- 
teres, quibus ab E. salmonophloia separatur, sunt : cortex undi- 
que persistens, operculum longius et acutius, stylus procerus, 
Íruetus perspicue majores. 
Eucalyptus rudis intra cyclum suarum varietatum ducit E. 
braehypodam (Turez. in Bullet. de la Soc. Impér. des Naturalist. 
de Moscou, 1849. iii. 21) ; seeundum exemplar typicum, nempe - 
eolleetionis Drummondi, iv. 73, quod ad plantam phytographi 
Moscoviensis certissime refert, ut e definitione l. c. elare patet. 
CI. Bentham, e sola autopsia exemplarium museorum generis adeo 
difieulter in species dividendi facile errans et nunquam in Aus- 
tralia pro observationibus in natura libera itinerans—eum E. 
braehypoda confudit speciem valde alienam, nempe .£. microthe- 
cam, quz autem foliis brevius petiolatis fere imperforatis intensius 
glaucescentibus, venis subtilioribus, infforescentia terminali pani- 
culata (nec umbellis semper solitariis axillaribus vel mox lateral- 
ibus), pedicellis tenuioribus, floribus minoribus, antheris brevior- 
ibus et stylo reeto ample distat. Fruectum plante Drummondi 
73 non habeo, sed ealyx jam fructificationem admodum majorem 
E. rudis genuinz indieat. G. Bentham quoque ad E. braehypo- 
dam, scilieet E. mierothecam, traxit E. brevifoliam (F. M. in 
Proeeed. Linn. Soc. iii. 84), quze ad Leiophloias mihi pertinere 
videbatur, quamquam E. microtheca Hemiphloiis nisi forsan Rhy- 
tiphloiss attribuenda. De limitibus specifieis illius denuo inqui- 
rendum. Vera E. microtheca a terra Arnhemi ad flumina Mur- 
chisoni et Darlingi et usque ad urbem Rockhampton extendit, sed 
